Mededeling

Collapse
No announcement yet.

[NOV] Milo

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

    Geweldig stuk alweer. Ik vind het jammer dat je weinig reactie krijgt, je verdient er veel meer!

    Ik zou toch niet iedereen die ooit gereageerd heeft, iedere taggen. Ik denk niet dat iedereen dat zou willen. Ik zou het houden bij de reacties na je laatste update.

    Comment


      Niejo101 Bully MisterX Bedankt voor de reacties en complimenten! Milo is inderdaad on fire en op sportief vlak zal dit voorlopig blijven, maar voor hoe lang? Als je overigens suggesties hebben over de inhoud (bijvoorbeeld iets meer privé-verhalen), hoor ik het graaf.




      HOOFDSTUK 29
      28 maart 2019. Ullevaal Stadion (Oslo, Noorwegen)


      Ik werd wakker gebeld en zag de naam van mijn schoonvader op mijn telefoon verschijnen. Het was half 9. ‘Zou er iets ernstigs zijn?’ dacht ik gelijk. Ik nam op. Er was gelukkig niets ernstigs. Het compleet tegenovergestelde was er aan de hand. Mijn schoonvader mocht mij mede delen dat ik door bondscoach Frank de Boer was geselecteerd voor Oranje. Ik had mijn naam in Nederland gevestigd met uitstekende statistieken en ondanks dat ik, naar mijn mening, niet in mijn beste vorm stak, kreeg ik een kans bij het Nederlands elftal. De Boer was aangesteld als de vervanger van Danny Blind, die na het dramatische WK in Rusland vertrokken was. De kersverse bondscoach kreeg de taak om de generatie van Sneijder, De Jong, Van Persie, Robben en Huntelaar te doen vergeten. De eerste stappen waren in de Nations League gezet: Nederland kroonde zich tot groepswinnaar en mocht uitkomen in de halve finale. In de kwalificatiereeks naar het EK 2020 toe wachtten Noorwegen, Hongarije, Bulgarije en Moldavië als tegenstanders.

      De nieuwe generatie viel in de leeftijdscategorie 18 tot 30 jaar met Tim Krul als oudste speler op de radar van de bondscoach en ikzelf als nieuwkomer. Op het trainingskamp arriveerde samen met teamgenoten Ridgeciano Haps en Adam Maher en maakte ik kennis met de 20 overige jongens. Ik werd met open armen ontvangen en tijdens de eerste training liet ik zien dat ik een waardige vervanger was van de geblesseerde Vincent Janssen, Bas Dost en Richairo Zivkovic. De volgende ochtend vertrokken we met het vliegtuig naar Oslo, waar onze eerste kwalificatiewedstrijd tegen Noorwegen op het programma stond. Een basisplaats had ik al uit mijn hoofd gezet en die bevestiging kreeg ik in de ruimte waar de wedstrijdbespreking plaatsvond. Luuk de Jong kreeg, mede door zijn ervaring de voorkeur en daar had ik vrede mee. De trainingen in aanloop na de wedstrijd toe verliepen goed. Ik trapte een aardig balletje mee en wist enkele keren de doelmannen te vernederen met lepe boogballetjes en geplaatste schoten. Ik stond te popelen. Op de wedstrijddag zat ik op een roze wolk. Ik genoot met volle teugen van de hele sfeer binnen de selectie en de hele entourage. De media keek met een kritisch oog naar mijn prestaties, maar zelfs daar genoot ik van. De volksliederen werden gespeeld en trots stond ik het Wilhelmus mee te zingen. Ik voelde me vereerd. De wedstrijd op zich was niet om over naar huis te schrijven, maar toch genoot ik volop. Ik zag vanaf de bank hoe Memphis een vrije trap binnen schoot en hoe de Noren uit een counter de gelijkmaker forceerde. Hierna boksten we tegen een muur op en was er geen doorkomen aan. De Noren tekenden voor een punt. Direct na de rust mocht ik aan mijn warming up beginnen en opnieuw keek ik mijn ogen uit. Ondanks wat schoten van afstand bleef de stand gelijk en 20 minuten voor tijd gooide bondscoach De Boer het roer om. Daley Blind, Virgil van Dijk en Stefan de Vrij vormden de defensie met daarvoor Riechedly Bazoer, Kevin Strootman en Georginho Wijnaldum. Op de flanken moesten Memphis en Promes voor het gevaar zorgen en ik werd als schaduwspits achter de kopsterke Luuk de Jong gepositioneerd. In de twintig minuten die ik meespeelde kreeg ik vleugels. Ik maakte het de Noorse defensie lastig door niet stil te staan en eigenlijk iedere grasspriet van het strafschopgebied aan te raken. Vijf minuten nadat ik het veld had betreden was ik zo vrij als een vogel en werkte ik de breedtepass van Wijnaldum achter de Noorse doelman. Ik rende richting de bank en vierde daar mijn feest met de selectie en staf. Ik was door het dolle heen. Ik had het geflikt. Opnieuw scoorde ik bij mijn debuut.

      Na de gewonnen wedstrijd in Noorwegen vlogen we door naar Moldavië waar ik opnieuw vanaf de bank begon en mocht invallen. Dit keer was het meer een beloning, aangezien de wedstrijd met 3-0 als gespeeld was. Na mijn eerste selectie voor Oranje had ik twee interlands en één doelpunt achter mijn naam staan. Ik had media een antwoord gegeven, nadat zij mijn selectie beschreven hadden als ‘te vroeg’, ‘te licht’ en ‘vriendjespolitiek’. Ondanks de moordende concurrentie op de spitsenpositie bij Oranje had ik een nieuw doel voor ogen: dé spits worden van het Nederlands elftal. De eerste horde werd het EK 2020.

      Comment


        Zo das lekker. Mooi rijtje waar je in komt te staan: doelpuntenmaker in hun eerste interland. Daar staan vast mooie namen in en jij nu ook!

        Comment


          Heerlijk om zo binnen te komen bij Oranje!

          Comment


            Heel mooi dat alles wat je aanraakt in goud lijkt te veranderen, maar het zou voor het verhaal interessanter zijn wanneer er eens iets mis zou gaan, bijvoorbeeld de gevolgen op de persoon Milo als hij eens een vormdip heeft of iets dergelijks, of juist persoonlijke zaken die dan weer effect hebben op het voetbal. Je schrijfstijl is nog altijd heel goed, maar het verhaal zou er rijker op worden als het niet één en al hosanna is, als je me vat

            Comment


              MisterX Bully Niejo101 Bedankt voor de reacties en tips, heren! Ik had zelf inderdaad al in gedachten om het wat minder hosanna te maken en ik kan jullie verklappen dat Milo het een en ander staat te wachten.




              HOOFDSTUK 30
              13 april 2019. Nassaukade (Amsterdam, Nederland)


              Het voorjaar van 2019 brak door en Amsterdam kwam tot leven met zomers geklede vrouwen en terrassen vol met mensen. Het was ideaal weer om met de scooter de stad te verkennen en dat deed ik ook, zoals ik vaker had gedaan. Een Vespa-scooter in de matte kleur bordeauxrood had ik mijzelf cadeau gedaan nadat ik mijn eerste grote maandsalaris kreeg bij AZ. Sinds de dag dat ik hem kocht reed ik er, als het droog was, altijd een rondje op door de stad. Amsterdam was mijn stad en ik voelde me onaantastbaar als ik op die scooter door de grachtengordel reed en langs alle koude kak in Oud-Zuid. ‘Deze gewone jongen heeft het gemaakt’ dacht ik als ik volwassenen mannen in gekleurde broeken naar mij zag kijken. Ik was de koning van Mokum, althans zo voelde ik me.

              Vrijdagmiddag, de laatste training voor de wedstrijdweekend zat erop en om 4 uur ’s middags arriveerde ik bij mijn appartement. Het was droog, de zon scheen en het was een graad of 15. Ik pakte mijn scooter en wilde Brooke verrassen met een spontaan bezoekje. Ik reed op de automatische piloot richting het huis van Brooke en bij een verkeerslicht zag ik het groene fietsertje tevoorschijn komen. Ik gaf wat gas bij om wat fietsers in te halen en voelde bij de kruising mijn achterwiel met een harde klap wegschuiven. Mijn scooter schoof onderuit en ik kon mijn rechterbeen neerzetten op de grond, terwijl ik mijn linkerbeen nog net omhoog deed en zo de schuivende Vespa ontweek. Ik keek om en zag een grote, oude man doorrijden tot aan het verkeerslicht op de kruising met de autoweg. ‘Hé, teringlijer. Wat denk je er van?’ schreeuwde ik naar hem. Ik had zijn aandacht, maar schrok licht toen hij dichterbij kwam. Hij werd bestempeld als knuffelcrimineel en was berucht en beroemd in de straten van Amsterdam. ‘Wie noem jij teringlijer, snotneus?’ vroeg hij vanaf zijn scooter, terwijl op een meter afstand stond. ‘Ik noem jouw teringlijer’ zei ik zelfverzekerd, omdat ik hem ook gewoon een teringlijer vond. ‘Want als je doorrijd als je net iemand van z’n sokken hebt gereden, ben je gewoon een teringlijer, ouwe’ legde ik, niet zo netjes, uit. De knuffelcrimineel zette zijn scooter neer en liep op me af. ‘Ik geef je nog een kans, onderkruipsel’ begon hij. ‘Neem die woorden terug en dan blijft alleen die scooter op de grond liggen’ voegde hij er aan toe, terwijl hij zich over mij heen boog. Ik voelde me niet geïntimideerd. Hij had geen poot om op te staan. ‘Als jij mij betaalt, neem ik mijn woorden graag terug, ouwe’ zei ik. Een aantal fietsers waren intussen blijven staan en ik zag een aantal telefoons filmen. Het maakte de knuffelcrimineel alleen maar woester. ‘Hé, teringhoer! Fiets lekker door en ga boodschappen doen’ schreeuwde hij naar een volwassen vrouw die met haar telefoon het tafereel filmde. Hij richtte zich weer tot mij. ‘Weet je wel wie je voor je hebt, snotneus?’ vroeg hij. ‘Ja’ antwoordde ik. ‘Dan weet je ook dondersgoed dat dit het moment is om gewoon je kleine teringbek te houden, je lelijke scooter te pakken en op te rotten’ zei hij. Ik lachte en terwijl de knuffelcrimineel bozer en bozer werd, kwam de patrouillerende politie polshoogte nemen. De agenten vulden het verzekeringsformulier met beide kanten van het verhaal in en een getuige bevestigde nogmaals mijn kant van het verhaal. De knuffelcrimineel was hierna snel gevlogen en de politie verzekerde mij dat de verzekering het zou oplossen.

              De volgende ochtend werd om half 7 op de deur geklopt. Ik keek op mijn beveiligingscamera en herkende de knuffelcrimineel. Ik geloofde mijn ogen niet en staarde naar het schermpje. ‘Je wilt toch godverdomme geld zien, vuile rat’ riep hij richting het beeldscherm. Brooke die wakker was geworden van het geschreeuw, had de politie gebeld. Het stelde me enigszins gerust en gaf me de moed om naar deur te gaan. ‘Zo, meneer de profvoetballer is wakker hoor’ begon hij. ‘Wat moet je?’ antwoordde ik kortaf. ‘Jij wilde toch flappen zien. Hier heb je een rooitje’ zei hij en hij gaf me 20 biljetten van 50 euro. Ik nam het niet aan. De politie kwam intussen langs gereden. ‘Zijn er problemen, heren?’ riep een agent. De knuffelcrimineel stopte het geld weg. ‘Nee joh, gek. Ik wilde net gaan’ zei de knuffelcrimineel. De auto bleef staan. ‘Je had beter het geld aan kunnen nemen, pik’ fluisterde hij mij toe. ‘Ik zie je nog wel’ voegde hij er nog aan toe. In de weken daarna kreeg ik flashbacks naar de aanslag op mijn ouders. Het bloed, het harde geluid van schoten. Ik was angstig en keek iedere halve minuut over mijn schouder of ik niet gevolgd werd. Als ik het gevoel had van wel nam ik een omweg. Een maand heeft de angst geregeerd. Begin mei opende het avondjournaal met het nieuws dat de knuffelcrimineel aan hartfalen was overleden.

              Comment


                Knuffelcrimineel? Hoe kom je nu weer bij zo'n woord uit joh? Mooi stukje weet.

                Comment


                  Hartfalen, overlijdt uiteindelijk niet eigen iedereen daaraan?

                  Comment


                    Mooi stuk weer. Je hoeft je nergens meer zorgen over te maken.

                    Comment


                      MisterX Niejo101 Bully Bedankt weer voor de reacties, heren! De knuffelcrimineel is gebaseerd op Willem Holleeder, die regelmatig zo door de media genoemd wordt en ook mede door hartproblemen verschillende privileges probeerde te krijgen in de gevangenis. Milo's probleem is hij in ieder geval niet meer.




                      HOOFDSTUK 31
                      5 maart 2019. Santiago Bernabeu (Madrid, Spanje)



                      De euforie was groots in Alkmaar, maar na de loting die twee dagen later volgde, sloeg deze om in pessimisme. De reden: Real Madrid zou onze tegenstander zijn. Tactisch waren misschien niet kansloos, maar tegen het B-elftal van de Madridelen zouden we nog nipt verliezen. De Nederlandse pers publiceerde dat wij, de spelers van AZ, vooral moesten genieten van een grote tegenstander en de sfeer in Santiago Bernabeu en de supporters hadden ook weinig vertrouwen in een goede afloop. “We gaan het geen trainingspartijtje laten worden voor Real” liet trainer Mitchell van der Gaag optekenen. De eerste wedstrijd werd gespeeld in Alkmaar.

                      In Alkmaar trad Real aan met een B-elftal. Alleen Bale, Morata, Varane en Carvajal traden aan als vaste waardes in het AFAS Stadion. De media-aandacht was minimaal. In Nederland leefde het enorm. In Spanje niet. Clubs als Go Ahead Eagles of N.E.C. namen nog meer supporters mee dan de Madrilenen. De spelers maakte echter wel een gefocuste indruk. Dit werd ook het eerste kwartier direct duidelijk. De Griekse doelman Kapino moest zich tweemaal strekken en de eerste 1-op-1 liep dramatisch af voor de Griek. Bale ging 1-op-1 met Kapino werd door onze doelman met bal en al meegenomen. Bale voerde een stukje theater op en kreeg de pingel mee. Tot overmaat van ramp kreeg Kapino rood. Hobie Verhulst werd er ingebracht en Levi Garcia werd geslachtofferd. De duurste transfer van Real legde zelf aan, maar de pingel werd gestopt door de ingevallen doelman. We ademden nog. De Madrilenen gooiden hierna alles op de aanval en hierdoor ontstond er ruimte. Een lange bal naar voren belandde in mijn voeten. Ik controleerde de bal en zag dat Maher bijsloot. Ik legde terug en Maher haalde uit. 1-0! In de rust kwam Modric voor Kovacic en Ronaldo voor Vazquez. Real Madrid bleef maar aanvallen en met een flinke dosis geluk bleven wij overeind. De aanvallende intenties van Real werd hen opnieuw fataal. Via een lange bal werd ditmaal Mitchell van Bergen bereikt die op zijn beurt de bal voor het doel slingerde. Ik stond bij de tweede paal klaar om de bal met binnenkant links binnen te schuiven. 2-0! Hierna deed Real via Morata wat terug, maar het werd van kwaad tot erger bij de Madrilenen. Coentrao kreeg na een grove charge zijn tweede gele kaart en moest het veld verlaten. Wij profiteerden optimaal van het gelijke aantal mensen en de pressie van Real en scoorden de 3-1 uit een perfect uitgespeelde counter. Maher verstuurde een scherpe passde diepte in en zette mij oog in oog met de Spaanse doelman. Ik faalde niet en schoot de bal laag in de hoek. Het stadion ontplofte. Ik zag volwassen mannen in tranen op de tribunes. Hierna sloeg de vlam in de pan. De Spanjaarden raakten gefrustreerd en ik buitte dat uit. Aan de rechterkant ontving ik de bal en passeerde ik met een simpele beweging Carvajal. Hij hapte en haalde me onderuit. ‘Hijo de puta’ schreeuwde hij naar mij, terwijl hij boven me hing. Ik stond op en bracht mijn hoofd dichter naar de zijne. In het Spaans vertelde ik hem de score nogmaals met daarachter dezelfde scheldwoorden. Teamgenoten kwamen er intussen aangerend en met het wegtrekken deelde Carvajal nog een tik uit. Ik keek direct naar de assistent en zag hem iets in zijn microfoon fluisteren. Het betekende einde wedstrijd voor de rechtsback en een gele kaart voor mij. De vrije trap die eruit volgde werd voor geslingerd en door Rens van Eijden binnen geknikt bij de tweede paal. 4-1! Het was feest in Alkmaar! In Madrid was het eenrichtingsverkeer.

                      De eerste helft werden we in Santiago Bernabeu van het kastje naar de muur gestuurd en stonden de Madrilenen binnen 40 minuten op een 3-0 voorsprong. In de rust werd de knop omgezet. Tegen het A-elftal van Real met de grote sterren als Ramos, Modric, Isco, Bale en Ronaldo deden we wat terug. Via Dabney dos Santos kwamen we op 3-1 en niet veel later kopte Luckassen de 3-2 binnen. Vlak voor tijd werd een overtalsituatie perfect uitgespeeld met mij als eindstation: 3-3. We hadden het slachthuis van Madrid overleefd en waren door naar de kwartfinale. Opnieuw juichten we te vroeg: Barcelona was de tegenstander. We hielden twee maal knap stand. Alleen had Barcelona het fenomeen Messi in huis. In Catalonië scoorde hij de openingstreffer, maar wisten we nog gelijk te spelen. In Alkmaar leken we met 2-0 te gaan winnen, maar opnieuw kreeg de Argentijn het op zijn heupen. De eindstand: 2-2. We waren uitgeschakeld en ik sloot mijn eerste seizoen Champions League af met acht doelpunten. Het hele elftal, en ik ook, konden terugkijken op een fantastische Europese campagne.
                      Last edited by willemnec; 23 jan 2017, 19:37.

                      Comment


                        Wat een prachtig eerste jaar in de CL zeg! Zulke cijfers op zo'n leeftijd!

                        Comment


                          Wat een prachtig verhaal. Misschien leuk om met cliffhangers te gaan werken? Dat je alvast een sneak preview hebt van het volgende verhaal, maar totaal niet weet wat er gaat gebeuren, maar het wel triggerend is om terug te keren? Het is maar een ideetjes.

                          Comment


                            MisterX slaat de spijker op de kop, al moet je ook niet iedere update met een cliffhanger eindigen, 't is geen soapserie

                            Lekker stuk weer, alleen niet heel realistisch, AZ dat Real uitschakelt

                            Comment


                              Een schitterend debuutseizoen in de Champions League, nu hopen dat er een grote club gaat komen!

                              Comment


                                Bully MisterX Niejo101 FM_Lesly Heren, bedankt voor alle reacties en feedback! Na deze update ga ik er zeker mee aan de slag!




                                HOOFDSTUK 32
                                12 mei 2019. Noordhollands Kanaal (Alkmaar, Nederland)



                                Het kampioenschap van 2018/19 werd op de laatste speeldag in een onderling duel beslist. Het strijdtoneel: AFAS Stadion te Alkmaar. De 22 gladiatoren met voetbalschoenen aan kwamen uit voor AZ en de grootste rivaal Ajax. Wij stonden met AZ op een gedeelde tweede plaats met Feyenoord. Ajax stond op nummer 1 met twee punten voorsprong. Ajax ging geen kampioen worden. Ik wilde kosten wat kost winnen. Feyenoord ging op bezoek in Nijmegen en zo zaten de Rotterdammers en wij in hetzelfde schuitje. Afhankelijk van elkaar, maar toch ook alles in eigen hand.

                                In Alkmaar waren de supporter klaar om er een helse sfeer van te maken. Onder luid applaus, gejuich en gezang betraden wij het veld voor de warming-up. Hier tegenover stond een striemend fluitconcert toen de spelers van Ajax het veld betraden. Er was niets overgebleven van het Ajax waar ik de gelijkmaker in de Arena tegen scoorde. Veltman, Tete, Riedewald, Bazoer, Klaassen, El Ghazi. Allemaal hadden ze het buitenlandse avontuur opgezocht. De waterdragers in Amsterdam waren nu doelman Room, de teruggekeerde Thomas Vermaelen, de jeugdige Donny van de Beek en de buitenlandse talenten Dolberg en Cerny. De trainer van dit elftal was Dennis Bergkamp, die na het ontslag van Peter Bosz werd doorgeschoven. In Alkmaar traden zij aan met maar één doel: na vier weer kampioen worden. Het liep uit op een deceptie voor de Amsterdammers. Ajax begon voortvarend en kreeg de eerste kans, maar superspits Dolberg mistte. Hierna waren wij wakker en namen we het heft in handen. Een half uur duurde het voordat de 1-0 op het scorebord kwam. Adam Maher speelde mij in en met buitenkant voet stuurde ik hem de zestien in. 1-op-1 faalde hij niet. In tweede helft nam Bergkamp risico: 3-4-3 in een ruit. Het bleek de doodsteek voor Ajax. Een kwartier na rust was de wedstrijd op slot en vierden de supporters feest in het stadion. Een counter zorgde er voor dat ik alleen met de bal aan mijn voet op de helft van Ajax terecht kwam. Ik startte met dribbelen. Ik moest wel en nadat ik twee Ajacieden bezig had gehouden, zag ik een gaatje. Ik haalde uit. BOEM! 2-0! Ik werd bedolven onder mijn medespelers, maar de wedstrijd was nog niet afgelopen. Toen de klok 60 minuten aangaf werd Mitchell van Bergen vrijgespeeld op de flank. Ik koos positie en liep uit de rug weg bij De Ligt en ontsnapte ook aan de rugdekking van Vermaelen. Mitchell merkte het op en met handig stiftje kwam de bal terecht bij de tweede paal waar ik hem hard binnen volleyde: 3-0! Ik vierde het feestje samen met Mitchell, de supporters en later het hele team. In Nijmegen stond Feyenoord na een helft spelen op een 1-0 voorsprong, maar in de tweede helft was het compleet misgegaan bij de Rotterdammers. NEC had Feyenoord overbluft en drie keer gescoord. Feyenoord greep, net als aartsrivaal Ajax, naast het kampioenschap ten koste van ons. Het was feest in Alkmaar. We werden op het veld niet alleen vergezeld door vriendinnen, vrouwen of familie, maar ook honderden supporters vierden feest op de grasmat in het AFAS stadion. Het mocht allemaal. Het was feest!

                                Flessen sterke drank, kratten bier en een hoop geschreeuw en gefeest. Met die ingrediënten reden met een feestbus richting het stadscentrum om daar de kampioenschaal aan onze aanhang te tonen. De drank vloeide rijkelijk. Ik had een aardig promillage alcohol in mijn bloed zitten en toen werden de spelers naar voren geroepen om gehuldigd te worden. ’25 doelpunten in de Eredivisie en pas 18 jaar. Onze goalgetter, ons wonderkind: MILOOOOOO’ kondigde de omroeper aan. Het hele plein scandeerde in koor: COLLAAAR. In een looppasje liep ik het podium op. Ik bedankte de fans die mij toezongen. Ik jutte ze nog een beetje op door met mijn handen te gaan zwaaien, maar toen ik weg wilde lopen werd ik vastgepakt. ‘Ho, zo makkelijk kom je er niet vanaf’ zei de omroeper. ‘Wat is jouw doel voor volgend seizoen?’ vroeg hij er gelijk achteraan. Ik kreeg de vraag maar voor de helft mee. ‘Met AZ de Champions League winnen’ riep ik in de microfoon. Het hele plein begon te juichen. De volgende ochtend raakte ik mijn bed pas aan. De inhoud van de nacht was een groot zwart gat.
                                Last edited by willemnec; 23 jan 2017, 19:38.

                                Comment


                                  Is die laatste zin toch al een cliffhanger?Wat is er s nachts gebeurd? Of toch niet en is hij gewoon alles vergeten doordat bij iets te diep in het glaasje keek?

                                  Gefeliciteerd met het kampioenschap. En volgens jaar dus de CL winnen?
                                  Last edited by MisterX; 19 jan 2017, 00:09.

                                  Comment


                                    Schitterend dat je weer kampioen wist te worden, ben benieuwd of de doelstelling van volgend seizoen behaald gaat worden

                                    Comment


                                      Die nacht..... daar is iets gebeurd! Mooie ontknoping van de competitie!

                                      Comment


                                        Wat een prestatie zeg!

                                        Comment


                                          MisterX FM_Lesly Niejo101 Bully Bedankt weer voor de reacties, heren! Ik had zelf die cliffhanger niet zo door, maar deze laat ik zeker terugkomen.




                                          HOOFDSTUK 33
                                          28 juni 2019. Stadio Renato Dall’Ara (Bologna, Italië)


                                          Na mijn successeizoen met AZ dat leidde tot het kampioenschap werd ik uitgenodigd door bondscoach Art Langeler voor het EK onder 21 met Jong Oranje. In een selectie met veel teamgenoten uit Alkmaar, zoals Dabney dos Santos, Mitchell van Bergen en Owen Wijndal, reisde ik af naar Italië waar het toernooi georganiseerd werd. Mijn concurrent binnen de selectie was Richairo Zivkovic die in Amsterdam zijn doelpunten meepikte, maar van enige afgunst was geen sprake. Langeler had een team gesmeed met maar één doel: Europees kampioen worden. In de kwalificatie hadden we onder andere afgerekend met België, Georgië en Roemenië en dat resulteerde tijdens de loting in een poule met gastland Italië, titelhouder Zweden en Turkije met grote belofte Enes Ünal.

                                          De eerste poulewedstrijd was direct een affiche van formaat: Italië – Nederland. De Italianen speelden voor eigen publiek opportunistisch en dat zorgde er voor dat wij ruimte en kansen kregen. Een voorzet van Steven Bergwijn ging helaas voorbij aan Zivkovic, die de voorkeur boven mij kreeg en een schot van Riechedly Bazoer spatte uiteen op de lat. De Italianen waren hierdoor wakker geschud en stelden hun defensieve zaakjes op orde. Een op en neer golvende wedstrijd eindigde uiteindelijk in een terechte 2-2. Ik had geen aandeel in het resultaat mijn tien minuten durende invalbeurt. De tweede poulewedstrijd waren wij degene die wakker geschud werden door een goal van wonderkind Alexander Ishak. Voordat we iets terug konden doen frommelde een boomlange Zweedse verdediger de 0-2 binnen. Ik aanschouwde het tafereel vanaf de bank en zag Bergwijn vlak voor rust de aansluitingstreffer maken. Tijdens mijn warming-up zag ik Zivkovic kans op kans missen en keek ik met hoopvolle ogen richting de coach. Rond de 70e minuut werd ik door Langeler geroepen en mocht ik me opmaken voor mijn tweede duel op het toernooi. Na het laatste fluitsignaal hadden we de stand omgebogen naar 4-2 en had ik, mede dankzij een makkelijk gegeven strafschop, twee maal mijn naam op het scorebord gezet. Het laatste doelpunt werd door Jaïro Riedewald binnen getikt en hiermee gingen we dus met opgeheven hoofd de laatste groepswedstrijd in. Onze Turkse leeftijdsgenoten deden het gehele toernooi voor spek en bonen mee en tegen ons hadden ze opnieuw veel pech. Binnen vijf minuten scoorde ik mijn derde toernooigoal en binnen een kwartier hadden we de 2-0 voorsprong te pakken. Vlak voor rust werd het 3-0 en na rust scoorde ik de 4-0 nadat Ramselaar mij op prachtige wijze voor de keeper had vrij gespeeld. De eindstand werd bepaald op 5-0 en hiermee overleefden we de groepsfase glansrijk en stond in de kwartfinale Portugal te wachten.

                                          Het Portugese team was andere koek dan de ongelukkige Turken. Een georganiseerd, defensief Portugal zorgde er voor dat wij niet tot kansen kwamen tot dat de tijd begon te dringen. Er kwam wat meer ruimte en die ruimte hadden Bart en ik nodig voor een één-tweetje. Bart faalde niet 1-op-1 met de doelman en schopte ons naar de halve finale tegen onze Oosterburen. De Duitse ploeg was van dezelfde categorie als Portugal alleen aanvallend daadkrachtiger. Dat resulteerde in een 0-1 achterstand na een moeizame eerste helft. Tactische omzettingen van coach Langeler zorgde voor onrust bij de Duitsers en daar konden wij van profiteren. De gelijkmaker kwam van de voet van Dabney en vlak voor tijd viel een lange bal van Riedewald precies tussen de Duitse defensie en doelman in. Opportunistisch ging ik er voor en was ik eerder bij de bal. De doelman raakte me, maar het open goal was mij meer waard dan de rode kaart die de keeper zou ontvangen. Ik trok een sprint en was niet meer te achterhalen. Ik schoot de 2-1 binnen en daarmee verzekerde ik ons van een plek in de finale tegen Spanje onder 21, die tegen alle verwachtingen in Italië uit hadden geschakeld. Technisch waren de Spanjaarden beter, tactisch gelijkwaardig en defensief zwakker. Het technische leverde ze twee doelpunten op, het tactische en defensieve resulteerde in drie tegendoelpunten. De eerste was een individuele actie nadat ik de bal ontving van Donny van de Beek. Ik manoeuvreerde mij tussen drie Spaanse verdedigers en haalde verwoestend uit. De tweede was een afstandsschot van Bazoer, nadat de Spanjaarden met veel technische hoogstandjes te kijk waren gezet op de rechterflank en de derde kwam uit een voorzet van Dabney die ik bij de tweede paal binnen knikte. Na mijn laatste goal trok ik mijn shirt uit en rende ik naar de camera. Ik liet de tekst en afbeelding op mijn ondershirt zien. “Ik zal je nooit vergeten” en een foto van zijn gezicht. Zonder aarzeling zou ik de Europese titel inruilen om nog één mooi moment met hem te beleven. Helaas was dat geen optie.

                                          Comment


                                            Prachtig dat je alsnog in de ploeg bent geraakt en dat je de coach bedankt voor het zelfvertrouwen met veel goals!

                                            Comment


                                              Prachtig dat je Zivkovic uit de basis wist te spelen door een belangrijke invalbeurt. Is ook wel meer dan logisch, want hij is zwaar overrated!

                                              Comment


                                                Lekker, weer een prijs binnengehaald door ons Milo'ke. Ben wel benieuwd wiens gezicht op dat ondershirt stond...

                                                Comment


                                                  Jens. FM_Lesly Niejo101 Bedankt voor de reacties, heren! Hieronder antwoord op de vraag wie er op het ondershirt stond. Kleine noot: dit hoofdstuk is, afgezien van het EK onder 21, iets persoonlijker.




                                                  HOOFDSTUK 34
                                                  20 juni 2019. Hotel Majestic (Bologna, Italië)


                                                  De groepsfase hadden we met zeven punten uit drie wedstrijden als nummer 1 afgesloten. Ik genoot nog met volle teugen na van de 5-0 overwinning op onze Turkse leeftijdsgenoten voordat ik mijn ogen dicht deed en ging dromen over het verdere verloop van het toernooi. Om 8.30 stond het gezamenlijke ontbijt gepland, dus had ik mijn wekker 8.15 gezet. Het geluid van de wekker was echter niet hetgeen wat mij wekte. Het was mijn beltoon dat mij wakker maakte om half 8. Het was Brooke. Ik nam nog half slapend en licht geïrriteerd op. ‘Godverdomme, Brooke. Je weet dat ik toch pas over drie…’ probeerde ik haar toe te spreken, maar ze liet me niet uitpraten. ‘Er is iets ernstigs gebeurd, Miel’ zei ze. Ik hoorde de schrik in haar stem. Ze vertelde wat er gebeurde was en ik met een naar gevoel in mijn maag staarde ik naar mezelf in de spiegel.

                                                  Het was nieuws wat ik gewoonweg niet kon bevatten, maar simpelweg moest. Brooke vertelde me dat Gerson was komen te overlijden. De doodsoorzaak was niet geheel bekend, maar alles wees op een ongeluk tijdens zijn examenreis naar Kroatië. Vlak voor mijn vertrek naar Italië met Jong Oranje had ik nog met hem gedronken op onze successen. Hij had zijn VWO afgerond, terwijl ik kampioen was geworden met AZ. ‘Dit doen we te weinig, pik’ zeiden we nog tegen elkaar. Het was te laat. Tijd om het te verwerken was er niet of nauwelijks. Ik kon het ook nauwelijks beseffen, dus van verwerken was al helemaal geen sprake. Ik liet geen traan nadat ik het nieuws had gehoord. Ik nam plaats aan de ontbijttafel en tikte met mijn theelepel tegen mijn glas aan. ‘Jongens, Milo wilt wat melden, merk ik’ zei Langeler luid. De tafels vielen stil. Ik schraapte mijn keel. ‘Ik heb vanochtend minder goed nieuws gekregen, jongens’ begon ik. ‘Vannacht is goede vriend tijdens zijn vakantie in Kroatië omgekomen door een ongeval’ zei ik, zonder enige emotie. Maarten, onze derde keeper die zijn wedstrijden toen keepte voor NEC, zat naast me en sloeg een arm om me heen. Dabney, Owen en Mitchell liepen naar me toe om me te steunen en langzaam omhelsden al mijn teamgenoten mij een voor een. De eerste vraag was natuurlijk of ik zou blijven, maar daar zag ik geen heil in. Dat had Gerson ook niet gewild. Langeler vroeg aan me of ik het allemaal aan kon en ik knikte. ‘Ik kan het aan, coach’ zei ik.

                                                  De eerste wedstrijd na het trieste nieuws liet ik niet mijn ware aard zien, maar was ik met een assist toch belangrijk voor het team. Tijdens de halve finale tegen Duitsland brak ik voor het eerste. Mijn winnende goal maakte pijn in mij los en dat zorgde er voor dat ik in tranen uitbarstte bij de cornervlag na mijn treffer. De media werd op afstand gehouden, maar na finale werd alles duidelijk. De tekst en afbeelding op mijn shirt zorgden voor een verklaring voor mijn emotionele uitbarstingen na mijn treffers in de halve finale tegen Duitsland en finale tegen Spanje. Het interview na de wedstrijd sloot ik af met de woorden: ‘Deze is voor jou, Ger! Als je maar gek bent.’ Het toernooi was mijn ode aan het te vroeg geëindigde broederschap, maar het overlijden van Gerson had ik nog lang niet verwerkt.

                                                  Comment


                                                    Los van het feit dat dit natuurlijk een trieste noot in de geschiedenis van Milo is, zijn dit nu juist het soort updates dat ik graag voorbij zie komen. Juist dat extra stukje verdieping zorgt ervoor dat je je meer kunt identificeren met de hoofdpersoon. Daarnaast kun je een stuk meer schrijftalent kwijt in meer gevarieerde updates! Top!

                                                    Comment

                                                    Wat gebeurt er?

                                                    Collapse

                                                    There is currently 1 user online. 0 leden en 1 gasten.

                                                    Meeste gebruikers ooit online was 1.524, 9 nov 2010 om 17:04.

                                                    Working...
                                                    X