Mededeling

Collapse
No announcement yet.

[NOV] Milo

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

    #51
    Ik heb het merendeel van je updates doorgelezen. Je schrijft erg fijn, wat het makkelijk maakt om het te lezen. Daarnaast sleept het verhaal mij mee en heb je er een nieuwe volger bij.

    Comment


      #52
      Het leest weer prima weg man, trek deze lijn door!

      Comment


        #53
        Heerlijk hoor, dit verhaal! Maar blijft het een goed nieuws-show?

        Comment


          #54
          Wilhelmus FM_Lesly Niejo101 Bedankt voor de reacties en complimenten, heren! De carričre van Milo is net van start en er staat nog heel wat te gebeuren. Ik kan niet veel verklappen, maar het zal niet alleen maar mooi weer zijn in het boek Milo.





          HOOFDSTUK 13
          12 juni 2017. Schiphol Airport (Amsterdam, Nederland)


          Voor mijn vertrek naar Kroatië werd ik door trainer John van den Brom op zijn kantoor geroepen. Hij had een belangrijke mededeling voor me. ‘Milo, ga zitten’ begon hij. ‘Jij bent, omdat je het einde van het seizoen niet zal meemaken, de eerste speler die dit gaat horen. Ik vraag je dus om dit tussen ons te houden’ zei hij. Ik knikte. Ik was benieuwd wat er komen ging. ‘Ik heb besloten om mijn contract bij A.Z. niet te verlengen’ zei hij, terwijl ik nog geen woord had gezegd. Ik was verbaasd, teleurgesteld.

          Van den Brom leerde ik kennen tijdens mijn eerste weken bij A.Z. Hij had geen spitsenprobleem, maar herkende en erkende mijn talent en drive. Hij geloofde in mij en gaf mij het vertrouwen. Ik was vijftien toen ik hem voor het eerst een hand gaf en een maand later liet hij me debuteren. John van den Brom had in een korte tijd een band met mij weten op te bouwen, terwijl ik altijd huiverig was voor nieuwe mensen. John brak daar doorheen en zorgde met zijn vertrouwen er voor dat ik hem toeliet. Ik nam van weinig mensen wat aan. Mijn grootouders konden me adviseren en later ook Brooke, maar John was de eerste buitenstaander van wie ik adviezen aannam. In de thuiswedstrijd tegen Roda JC, de week na mijn sensationele invalbeurt in de Amsterdam Arena, kreeg ik mijn eerste basisplaats. Het eerste half uur bakte ik er niks van. Teamgenoten raakten gefrustreerd en ik speelde met lood in mijn schoenen. Tijdens een blessurebehandeling pakte John me beet. ‘Ga je godverdomme nog laten zien dat je kan voetballen of moet ik je wisselen?’ zei hij fel. Ik schrok. Iedere andere trainer had ik van me af geduwd en had ik de huid vol gescholden. John zag dat ik schrok en de greep werd meer een omhelzing. ‘Miel, je kan verschrikkelijk goed voetballen. Laat het zien’ zei hij. Een uur speeltijd later had ik gescoord, een doelpunt voorbereid en stond er 4-0 op het scorebord. John haalde me tien minuten voor tijd naar de kant en pakte me vast. ‘Ik zei het godverdomme toch?’ lachte hij. Ik lachte terug. Alleen John kon me zo motiveren. Hij wist me te raken en dat zorgde er ook voor dat ik vaak trefzeker was in de wedstrijden waarin ik in actie kwam.

          Een maand later stond ik in de vertrekhal van Schiphol. John had zijn vliegticket naar Istanboel vast. ‘Wie weet, jochie. Misschien zien we elkaar snel?’ zei hij. Ik knikte. Niets was onmogelijk, dacht ik bij mezelf. John van den Brom had getekend bij Besiktas, de derde club van Istanboel en Turkije. Hij had het verdiend. Bijna de voltallige AZ-selectie, staf en directie stond samen met mij in de vertrekhal om hem uit te zwaaien. John had goed gepresteerd met AZ: tweemaal derde, eenmaal vierde. Een prijs wist hij helaas niet te winnen, maar John was geliefd in Alkmaar, zowel bij spelers als supporters en al helemaal bij mij.

          Comment


            #55
            Mooi geschreven, ben benieuwd of je hem ooit achterna gaat... ik zie Milo eerder bij een grotere club schitteren.

            Comment


              #56
              Zeer mooi stuk over de vertrekkende Van den Brom, ben benieuwd of hij jou mee gaat nemen!

              Comment


                #57
                Lekker om een paar updates te missen om vervolgens alles te kunnen lezen. Wat schrijf je lekker.

                Comment


                  #58
                  Helemaal met SawtoothGleek eens, ook een paar updates gemist en vervolgens alles bijgelezen. Ben benieuwd wie er in Alkmaar voor de groep komt te staan en wat dat te betekenen heeft voor de toekomst van Milo

                  Comment


                    #59
                    Niejo101 FM_Lesly SawtoothGleek Bully Bedankt voor de reacties, heren! Even een update in een ander jasje. Ik ben benieuwd of het bevalt.



                    HOOFDSTUK 14
                    21 juni 2017. Voetbal International (Gouda, Nederland)

                    Last edited by willemnec; 1 dec 2016, 15:55.

                    Comment


                      #60
                      Awesome update! Jammer dat Van der Brom is vertrokken, benieuwd of je alsnog achter hem aangaat.

                      Comment


                        #61
                        Ziet er schitterend uit, trek deze lijn door!

                        Comment


                          #62
                          Heerlijk hoor deze update! Interessante opvolger van vd Brom, hopelijk laat vd Gaag je snel vanuit de basis beginnen!

                          Comment


                            #63
                            Wilhelmus FM_Lesly Niejo101 Bedankt voor de complimenten, heren! In de toekomst zullen er, na jullie enthousiasme, meer interviews gepost worden in deze vorm.




                            HOOFDSTUK 15
                            21 juli 2017. Harbour Club (Amsterdam, Nederland)


                            Ik kende een waanzinnig debuutseizoen. Een debuutseizoen die een jongen van zestien niet alleen aan kon. In ieder geval de gevolgen daarvan niet. Ik was onwetend en dacht mijn eigen boontjes te kunnen doppen. Ik had godverdomme in zeventien competitiewedstrijden tien keer weten te scoren. Ik kon toch zeker wel voor mezelf zorgen. Ik bleek het aan alle kanten mis te hebben. Waar mijn zomer begon met een rust en luxe op Ibiza werd het snel een wedstrijd touwtrekken tussen AZ en verschillende clubs die geďnteresseerd waren in mijn diensten.

                            Vlak voor het vertrek van John van den Brom naar Besiktas had hij al geďnformeerd of ik oren had naar een transfer naar Turkije. Dit was voor mijn vakantie naar Ibiza en ik gaf hem toen aan dat ik na mijn vakantie er op terug zou komen. Op advies van mijn ‘schoonvader’ ging ik me inlezen in de situatie van Besiktas en deed ik navraag bij John over het plan wat zij met mij hadden. Dat zorgde er voor dat ik af zag van een transfer naar de derde club van Turkije voordat de transferzomer was begonnen. Intussen kreeg ik, nadat AZ lucht had gekregen van de interesse uit Turkije, een nieuw contract aangeboden. Opnieuw ging ik bij de vader van Brooke ten rade en hij vertelde me meer te eisen. Het resulteerde in een vierjarig contract met een startsalaris van ruim een ton en een clausule waarbij ik salarisverhoging zou krijgen bij 30 gespeelde wedstrijden. Premies per wedstrijd en doelpunten kwamen daar nog eens bij. Ik was tevreden. Uit respect had ik, tegen het advies van mijn ‘schoonvader’ in, de ontsnappingsclausule achterwege gelaten. AZ had mij een kans gegeven en ik gunde hen ook een transferbedrag als het er ooit van zou komen. Dat laatste bleek snel realiteit te kunnen worden. AZ pakte groot uit in de media met mijn contractverlenging en sloegen daarmee direct de binnenlandse clubs van zich af. Echter deinsden clubs uit Engeland en Duitsland niet terug voor een vierjarig contract en kreeg ik binnen een week telefoontjes uit Southampton, Leicester, Bremen, Berlijn, Liverpool en Wolfsburg. In mijn beste Engels, een 6 bleek voldoende te zijn voor mijn Havo-diploma, legde ik uit dat ze er eerst met AZ uit moesten komen en dat ik daarna altijd open stond voor een gesprek. De week daarna volgde er opnieuw telefoontjes. Ditmaal uit Leipzig, Brussel, London, Newcastle en Mönchengladbach en daarbij belde de club uit Liverpool opnieuw. Dat laatste, plus de telefoontjes uit London en Brussel zorgde er voor dat ik de verleiding niet kon weerstaan en telefonisch in gesprek ging met de clubs. Jong en onbezonnen trapte ik er vol in, beantwoorde ik hun vragen en gaf ik ze daarmee mijn contracteisen. Een zaakwaarnemer had ik niet nodig, dacht ik zo onwetend als ik was. Het resulteerde in een conflict met AZ waarbij ik door technisch directeur Max Huiberts en nieuwe trainer Mitchell van der Gaag werd teruggezet naar de beloftes. Ik voelde me van alle kanten belazerd. Ik voelde me slachtoffer, terwijl ik het ook allemaal zelf had aangericht.

                            Midden in de zomer van 2017 genoot ik samen met Brooke en haar zus van een heerlijk hoofdgerecht bij een van de chiquere tenten in onze hoofdstad. In eens stond Marc Overmars daar naast me. Brooke en haar zus Demi kende Marc en dus stelde ik me eventjes voor. Ik was bijna een kop groter dan de technisch directeur van Ajax. ‘Ik ken jou wel, Milo’ zei hij, terwijl hij mijn hand schudde. ‘Ik zal jullie verder niet ophouden, maar Milo. In Amsterdam is altijd plek voor grote talenten, he’ zei hij toen hij terug liep naar zijn eigen tafeltje.

                            Comment


                              #64
                              Ajax is natuurlijk de gedroomde club voor een jochie uit de staatsliedenbuurt... en al helemaal als het betekent dat je daar je rentree kunt maken!

                              Comment


                                #65
                                Ajax is een gedroomde club, maar ik zal toch maar wat groter gaan denken!

                                Comment


                                  #66
                                  Niejo101 FM_Lesly Bedankt voor de reacties, heren!




                                  HOOFDSTUK 16
                                  1 augustus 2017. Spiegelkwartier (Amsterdam, Nederland)


                                  Terwijl het carričre technisch gezien niet geheel volgens plan verliep, had ik in privésferen niets te klagen. Voor het eerst in mijn ruim zestien jaar durende leven zat ik in rustig vaarwater. Mijn grootouders konden door mijn voetbalsuccessen genieten van hun pensioen, mijn tante had haar leven weer op de rit en ik genoot van een leven met een leuke, bloedmooie vriendin en tal van dierbare vrienden. Ik liet het een, het ander niet beďnvloeden en besloot om alles wat bij AZ gebeurde in Alkmaar te laten. In Alkmaar knokte ik bij de beloftes voor een terugkeer in de selectie van de nieuwe trainer. Het was een situatie die ik zelfstandig had gecreëerd en die ik ook zelfstandig wilde oplossen. Het was tijd om volwassen te worden.

                                  Ik was zestien jaar, tien maanden en zestien dagen oud en verdiende meer geld dan misschien wel 90% van mijn leeftijdsgenoten. Mijn grootouders hadden met alle liefde dertien jaar mij verzorgd, maar ik verlangde naar een plek waar ik stoom af kon blazen, zonder dat ik omringd werd door honderden anderen in beschonken toestand. De optelsom was gemakkelijk, dus ik ging op zoek naar een plek voor mijzelf. Vlak na het EK onder 17 bezocht ik met mijn grootouders en Brooke een appartement in het Spiegelkwartier. Het was ruim drie kilometer van mijn grootouders en vlakbij het stadscentrum. Ideaal, dacht ik bij mezelf. Het appartement was van alle gemakken voorzien. Een dakterras, twee slaapkamers, een ruime woonkamer met keuken en een luxe badkamer. De huur zou €1500,- per maand bedragen. Ik luisterde aandachtig en lachte in mezelf, terwijl de makelaar zijn verhaal vertelde tegen mijn grootvader. ‘Ik denk dat u het tegen de verkeerde persoon hebt, meneer’ zei mijn grootmoeder, terwijl ze met haar hoofd naar mij wenkte. De makelaar was verbaasd toen hij mijn leeftijd hoorde en wees op het feit dat een volwassene garant moest staan. Dat was geen probleem en twee dagen later werden de contracten opgesteld en tekende mijn grootvader het huurcontract. Ik ging op 1 augustus op eigen benen staan.

                                  Mijn relatie met Brooke was nog geen jaar officieel, maar doordat ik zelfstandig ging wonen, nam het serieuze vormen aan. Brooke was bijna dagelijks bij mij thuis. Op de badkamer stond haar tandenborstel en een gedeelte in de inloopkast had ze ook gereserveerd voor haar kleding. ‘Ben jij zoals alle andere voetballers?’ vroeg ze een avond toen ze bij me in bed lag. Ik keek haar verbaasd aan. ‘Ik ken de verhalen, Miel. Je weet heel goed wat ik bedoel’ zei ze. Ik knikte en verzekerde haar dat ik niet voldeed aan de voetballer die zij in gedachte had. Ik verzekerde haar dat ik de aandacht die ik kreeg van het vrouwelijk schoon afsloeg en dat zij de enige was waar ik naast in slaap viel. Brooke wist alles van me. In Antwerpen had ik haar verteld over mijn ouders en mijn jeugd. Ik had geen geheimen voor haar. Althans, nog niet.

                                  Comment


                                    #67
                                    Ben wel benieuwd wat die geheimen dan gaan zijn!

                                    Comment


                                      #68
                                      Prachtig geschreven weer. Had een half uurtje gereserveerd voor het teruglezen van de gemiste stukken, en laat ik eerlijk zijn, dat half uur was het meer dan waard. KTGWU!

                                      Comment


                                        #69
                                        Mooie update weer! Je weet het steeds weer klaar te spelen om een subtiele cliffhanger in je laatste zinnen te vermengen, i like it

                                        EDIT: wat ik me verhaal-technisch afvraag, is vanuit welk perspectief je schrijft. Het verhaal is in de verleden tijd geschreven, dus er wordt teruggekeken. Ik vraag me af hoe ver.
                                        Last edited by Niejo101; 8 dec 2016, 09:48.

                                        Comment


                                          #70
                                          FM_Lesly DolleDog Niejo101 Bedankt voor de reacties en complimenten! Ik blik met Milo Collar terug op zijn carričre of die carričre kort of lang was, ga ik nog niet verklappen.





                                          HOOFDSTUK 17
                                          24 augustus 2017. Peristeri Stadium (Peristeri, Griekenland)



                                          Er was nog hoop. Mitchell van der Gaag schreef mij voor de Europa League en zette daarmee de deur naar de selectie voor mij op een kier. In de wedstrijden bij Jong AZ liet ik me van mijn beste kant zien. Ik scoorde en spoorde andere spelers aan te knokken voor iedere bal. Ik wilde de club bewijzen dat ik maar al te graag voor AZ wilde spelen. De laatste oefenwedstrijd voor de eerste kwalificatiewedstrijden van de Europa League werd ik toegevoegd aan de wedstrijdselectie. Een 2-2 gelijkspel tegen Club Brugge was een mooi resultaat en mijn aandeel was met een assist voldoende. ‘Je hebt me overtuigd, Milo’ zei Van der Gaag. Ik knikte tevreden. Mijn missie was geslaagd. Ik maakte mijn eerste officiële minuten van het seizoen 2017/18 in Sofia tegen het plaatselijke Levski. Over twee wedstrijden wonnen we met 4-1. Ik kwam beide wedstrijden in actie, maar meer dan een assist zat er niet in. In de laatste horde voor de groepsfase stond Atromitos uit Griekenland op het programma. Als eerste thuis en een week later moesten we het karwei afmaken in Griekenland.

                                          Thuis waren we geen schim van onszelf. We kwamen op achterstand door een knullige fout van onze nieuwe centrumverdediger Thomas Lam, die op huurbasis was overgekomen als vervanger van Ron Vlaar. Tien minuten voor tijd maakte ik mijn opwachting en had ik een redelijk aandeel in de aanval die de gelijkmaker van Alireza Jahanbakhsh inleidde. In Griekenland moest alles op alles worden gezet voor die groepsfase. Voorafgaand de wedstrijd werd dat ons nogmaals ingepeperd. Het mocht niet baten. Ik zag vanaf de bank dat we opnieuw door een individuele fout op achterstand kwamen. Ditmaal was het Matthias Johansson. Vlak voor rust liet oude bekende Adam Maher, die op huurbasis was overgekomen van PSV, zien wat hij in huis had. Hij zorgde daarmee voor de gelijkmaker waardoor we met een redelijk goed gevoel de kleedkamer op konden zoeken. De tweede helft was eenrichtingsverkeer. De Grieken waren nergens, maar stonden als een blok voor het eigen strafschopgebied. Wout Weghorst had moeite met het winnen van kopduels en een kwartier voor tijd werd ik als tweede spits ingebracht. Hierdoor kreeg Weghorst meer ruimte in de lucht en konden we ook gevaar creëren via voorzetten. Tien minuten voor tijd slingerde Johansson de bal de zestien in. Ik ging onder de bal door, maar Wout kon zijn hoofd er tegenaan zetten. De lat werd geraakt, maar via de lat knalde de bal in mijn gezicht. Gedesillusioneerd zag ik de bal over de doellijn stuiteren. Ik stak m’n handen in de lucht, maar had geen flauw idee wat er gebeurd was. Later zag ik met een pijnlijke neus dat ik het lelijkste doelpunt uit mijn carričre had gemaakt en er voor had gezorgd dat we ons gekwalificeerd hadden voor de groepsfase.

                                          In de groepsfase werden we gekoppeld aan Omonia Nicosia, AS Roma en Spartak Moskou. Een pittige loting met veel mogelijkheden. De tweede plaats was haalbaar en dat werd onze doelstelling. Ik had mezelf in ieder geval bewezen als supersub en hunkerde naar meer. Na een valse start tussen Mitchell van der Gaag en mij leek er een basis te zijn gelegd voor een mooie samenwerking.
                                          Last edited by willemnec; 8 dec 2016, 15:44.

                                          Comment


                                            #71
                                            Kijk zo begin je een seizoen, hopelijk heeft Milo geen gebroken neus opgelopen!

                                            Comment


                                              #72
                                              Supersub bij AZ... Dat ken ik ergens van.... Lekker doelpuntje hoor

                                              Comment


                                                #73
                                                Je gaat lekker! Blijft een genot om wat updates achter elkaar te kunnen lezen.

                                                Comment


                                                  #74
                                                  FM_Lesly Niejo101 Bully Bedankt voor de reacties en complimenten!





                                                  HOOFDSTUK 18
                                                  2 september 2017. Staatsliedenbuurt (Amsterdam, Nederland)


                                                  De transferdeadline was verstreken. Meerdere clubs toonden interesse, waaronder Ajax. De clubs die contact zochten, verwees ik door na AZ. Ik had geleerd van mijn fout een paar maanden daarvoor en was voorzichtiger geworden. AZ wilde me niet verkopen, Ajax wilde me dolgraag hebben, maar eind augustus had ik de knoop al doorgehakt. Ik zou niet naar de Amsterdam Arena vertrekken. De concurrentie was moordend. Ze hadden vier talentvolle spitsen die jaren mee konden. Het was de moeite niet waard. Ik had bovendien andere dingen aan mijn hoofd: mijn grootmoeder.

                                                  Op mijn zestiende verjaardag begon ze achteruit te gaan met haar gezondheid. Ze was al niet fit, maar die ochtend viel ze uit bed en brak ze haar heup. De operatie die volgde was niet volledig volgens plan gegaan en daardoor belandde mijn grootmoeder in een rolstoel. Het deed pijn haar zo te zien, maar ze zette door en pakte haar leven thuis op. Mijn grootvader cijferde zich weg voor haar en zelf probeerde ze zo positief mogelijk door het leven te gaan. Het ging bij vlagen beter, maar ze bleef zwak. Ze had pijn, zowel geestelijk als lichamelijk ging ze door een hel. Ze was gewend aan het zorgen voor anderen, maar kon dit niet meer opbrengen. Dat vrat aan haar. Ik ging op mezelf om haar te ontlasten, alleen sprak ik dat nooit uit. Eind augustus zat ik in mijn appartement op de bank toen ik gebeld werd door mijn grootvader. Een longsteking had het lichaam van mijn grootmoeder getroffen. Ze was opgenomen in het ziekenhuis, maar de verwachting was dat ze snel naar huis zou mogen. Een dag later kwam ze thuis, maar bleef ze op advies van de dokter in bed liggen. In alle gesprekken die ik die drie dagen dat ze thuis was met haar voerde, merkte ik dat het haar pijn deed om zo afhankelijk te zijn. Ze sprak het nooit uit. Ze wilde niemand tot last zijn. Na de middagtraining van 1 september ging ik op bezoek bij haar en samen met mijn grootvader at ik aan haar bed. Ik nam afscheid met een kus, een knuffel en een ‘ik hou van je’.

                                                  Om 11 uur ’s avonds werd ik gebeld door mijn grootvader. Mijn grootmoeder was niet meer wakker geworden na haar dutje na het avondeten. Mijn grootvader had haar wakker willen maken om half 11, maar haar ogen gingen niet open. Ze was stilletjes, zonder iemand tot last te zijn, heen gegaan. Mijn grootmoeder was met haar 65 jaar, te jong gestorven.

                                                  Comment


                                                    #75
                                                    Pff heftig stuk. Hoe rot het ook klinkt, het is prachtig verwoord.

                                                    Comment

                                                    Wat gebeurt er?

                                                    Collapse

                                                    There is currently 1 user online. 0 leden en 1 gasten.

                                                    Meeste gebruikers ooit online was 1.524, 9 nov 2010 om 17:04.

                                                    Working...
                                                    X