Mededeling

Collapse

.

.
See more
See less

[FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

    #26
    [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia


    Toen ik vanavond thuiskwam was ik min of meer kapot. Voor het eerst had ik die trainingen ietwat aangepast. Nou ietwat, zeg maar behoorlijk en dat ging niet in de koude kleren zitten. Ik was gewoon bekaf. Maar dat kon je ook wel van de spelers zeggen, die ik aan de trainingen had onderworpen. Ik noemde deze aard van training de ‘Tuchelvariant’. De meeste spelers hadden zijn naam nog nooit gehoord, kon het hun schelen wie Thomas Tuchel was. Maar deze variant sneed erin. De trainingen waren gevarieerd, uitdagend en onder weerstand. En dat voelden ze. En ik ook. Tijdens het diner zat ik erbij als een oude uitgebluste pensionato en dat met net 32 jaren. Gelukkig zag Nel me zo niet. Want dan had zij mij zonder meer getreiterd met de opmerking: ‘moet je een handvol blauwe pilletjes hebben, opa?’

    Signora Sofia kwam de eetzaal binnen. Voor zover ik weet deed ze dat elke dag 3 keer. Bij het ontbijt, de lunch en het avondeten. Ze groette kort de aanwezige gasten en deze keer mij ook. Gelukkig droeg ze het uitdagende dirndl niet, maar een meer zakelijke outfit waarbij haar witte blouse desondanks op springen stond. Nu ik haar zag had ik vreemd genoeg geen pillen meer nodig. Zienderogen voelde ik me weer topfit worden. Ze raakte mijn bovenarm aan, maar op een rare manier die mij als het ware onder de huid ging. Ondanks dat het slechts een korte maar zeldzaam wrijvende beweging was, voelde het lekker aan. 'Ze zit me toch niet op te geilen?' dacht ik en schrok er zelf van. Het kostte me moeite rustig te blijven en haar niet ook aan te raken. Wat was met mij aan de hand? Die vrouw kon verdorie mijn moeder zijn? Jeetje zeg. Het werd tijd dat Nel weer een paar dagen langskwam.

    Na het eten trok ik me op mijn suite terug, pakte het boekje en ging op bed liggen. Voetbalboeken zijn meestal heel saai en alleen voor een klein percentage mensen interessant. Bijvoorbeeld voor coaches zoals ik, die nog veel moeten leren en nog niets hebben meegemaakt. Dus ik verwachtte een soort lesboek zonder hoogtepunten en gaf me maximaal 10 bladzijden voordat ik in slaap zou vallen.

    Uit het voorwoord bleek dat de Amerikaanse auteur Joe McGinnis het boekje in 1999 had geschreven.
    Deze Amerikaan raakte een beetje in de ban van het voetbal tijdens de WK van 1994. Enkele jaren later was hij met zijn vrouw op vakantie in Zwitserland en zag dat hij een wedstrijd van het nabijgelegen AC Milan kon bezoeken. Via wat contacten via onder andere de Amerikaanse voetballer Alexi Lalas van de toenmalige serie A club Padova kwam hij in contact met de leiding van de Italiaanse voetbalclub Castel di Sangro dat net naar de serie B was gepromoveerd. Zijn plan was om een jaar van nabij alles rond deze club te volgen.
    Dit leidde tot een prachtig verslag van het jaar 1996/1997 in de serie B. Zeer uitzonderlijk voor een plaats van 5000 inwoners.

    Ik had het gevoel dat het voorwoord boeiender was dan de werkelijke inhoud maar ik kwam er gelukkig bedrogen uit want het was alles andere als een saai voetbalboekje.
    Volgens de schrijver was Castel di Sangro een plaats die in een onherbergzaam deel van de Abruzzen blijkt te liggen. Eerlijk gezegd kende ik hem niet, was er nog nooit geweest en kon me er eigenlijk niets onder voorstellen. Het is dat o.a. FM en FMInside destijds er een ‘uitdaging’ van heeft gemaakt anders was de naam van het dorp mij volledig onbekend.

    De beschrijving van het seizoen gaf een prachtige inkijk in de cultuur van Italië en ik bleef maar naar herkenbare overeenkomsten met het heden en nu zoeken.
    De mooie dingen (eten, levenslust) waren voor mij herkenbaar maar plots had de schrijver het ook over de donkere kanten (omkoping, paternalisme, schijnheiligheid). Zaken waar ik tot nu toe nooit me geconfronteerd werd. Als ik niet wist dat het boekje over een voetbalclub ging, zou ik denken dat ik een krimi zat te lezen. Het werd spannender en spannender.

    En van kwaad naar erger. Er speelde van alles. Cocaïnesmokkel, spookspelers, seksorgies en natuurlijk voetbal.
    Onwilkleurig moest ik aan Berlusconi denken en aan zijn Bunga Bunga feesten. Deze oude sexyst had het dus niet van een vreemde.
    Van dichtbij beschreef McGinnies een geval van omkoping tijdens de uitwedstrijd tegen Bari. Ook de uitwedstrijd tegen Genoa was eer een om nooit te vergeten, net als de thuiswedstrijden tegen Torino, Pescara en Genoa. Hij schreef het alsof je er zelf bij bent! Maar wat wil je? Dit is het land van de Maffia, de Bunga Bunga koning Berlusconi, de matchfixers en de Catenaccio.

    Zei ik slapen na maximaal 10 bladzijden? Nou ik had het hele boekje in een ruk uitgelezen. Ondertussen was het dan ook 2 uur s nachts. Over 4 uur moest ik er weer staan. Ik viel al in slaap voordat ik er erg in had.
    ---------------------------------------------------------------

    Last edited by germandutch; 7 aug 2018, 17:52.

    Comment


      #27
      [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia

      De nieuwe keeper voor het tweede elftal was geen groots talent maar voorlopig bruikbaar met ontwikkelingsmogelijkheden gezien zijn leeftijd, reflex en snelheid.

      -------------------------------------------------------



      Al met al hadden we een aantal redelijke tot goede transfers gedaan. 1 keeper voor het tweede elftal en 5 huurspelers, waarvan er twee gelijk in de basis kwamen en 3 als back-up zijn aangetrokken.
      -------------------------------------------------------------




      Het resultaat van de bestuursvergadering kwam met mijn verwachtingen overeen. Allicht waren ze tot nu toe tevreden, want de competitie is pas begonnen en we hebben onze eerste wedstrijd gewonnen. Het bestuur zijn hoofdzakelijk zakenmensen, zoals bij haast alle clubs, met weinig voetbalverstand. Vandaar dat de aangetrokken keeper van het Tweede in hun ogen een miskoop is, omdat die nog niets heeft bewezen. Maar daar kan ik me niet druk om maken. Of die jongen goed of slecht is zal nog blijken. Voorlopig gunnen wij hem alle tijd om zich te ontwikkelen.
      --------------------------------------------------------------



      Onze volgende uitwedstrijd was tegen Pordenone. Of ze goed of slecht zijn? Ik ken ze niet maar Wikipedia kon uitsluitsel geven.
      Pordenone is een plaats in de Italiaanse regio Friuli-Venezia Giulia. Pordenone is hoofdstad van de gelijknamige provincie Pordenone en telde op 31 december 2004 51.044 inwoners, waarvan circa 10% vreemdelingen. Qua inwonersaantal 5x zo groot als Salo en ik dacht dat het een dorpje was?

      Stadion Bottecchia in Pordenone, een knus stadion met een vette grasmat, vatte 3089 toeschouwers en was voor een derde gevuld. 1394 mensen zaten erop te wachten dat de plaatselijke heros ons een afstraffing zouden geven. Hun bijnaam was Ramarri wat volgens mijn woordenboek Hagedis betekende. En voor hagedissen zijn we niet bang. Alhoewel tijdens de voorbereiding heeft dit clubje tegen Ajax gespeeld en hier thuis met slechts 1 : 3 op 19 juli verloren. Dus ik was gewaarschuwd.



      We begonnen goed. In de 17e minuut maakte Legati uit een corner de 0 : 1 en terwijl wij nog aan het juichen waren had de scheids het spel al laten hervatten en dus werd het in de 18e minuut 1 : 1.
      Raar maar waar want niet al onze spelers stonden bij de aftrap op de eigen helft?
      Vind u het gek dat ik plots aan het Wonder van Castel di Sangro moest denken, het boekje wat ik pas had gelezen? Over Maffia, matchfixing en dergelijke?

      In de 43ste minuut scoorde Emerson de 1 : 2, eveneens uit een corner. Eerlijk gezegd hadden we toch meer moeite met de 5-3-2VV tactiek van Pordenone dan ik had verwacht.

      Tijdens de rust verzocht ik de spelers puur in hun positie te blijven spelen en veel meer druk naar voren uit te oefenen, zomede de afstand tussen verdediging en middenveld kort te houden waardoor hun geen overtalsituatie konden creëren.

      De jongens luisterden. We verdedigden aanzienlijk ver vooruit, bij de middenlijn, maar hielden de afstand tussen verdediging en middenveld kort (max. 10 m). De hagedissen kregen het moeilijk. We liepen uit. In de 71ste minuut maakten wij de 1 : 5 (1x Balde en 2x Mattia Marchi) en de wedstrijd was gespeeld. En dan te bedenken dat ik Marchi feitelijk in de rust had willen wisselen omdat hij in de eerste helft als een krant gespeeld had.

      Wat de scheids bezielde om 1 minuut na de 1 : 5 Emerson rood te geven voor een ‘vermeende’ tackel die alleen hij had waargenomen mag Joost weten. Ik heb geen tackel gezien want Emerson stond alleen te juichen voor het doelpunt van Marchi. Ferretti kwam gelijk naar de kant en werd gewisseld voor verdediger Bagadur. In de 87ste minuut kreeg de MoM Martin van de scheids nog een gele herinneringskaart omdat die het zo goed had gedaan. En na afloop heb ik de scheids gefeliciteerd voor zijn raar gefluit in de tweede helft met de ietwat onduidelijk uitgesproken woorden: ‘Bedankt paardenlul!

      OK ik weet dat dit niet hoort maar soms kan ik me gewoon niet beheersen. Waarschijnlijk zit de scheids zich nu nog af te vragen wat ik tegen hem heb gezegd, terwijl wij al lang en breed in de bus zaten richting thuishaven Salo. Soms is het goed als je je in een andere taal kunt uiten mits er niemand bij is die die andere taal wel verstaat.




      Last edited by germandutch; 10 aug 2018, 14:19.

      Comment


        #28
        [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia











        Ik heb niet voor journalist of sportverslaggever geleerd, maar kan iemand mij vertellen hoe je over een tegenstander heen kunt walsen, met 5 : 1 wint en desondanks over een gelijk opgaand duel kunt praten? Vicenca heeft welgeteld 1 keer in de 50ste minuut van binnen de 16 op doel geschoten, hetgeen helaas wel een doelpunt werd. Voorts hebben ze geprobeerd met 6 afstandsschoten ons doel te bereiken en 8 ballen de tribunes ingejast. Over een gelijkopgaande strijd gesproken. De uitslag was 5 : 1 en de punten blijven bij ons.
        ---------------------------------------------------------------









        Zeg maar rustig: we hebben Reggiana koud verrast. Voordat ze door hadden dat de wedstrijd al begonnen was stond het al 0 : 2. De scheids was een pure thuisfluiter en grove overtredingen zag hij niet maar protesteren hoorde hij als de beste, ook zonder hoortest. De fout van Reggiana was dat ze de bal eindeloos rondspeelden en ze deden maar wat. Snelle omschakeling, direct naar voren spelen en de afsluiting zoeken waren blijkbaar begrippen die niet in hun handboek stonden. Wij wonnen en konden met een tevreden gevoel en 3 punten huiswaarts keren. Het enige smetpuntje was de blessure die Ponce opgelopen had en waardoor wij hem zeker 3 weken zullen missen.

        Last edited by germandutch; 14 aug 2018, 22:55.

        Comment


          #29
          [FM18/LLM]la passione e il calcio in Italia






          Het snelle doelpunt heeft wel tot gevolg dat we Ponce nu minimaal 2 weken zullen moeten missen. Dus zullen er wat verschuivingen in de voorhoede plaats moeten vinden.
          --------------------------------------------------------------



          Onze volgende wedstrijd was een thuiswedstrijd tegen een club uit Züd-Tirol (als ik me niet vergis waren dat Duitstaligen) Alto Adige.
          Slechts 940 toeschouwers wilden onze plaatselijke trots zien. Jammer, want wij, dat wil zeggen mijn team, was gewoon in topvorm, ook al misten we onze centrumspits Ponce. Voor hem was Ferretti in het centrum gerukt en Balde speelde als rechterspits.

          In de eerste 40 minuten werkte keeper Offredi behoorlijk op mijn zenuwen. Maar liefst zes 100% kansen hielp hij om zeep. Hij stopte alles en leek wel tentakels te hebben in plaats van armen. Met een mazzelschot lukte het Ferretti in de 40ste minuut Offredi alsnog te verschalken en kwamen wij eindelijk tot het verdiende eerste doelpunt.

          In de rust mocht linkerspits Mattia Marchi gaan douchen, want hij bakte er vandaag helemaal niets van. Mastour mocht hem vervangen maar had blijkbaar ook zijn dag niet.
          In de 70ste minuut veroorzaakte Emerson een penalty. En ofschoon Emerson al geel had kreeg hij gelukkig van de scheids geen tweede gele kaart. De penalty werd de tribune ingeschoten. Toen heb ik Emerson gewisseld voor Bagadur, want onze Braziliaan vertoonde slijtageverschijnselen. Gezien zijn leeftijd was dat natuurlijk niet verwonderlijk, want met 36 heb je af en toe wel een pauze nodig.

          In de 77ste minuut maakte Balde de 2 : 0 en in de 90ste minuut de 3 : 0, dat wil zeggen zijn inzet raakte de paal, caramboleerde met de keeper en rolde toen over de doellijn. Ten onrechte werd het doelpunt keeper Offredi aangerekend, die in mijn ogen fantastisch had gekeept. Maar hoe dan ook, het werd 3 : 0 voor ons. Wij waren terecht de verdiende winnaar en gewoon een klasse beter dan de tegenstander aus Züd-Tirol.





          -----------------------------------------------------------
          Last edited by germandutch; 18 aug 2018, 09:54.

          Comment


            #30
            [FM18/LLM]la passione e il calcio in Italia






            Alle 6 spelers leken fit genoeg om tegen de komende tegenstander Triestina te kunnen spelen.


            Op 1 oktober 's middags om 15 uur speelden we thuis tegen Triestina. Het was koud en maar liefst 1026 toeschouwers trotseerden de motregen en wilden ons zien excelleren.
            Oorspronkelijk zouden we 5-2-3VV aanvallend spelen maar de tegenstander koos voor 5-3-2VV en de counter.
            Om de slag op het middenveld niet te verliezen schoof ik Emerson door en liet hem VM spelen, waardoor Triestina geen overtalsituatie op het middenveld kon creëren. Legati en Felipe kon ik probleemloos achterin 1 op 1 laten spelen. Met hun snelheid en technische bagage bleven ze de 2mans voorhoede van Triestina ongetwijfeld de baas.

            De minimale omzetting betaalde zich onmiddellijk uit. In de 11e minuut maakte Mattia Marchi de 1 : 0 en in de 13e minuut tekende Balde voor de 2 : 0.
            Door een vlekkeloos doorgevoerde counter scoorde Pozzebon in de 26ste minuut tegen. 10 minuten later kopte Felipe uit een corner de 3 : 1 in het net en dat was ook de ruststand.

            In de tweede helft beperkten we ons min of meer tot gallery play. Enerzijds omdat de tegenstander niet meer aandrong en zich tot verdedigen beperkte en anderzijds omdat het juichende publiek onze spelers zodanig motiveerde dat ze iets wilden laten zien. Ik ben weliswaar geen voorstander van dit soort capriolen, maar doordat Balde in de 70ste minuut de 4 : 1 scoorde greep ik niet in en liet de jongens begaan. Ze vonden het leuk en de toeschouwers hadden er plezier in. Nat, koud en toch lol hebben, wie ben ik omdat te verpesten?



            Last edited by germandutch; 20 aug 2018, 23:05.

            Comment


              #31
              [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia





              Dat waren niet de minsten die we moesten missen bij onze volgende wedstrijd in en tegen Ravenna.


              Op woensdag 4 oktober moesten we naar Ravenna. Stadion Bruno Benelli. Er waren 1285 toeschouwers, prachtig zomeravondweer en desondanks een ietwat grimmige sfeer. De bijnaam van Ravenna was Leoni, volgens mijn woordenboek betekende dat zoiets als ‘Leeuwen’ en ik kreeg de indruk dat we ons daadwerkelijk in het hol van de leeuw bevonden. Dat vond de scheids blijkbaar ook maar hij rechte zijn rug en straalde uit dat hij de baas op het veld was. Nou het was te hopen want geen enkele speler van Ravenna kwam ook maar ietwat vriendelijk over.

              De wedstrijd was net begonnen toen de eerste doodschop al was gegeven. Ene Maistrello, nota bene een spits, gaf onze middenvelder Capodaglio een rotschop, die de scheids slechts met geel strafte. Het had ook rood kunnen zijn. 2 minuten later de volgende overtreding die niet door de beugel kon en deze keer in de 16 van de leeuwen, dus penalty. Middenvelder Rocca schoot de bal onhoudbaar in. 0 : 1 een goed begin voor ons en het sein voor de leeuwen om niet alleen hun tanden te laten zien.
              Er ontstond een woeste ordinaire schoppartij. In de 34ste minuut scoorde Rocca weer en toen was het hek van de dam. Gescoord werd niet meer wel ging de match steeds meer op een rugbywedstrijd lijken. De scheids had zijn handen vol aan domme overtredingen en scheldpartijen en tot mijn spijt wilden mijn jongens hier ook aan meedoen. Beide teams mochten blij zijn dat ze ongeschonden en voltallig in de rust de kleedkamers op mochten zoeken. Tijdens de rust probeerde ik het team te kalmeren. We stonden voor en op winst, waren beter en dus duels ontwijken, mondje dicht, geen risico en de wedstrijd gewoon uitspelen. Dat was de opdracht voor de tweede helft.

              De tegenstander dacht er echter anders over. De leeuw was wakker. De messen geslepen en het was vechten geblazen. In de 47ste minuut deelde verdediger Venturini een horrortackle uit. Slachtoffer Capodaglio overleefde die aanval en iedereen was verbaasd dat hij gewoon door kon spelen. De dader echter niet, want die kreeg rood.
              Plots had Ravenna patent op onbesuisde tackles of te wel gewoon ordinair ruw spel en de scheids was niet in staat om er iets tegen te doen. Die slapjanus floot wel maar deed verder niets. Tot de 67ste minuut want toen ging Capodaglio finaal door het lint en gaf zijn belager een keiharde trap tegen de enkels. Hij kreeg onmiddellijk rood.
              Het sein voor mij om linkerspits Mastour naar het middenveld terug te halen en de eveneens aangeslagen VVR Parodi te wisselen. Schiavi nam diens plaats in. De actie van Capodaglio had blijkbaar een kalmerende werking op de tegenstander want ze begrepen dat wij niet hierheen waren gekomen om van het veld geschopt te worden.

              In de 87ste minuut haalde ik VVL Martin er nog af en stuurde Paolo Marchi erin. Iedereen verwachte nu een rustig einde van de wedstrijd maar blijkbaar moest nog iemand zijn frustratie kwijt. Want Mattia Marchi kreeg in de 93ste minuut een smerige elleboog van Ronchi te verwerken en moest met een gebroken jukbeen van het veld. Toen was het hek echt van de dam. Ik word niet vaak kwaad en ben alles andere als opvliegend, maar nu was ik woest. En hoe. Voor het eerst in mijn nog korte carriere wilde ik een speler in elkaar rammen. De complete dug-out, onze hele reservebank en een dozijn stewarts hielden me tegen en het duurde even voordat ik weer tot mijn positieven kwam en kalmeerde. Toen we in de kleedkamer waren dook de scheids met de hoofdcoach van Ravenna op en die gast, zijn naam ben ik al kwijt, bood zijn excuus aan. ‘Onbesuisd, in de ijver van het gevecht’ ja aan mijn hoela. Dit was een bewuste aanslag en de dader kreeg ik niet meer te zien. Dat was maar goed ook. Maar laat ik wel wezen: hoofdcoaches hebben een voorbeeldfunctie en ik mag protesteren, in discussies gaan maar zeker niet me verlagen tot een vechtpartij. Achteraf gezien ben ik blij dat ze hebben tegengehouden en dat de scheids mijn bijna-actie met de mantel der liefde bedekte. Hij maakte er geen melding van.



              Comment


                #32
                [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia







                Onze volgende thuiswedstrijd was zondag as om 14 uur tegen Santarcangelo. Ondanks mijn Italiaanse taallessen heb ik moeite met het uitspreken van sommige clubnamen. Deze kon ik alleen met moeite door mijn strot krijgen. Niet dat ik iets tegen deze club heb, want ik kende hem totaal niet, maar het is de volgorde van de klanken waar ik soms moeite mee heb. Wel heb ik de club opgezocht op Wikipedia en dit was het resultaat: Gialloblu betekent "de gele en blauwe" in het Italiaans. Het is de bijnaam en de kleuren die door sommige Italiaanse voetbalclubs worden gedragen, zoals dus Santarcangelo. Nou wat de bijnamen betreft is het in Nederland niet anders. Dierennamen, kleuren en wat weet ik. Als het maar leuk en boeiend is.

                De ontbrekende sterkhouders kon ik makkelijk vervangen. Voor centrumspits Ponce speelt Balde en voor linker spits Marchi mocht Mastour opdraven. De geschorste middenvelder Capodaglio wordt vervangen door Vitafrancesco. De vervangingen maakten het elftal niet zwakker want gelukkig hadden we min of meer 16 gelijkwaardige 1e elftalspelers.


                Jammer genoeg werd het geen sprankelende wedstrijd maar slechts zoals de Duitsers zeggen: biedere Hausmanskost. Zonder een topprestatie te leveren hadden we binnen 10 minuten de wedstrijd al beslist. In de 4e minuut scoorde Balde de 1 : 0 en in de 10e minuut maakte Ferretti de 2 : 0 en dat was het dan ook. Van onze kant was het een matige hooguit degelijke wedstrijd want de tegenstander was gewoon niet in staat om ons tot een betere prestatie te dwingen.

                Sterkhouder Emerson werd per minuut slapper in zijn optreden en leverde een matige prestatie. Volgens mij was dit te wijten aan zijn leeftijd want hij was tenslotte al 37 en had steeds meer hersteltijd nodig. In de 60ste minuut heb ik hem gewisseld en Bagadur het veld ingestuurd. Middenvelders Rocco en Vitofrancesco haalde ik in de 90ste minuut eraf om Dettori en Raffaello nog wat minuten te gunnen.

                De 903 toeschouwers, die de motregen trotseerden, kregen voor hun € 12 euro entreegeld helaas geen spektakel geboden. Desondanks waren ze tevreden want we wonnen onbedreigd en houden de 3 punten hier.




                --------------------------------------------------------------
                Last edited by germandutch; 26 aug 2018, 10:15.

                Comment


                  #33
                  [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia



                  -----------------------------------------------------------


                  Op zondagochtend, 15 oktober, vertrokken we heel vroeg per bus naar Gubbio. Volgens Wikipedia is Gubbio een middeleeuwse stad in de Italiaanse regio Umbrië. De stad heeft ongeveer 17.000 inwoners en ligt in de provincie Perugia.

                  Toen we tegen de middag Gubbio binnenreden had ik maar een gedachte: Ik zou hier niet willen wonen. Er zijn mensen die het romantisch vinden een doolhof van steegjes en trappen, maar ik niet. Geef mij maar een modern stadje waar alles goed bereikbaar is en met voldoende parkeermogelijkheden. Als ik de zijstraatjes inkeek kreeg ik het gevoel dat het een paradijs voor wandelaars was maar zeker niet voor fietsers en automobilisten.

                  Het stadion San Biagio was daarentegen een knusse moderne arena met een goede grasmat. Gubbio of te wel Rossoblu, volgens hun bijnaam, stond op de 12de plek en had 675 seizoenkaarthouders. En dat in een stadje met 17.000 inwoners? Echt voetbalminnend waren ze dus hier blijkbaar niet. Rossoblu – ook zonder woordenboek wist ik onmiddellijk dat het Roodblauw was de clubkleuren van Gubbio. Je bijnaam aan kleuren op te hangen is wel een beetje saai. Geef mij maar ‘de Godenzonen’ of zoiets, dat spreekt en boezemt ontzag in. In elk geval meer dan ‘de Boeren’ van PSV en ‘de club van Zuid’ Feyenoord. Kleuren en locatieaanduidingen als bijnaam zijn alles andere als indrukwekkend. Maar het ergste is als je helemaal geen bijnaam hebt zoals wij. Wij komen als een terminator en vegen als een stormram over de tegenstanders heen en hoe noemen ze ons? ….. Niets, helemaal niets. Ja FeralpiSalo… de gasten van het badplaatsje vrees ik.


                  s middags om 15 uur floot de scheids voor het begin van de wedstrijd. 910 toeschouwers zaten op de tribunes, waarvan 11 fans van ons, die allen met de spelersbus mee mochten reizen. Voor de wedstrijd had ik nog een paar kleine positionele wijzigingen aangebracht. Veel effect had dit niet alhoewel net genoeg om de tegenstander op zijn eigen helft vast te zetten. Want zoals altijd speelden wij aanvallend en dominant.
                  Na 25 minuten werd duidelijk dat we niet alleen tegen de Roodblauwen speelden maar ook tegen de zwarten. De in zwart geklede scheids en zijn assistenten hadden duidelijk partij gekozen. Ze steunden Gubbio en de scheids floot regelmatig onze aanvallen af voor vermeend buitenspel. Gelijke hoogte schenen de grensrechters niet te kennen of te willen kennen en dus in geval van twijfel alles voor Gubbio. Tot de 41ste minuut, toen kregen we een corner en Legati tikte de bal binnen. 0 : 1 het langverdiende eerste doelpunt was binnen.

                  Na de aftrap bracht ons Felipe onmiddellijk weer in balbezit, een korte pass op Rocca die direct een steekpass op Balde gaf en Balde haalde gelijk de trekker over. 0 : 2 in de 42ste minuut. Kort daarna werd VVL Martin onderuitgehaald en de dader was zo vriendelijk om even op de onderarm van Martin te gaan staan, waardoor hij met een armwond het veld moest verlaten. Uiteraard floot de scheids niet. Wij kregen geen vrije trap en de dader geen kaart.

                  Na de rust mocht Paolo Marchi als VVL opdraven en Dettori voor Capodaglio, die geel had. In de 56ste minuut kreeg P. Marchi geel na een schermutseling met de armtrapper Piccinni, die 1 minuut later voor natrappen geen rood maar eveneens geel kreeg. Er zijn momenten dat je hoopt dat er iets onverwachts gebeurt waardoor de persoon, die ons team consequent benadeelt, plots iets overkomt. Bijvoorbeeld dat die man door een loszittend graspolletje struikelt en zijn been breekt. Zo een gedachte is allerminst correct te noemen maar ik kan gewoon niet tegen onrecht. Ergens mocht ik blij zijn dat het maar bij een gedachte bleef. Als je aan de winnende hand bent en voorstaat dan kun je dat onsportieve gedrag van zo een scheids als coach nog enigszins verwerken maar als speler wordt het toch heel erg moeilijk.

                  Ik was dan ook blij toen Dettori in de 83ste minuut met een ferme knal van dik 20 meter de bal in het netje joeg. 0 : 3. Drie minuten later was het de beurt aan Ferretti om de wedstrijd definitief te beslissen en op slot te gooien. 0 : 4.
                  Onmiddellijk na het doelpunt vroeg ik bij de 4e man een wissel aan want Aldo maakte me erop attent dat Parodi zijn tegenstander te lijf wilde gaan. Gelukkig konden we hem nog op tijd van het veld halen, voordat die rare dingen ging doen. Schiavi mocht voor hem invallen en de wedstrijd uitspelen.

                  Na afloop gaf ik met een gevoel van walging de scheids een keiharde knijphand en zei met een grimas "“fischio di casa”". De scheids schrok meer van mijn handdruk dan van mijn woorden. Feitelijk wilde ik ‘thuisfluiter’ zeggen maar of het juist was wat ik gezegd had? Ik weet het niet. Wel dat fischio iets als fluitje betekende en di casa van huis of huis. Eerlijk gezegd kon het me niet schelen maar ik moest het even kwijt. Hoe dan ook we hebben gewonnen en de 3 punten gaan mee naar Salo.





                  Last edited by germandutch; 30 aug 2018, 11:11.

                  Comment


                    #34
                    [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia







                    -----------------------------------------------------------


                    Onze volgende wedstrijd was thuis op zondag 22 oktober om 15 uur tegen Padova. Voor 1264 toeschouwers en motregen.
                    Padova was niet gekomen om ons de punten cadeau te doen, getuige het feit dat ze 4-1-2-3VM Breed countervoetbal wilden spelen. En eerlijk is eerlijk, we hadden veel moeite om hun aanvalsdrang in bedwang te houden.

                    Na 10 minuten lukte het Sarno uit de eerste aanval gelijk te scoren. 0 : 1 en het hele stadion werd stil. 4 minuten later waren wij aan de beurt en Ferretti tekende de gelijkmaker aan. We kregen grip op de wedstrijd en het lukte ons pressie uit te oefenen en Padova vast te zetten. Het publiek roerde zich weer. Het werd onze 12e man, ze schreeuwden ons naar voren.

                    In de 28ste minuut knalde topscorer Ponce de bal van buiten de 16 keihard in het net. 2 : 1. De bal was nog onderweg toen Ponce zwaar werd geraakt. Hij kreeg een trap tegen zijn knie van een van de verdedigers, die te laat met zijn ingreep was. De scheids gaf voordeel en het doelpunt. Maar wij waren Ponce kwijt want hij kon niet verder spelen en moest vervangen worden. Mastour nam zijn positie in. Tot het rustsignaal gebeurde verder niets.

                    Tijdens de rust besloot ik, na een kort onderhoud met Felipe, Legati, Emerson en Rocca, om enkele tactische wijzigingen aan te brengen. Achterhoede en middenveld moest ondersteund worden en voorin moest door het wegvallen van Ponce ook aanpassingen plaatsvinden.

                    VC Felipe werd VBV VO; de twee AVV links en rechts werden NBV; SVD Rocca werd MEZ; DS Mastour werd CS A en DS Balde werd CS O. De verdedigingslijn rukte iets naar voren op waardoor middenveld en verdediging compacter gingen spelen. Door de naar binnen komende vleugelverdedigers creëerden we een groot compact blok om de counters op te kunnen vangen en meer druk naar voren te kunnen maken.

                    In de 54ste minuut hadden de aanpassingen succes en scoorde Balde de 3 : 1. Maar helaas 9 minuten later maakte Guidone uit een perfect voorgedragen counter het tweede doelpunt voor Padova. Rocca maakte in de 80ste minuut de 4 : 2 en kon de wedstrijd op slot.
                    Legati, die bij het doelpunt van Guidone slecht uitzag, mocht inrukken en werd door Bagadur vervangen. In de 90ste minuut wisselde ik nog Martin en verving hem door Paolo Marchi. Alles onder het motto: stand consolideren. Het bleef 4 : 2 en er gebeurde verder niets meer. Na het laatste fluitsignaal was duidelijk dat de punten bij ons bleven.




                    --------------------------------------------------------------

                    Comment


                      #35
                      Nog een topic ? Hoeveel heb je er niet openstaan ! Mooie resultaten tot nu toe op dit lage niveau in Italië

                      Comment


                        #36
                        Oorspronkelijk geplaatst door True_Legend Bekijk berichten
                        Nog een topic ? Hoeveel heb je er niet openstaan ! Mooie resultaten tot nu toe op dit lage niveau in Italië
                        ik heb er 5, want zit in de lappenmand nog een paar weken en heb dus tijd zat. en om verveling tegen te gaan de 5 topics.

                        Comment


                          #37
                          Oorspronkelijk geplaatst door germandutch Bekijk berichten

                          ik heb er 5, want zit in de lappenmand nog een paar weken en heb dus tijd zat. en om verveling tegen te gaan de 5 topics.
                          Snelle beterschap dan gewenst ! Zolang je het maar kan volhouden

                          Comment


                            #38
                            Oorspronkelijk geplaatst door True_Legend Bekijk berichten

                            Snelle beterschap dan gewenst ! Zolang je het maar kan volhouden
                            In elk geval tot oktober, zodra de beta versie van FM19 er is. Misschien dat ik met dezelfde clubs in FM19 verder ga, anders begin ik opnieuw.

                            Comment


                              #39
                              [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia


                              Als ik me begon te vervelen moest ik steevast aan de inhoud van het boekje ‘Het Wonder Van Castel Di Sangro’ denken. Nou ja Wonder? Volgens de schrijver was het alles andere als een wonder maar meer een kwestie van gemanipuleerde omstandigheden en menselijke zwaktes dat met gebruik van corruptie en criminaliteit een amateurclubje als een komeet omhoog schoot en weer als een baksteen naar beneden kelderde. Hoe dan ook tot nu toe was ik tijdens mijn verblijf in Salo iets dergelijks niet tegengekomen. Corruptie, matchfixing, maffiapraktijken was hier niet aan de orde. Natuurlijk wilde iedereen hier winnen maar niet ten koste van alles. Voetbal en wielrennen heersten maar tot nu toe leek alles schoon te zijn. Ik zette in mijn agenda dat ik, zodra ik een paar vrije dagen had, eens een bezoek aan dat beruchte dorpje Castel di Sangro zal brengen. Want erover lezen is leuk maar je wilt toch alles met eigen ogen aanschouwen om het verleden ter plekke te visualiseren. Maar eerst kwam onze volgende uitwedstrijd in Bergamo tegen AlbinoLeffe.


                              -------------------------------------------------------------


                              Op 29 oktober vertrokken we s morgens per bus naar Bergamo. Onze bestemming was het Atleti Azzurri d’Italia stadion te Bergamo waar onze tegenstander AlbinoLeffe zijn thuiswedstrijden speelt. Het stadion was eigendom van de gemeente Bergamo en feitelijk veel te groot voor AlbinoLeffe. AlbinoLeffe had als bijnaam Celeste dat zoiets als ‘de hemelse’ betekende en maar 500 seizoenkaarthouders. En dan te bedenken dat ze thuis spelen in een stadion dat 24.726 toeschouwers kon herbergen en over veldverwarming beschikte. Als je in zo een entourage moet spelen met minder dan 1000 toeschouwers dan kan er geen sfeer opkomen en heb je al bij voorbaat verloren. Nou ik was benieuwd wat we tegenkwamen.

                              En ja hoor, toen we het stadion binnenliepen zaten er maar 553 toeschouwers, inclusief onze 41 trouwe fans. Een verloren overkomend hoopje mensen in een veel te groot stadion.
                              Stipt om 15 uur floot de scheids en mocht AlbinoLeffe aftrappen. We gingen er gelijk furieus tegenaan. Binnen 5 minuten stond het 0 : 1, onze eerste aanval werd door Martin doeltreffend afgerond. In de 21ste minuut scoorde Balde de 0 : 2.
                              Gezien het spelverloop dacht ik dat we tegenstander gewoon zouden overklassen. Maar de scheids was blijkbaar niet gewild dit toe te laten.
                              Emerson kwam in balbezit en wou de bal naar Martin passen, toen Ravasio tegen hem opliep en zich theatraal liet vallen. De scheids floot onmiddellijk en gaf, in mijn ogen, volledig ten onrechte, een penalty. Hoofdschuddend moest ik aanzien dat Ravasio de penalty verzilverde. 1 : 2 in de 22ste minuut en bovendien volledig tegen de verhouding in.

                              Vanaf dit tijdstip werd het de persoonlijke show van de scheids. Hij floot al onze aanvallende pogingen gewoon af. Plots moest ik weer aan het boekje ‘Het Wonder van Castel Di Sangro’ denken. De begrippen matchfixing, omkoping en manipulatie spookten door mijn hoofd. Ergens geloofde ik er zelf niet in, het leek me toch wel erg onwaarschijnlijk. Aan de andere kant dat rare fluitgedrag van de scheids liet alle mogelijke verdachtmakingen toe.
                              In de 45ste minuut kreeg Parodi geel voor het niet snel genoeg ingooien van de bal bij een inworp. Totdat moment was er geen lijn in het fluitgedrag van de scheids te bekennen.

                              In de rust hebben we afgesproken, niet te reageren op het rare gefluit van de scheids, geconcentreerd door te spelen en duels zoveel mogelijk te mijden. Maar ja, onze bedoelingen waren duidelijk, alleen een arrogante zelfingenomen scheids kan wel eens rare sprongen maken.

                              Onze tot dan beste man Parodi, die de voorhoede continu met voorzetten verzorgde, waardoor ze eminent gevaarlijk bleven, kreeg in de 58ste minuut rood. Voor een zogenaamde tackle die geen tackle was. Tot deze ingreep van de scheids hadden "de hemelse" geen enkele kans kunnen creëren want wij waren gewoon de betere ploeg.

                              Mastour verhuisde van de linkerspitspositie naar de VVR positie en voor de rest lieten we onze tactiek intact. Ook met 10 man bleven we AlbinoLeffe de baas en dus greep de scheids wederom in. In de 66ste minuut kreeg verdediger Legati geel en aangezien de verhoudingen op het veld ook hierdoor niet veranderden mocht middenvelder Capodaglio in de 80ste eveneens een gele kaart ophalen. Zo gezien en met de inhoudelijke onderwerpen van het boekje nog in mijn achterhoofd kon ik mijn complotidee niet loslaten. Gelukkig bracht het gedrag van Emerson mij weer terug op aarde, zijn Braziliaans temperament speelde op en hij wou de scheids te lijf gaan. Nog net op tijd kon ik hem van het veld halen en wisselen voor Gabbia.

                              Toen de scheids voor het einde van de wedstrijd floot, hadden we ondanks alles toch de 3 punten in de pocket. AM Aldo had bijgehouden hoe vaak de scheids had gefloten. 20 keer tegen ons en wij kregen 3 gele en 1 rode kaart. Tegen AlbinoLeffe had hij 6x gefloten en dat was het dan ook. Volgens Aldo was de scheids alles andere als corrupt en ook geen thuisfluiter. Wel iemand die uit pure arrogantie handelde en te allen tijde het ‘mannetje’ wilde zijn. Blijkbaar had hij moeite met het zelfverzekerde optreden van ons team. Achteraf vond ik het best. We hebben de punten en ik was met ons spel tevreden.






                              Nog in de bus op de terugreis heb ik mijn vader opgebeld en hem verzocht mij niet meer zulke lectuur als het boekje ‘Het Wonder van Castel di Sangro’ toe te sturen. Want ik werd er al een hele doemdenker van, zag achter elke boom een vijand en werd helemaal gek van alle plots in mijn hoofd opkomende complotideeën.
                              ----------------------------------------------------------
                              Last edited by germandutch; 5 sep 2018, 11:37.

                              Comment


                                #40
                                [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia





                                Als je 34 bent en dus praktisch in je najaren van je carrière en nota bene nog wisselspeler ook dan is een doelpunt van de maand wel een motivatie en leuke herinnering voor later.
                                ------------------------------------------------------------




                                Dat ons team defensief zijn mannetje staat blijkt uit het feit dat ze met zijn allen speler van de week werden.
                                -----------------------------------------------------------






                                Op zondag 5 november mochten we thuis tegen Bassano Virtus spelen. Om 17.30 uur voor 906 toeschouwers en bij een lekker mild voetbalweertje. Gezien de stand op de ranglijst waren wij natuurlijk de favoriet tegen de nummer 7 van de lijst, de Giallorossi of te wel RoodGeel. Enfin we hadden er zin in en waren niet gewild ook maar een puntje af te staan.

                                Jammer genoeg waren Parodi (geschorst), Felipe (met onder20 onderweg) en Ponce (geblesseerd) niet van de partij. Maar we hadden goede vervangers.

                                In de eerste helft liep alles naar wens. Ferretti scoorde in de 25ste minuut de 1 : 0 en Balde in de 41ste minuut de 2 : 0. We waren dominant en gewoon de betere ploeg. De enige die op een ietwat arrogante vervelende manier onze aanvalsdriften in toom wilde houden was de scheids. Ons spel was hem te fysiek of beter gezegd te mannelijk en dat beviel hem totaal niet, getuige zijn gefluit voor elke scheet.

                                De concentratie was volledig zoek in de tweede helft. In de 53ste minuut kreeg VVR Schiavi een volledig overbodige gele kaart voor onnodige discussie over het fluitgedrag van de scheids. Hoofdschuddend nam ik het tafereel waar. Terwijl ik nog twijfelde of ik Schiavi moest wisselen, kregen we plots als een donderslag uit heldere hemel een counter van RoodGeel om de oren. Emerson lette niet op en Grandolfo ramde de aansluittreffer in het net. 1 : 2.

                                Tijd om in te grijpen en het hele team weer wakker te schudden. Onmiddellijk na het tegendoelpunt haalde ik Schiavi eraf en stuurde Tantardini het veld op. 7 minuten later mocht Emerson vertrekken en nam Bogadur zijn positie over. De concentratie keerde wel terug maar aan de stand veranderde niets meer. Het bleef 2 : 1 voor ons.





                                De pers had het over een felbevochten partij…. Hoe halen ze het in hun hoofd? Het was gewoon een slaapverwekkende partij waarvan de winnaar al van te voren vaststond…. Namelijk wij. Bassano had weinig tot niets in te brengen en alles aan de scheids te danken dat ze niet afgeslacht werden.
                                Last edited by germandutch; 9 sep 2018, 13:50.

                                Comment


                                  #41
                                  Twee zeer kleine zeges en je wint wel, maar daar blijft het beu ! Ofwel schat ik het niveau volledig verkeerd in, maar ik heb het gevoel dat je tactisch hier alle tegenstand kan wegblazen indien je de juiste opstelling gebruikt

                                  Comment


                                    #42
                                    Oorspronkelijk geplaatst door True_Legend Bekijk berichten
                                    Twee zeer kleine zeges en je wint wel, maar daar blijft het beu ! Ofwel schat ik het niveau volledig verkeerd in, maar ik heb het gevoel dat je tactisch hier alle tegenstand kan wegblazen indien je de juiste opstelling gebruikt
                                    dat mag zijn. maar ik mis in deze match mijn 3 beste spelers (spits Ponce, VVR Parodi en CV Felipe) en enkele anderen omdat ik per definitie alleen maar wedstrijdfitte spelers opstel. Bovendien is het geen wonderploeg maar een matig clubje. maar hoe dan ook, we hebben 14 wedstrijden gespeeld en 14 x gewonnen. meer dan winnen kun je niet. weliswaar kunnen sommige uitslagen beter maar omdat ik uit en thuis aanvallend blijf spelen heb ik vaak veel tweaks nodig om overeind te blijven. voor FM18 vind ik de tactiek geweldig en voor FM19 zien we wel weer.

                                    Comment


                                      #43
                                      [FM18/LLM]la passione e il calcio in Italia








                                      Krijgen we dat gehannes ook weer. Dettori is verdorie 34 jaar en in zijn nadagen. Hij is bovendien slechts back-up voor Rocca. Oke, in principe is hij geen slechte speler maar duidelijk over zijn top en wordt door mij als wissel gebruikt en of vervanger van Rocca. Het een en ander heb ik hem al herhaaldelijk duidelijk gemaakt. Jammer dat hij niet tevreden is met zijn rol als back-up/wissel en dus zal ik hem in januari van de hand moeten doen. Want met ontevreden zeikerds verpest je alleen maar de sfeer in de kleedkamer en in het team.
                                      ----------------------------------------------------------------


                                      Onze volgende wedstrijd, de 13e voor de bijgelovige, was tegen AC Renate. Om eerlijk te zijn, een rare naam voor een voetbalclub, want Renate is een Duitse meidenvoornaam. Maar meidennaam of niet ze hadden wel een mooie bijnaam namelijk DE PANTERS. Nou ik kon alleen maar hopen dat de panters als meiden voetbalden want dan gaan we met de punten naar huis.

                                      Op woensdag, 8 november, vertrokken we s morgens per bus naar Citta die Meda, waar AC Renate huisde in een knus stadion, dat 2500 toeschouwers kon herbergen. De club zelf had 70 seizoenkaarthouders, wel erg weinig voor een club in het betaalde voetbal.

                                      Nou de ploeg met de ‘meidennaam’ speelde niet als meiden maar als echte kerels. Maar het waren geen PANTERS, daarvoor speelden ze te statisch en misten ze gewoon de nodige snelheid en die hadden wij wel. Vooral wat onze voorhoede betreft. De uitslag was dan ook volledig terecht en met 3 punten op zak is het makkelijker terug te reizen.





                                      Last edited by germandutch; 12 sep 2018, 11:29.

                                      Comment


                                        #44
                                        [FM18/LLM]la passione e il calcio in Italia





                                        Daar gaan we weer. Als nu alle wisselspelers TamTam beginnen te maken dan is het einde zoek. Tantardini is slechts de nummer 3 in de rangorde van de VVR, Parodi en Schavi staan voor hem en zijn beter. Hij speelt alleen als de andere twee om welke reden dan ook niet beschikbaar of niet wedstrijdfit zijn. Dus ook voor hem geldt: als je niet voor je plek wilt vechten dan lonkt een transfer.




                                        Parodi is geschorst, dus speelt Schavi en is Tantardini wissel.



                                        Op zondag, 12 november om 15 uur spelen wij thuis tegen Teramo. Hun bijnaam ‘Diavoli’ betekend volgens mij zoiets als ‘De Duivelen’.
                                        Ze hadden maar liefst 515 seizoenkaarthouders en desondanks volgden slechts 22 fans hun duivelse trots. Maar ze kregen hier een warme ontvangst, want wij waren gewild om als een soort Exorcist/ Duiveluitdrijver op te treden.

                                        Ofschoon wij de dominerende en duidelijk betere partij waren, lukte het ons niet de bal in het doel van Teramo te krijgen. Enerzijds omdat de toevoer via de linker flank niet goed verliep, want VVL Martin had veel last van de robuuste tackels en het fysieke spel van zijn tegenstander en anderzijds omdat centrumspits Ponce niet aanwezig was en een niet helemaal fitte Balde hem verving. Bovendien kwam rechterspits Ferretti niet in zijn spel doordat zijn tegenstander hem het heel erg moeilijk maakte.

                                        In de 35ste minuut moest Martin geblesseerd afhaken en kwam Paolo Marchi erin. Veel veranderde niet, wij bleven aanvallen en Teramo verdedigde met alles wat ze hadden en voorlopig nog even succesvol. Het duurde maar liefst tot de 56ste minuut totdat Mastour de openingstreffer scoorde. Matteo Marchi mocht zich van mij warmlopen en ik wou hem als vervanger van de mat spelende Ferratti inwisselen, toen Ferratti het op zijn heupen kreeg. Hij knalde de bal haast door het net zo kwaad was hij omdat het voordien niet wilde lukken. Dus mocht Marchi weer gaan zitten en Ferratti blijven. Na 80 minuten maakte Ferratti zijn tweede doelpunt. De bal caramboleerde tussen keeper en speler de Grazia en rolde over de doellijn. 3 : 0. Het was allerminst een eigen doelpunt van de Grazia maar hij kreeg het op zijn naam. Terwijl wij nog aan het discussiëren waren op wiens naam het doelpunt moest staan, maakte ene Panico uit duidelijk zichtbare buitenspelpositie de enige tegentreffer. De scheids kende hem toe en wees onze protesten van de hand. Jammer maar niets aan te doen.

                                        De duivels hadden geen vat op ons gekregen en mochten met lege handen naar huis. Onze 14de winstpartij in 14 matches was een feit.





                                        Last edited by germandutch; 14 sep 2018, 21:54.

                                        Comment


                                          #45
                                          [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia


                                          Onze volgende wedstrijd was op zondag, 19 november om 15 uur tegen Sambenedettese, bijnaam Samb. Volgens mijn woordenboek betekende de bijnaam niets en was het slechts een afkorting van de clubnaam. Samb was in vergelijking met ons een vrij grote club met maar liefst 2300 seizoenkaarthouders en ze speelden in het stadion Riviera delle Palme in San Benedetto del Tronto. Een hele mond vol. Maar liefst 3058 toeschouwers heten ons welkom en ze wilden maar een ding: een overwinning van Samb.

                                          Nou een overwinning gunden wij hun niet, want we waren niet gekomen om te verliezen. De scheids was uitermate consequent en maakte van begin af aan duidelijk wat hij was en wilde zijn: de personificatie van een thuisfluiter. Het is moeilijk spelen tegen 11 tot op het bot gemotiveerde spelers die de botte bijl hanteren en de volledige ondersteuning van de scheids genieten. We hadden moeite om in ons spel te komen, of beter gezegd: het lukte ons niet om in ons spel te komen want Samb tackelde alles en iedereen. Hij liet alles toe van Samb. Maar als een van onze spelers ook maar de mond opende om te vloeken of te protesteren dan floot hij.

                                          In de 42ste minuut maakte Balde het eerste en enige doelpunt, voldoende voor de eindoverwinning. Diep in de tweede helft begon ik met het inbrengen van wisselspelers om enkele belangrijke basisspelers te beschermen tegen de verschrikkelijke tackles, die door de scheids gewoon werden toegestaan. Emerson, Parodi en Capodaglio mochten in de 73ste minuut gaan douchen. Gabbia, Schiavi en Dettori waren hun vervangers. Vijf minuten later haalde ik Legati eraf en stuurde Ranellucci het veld in. De laatste wissel gebeurde op verzoek van Aldo en was Rocca in de 84ste minuut. Hij werd vervangen door Raffaello. Het veranderde niets aan de stand maar mijn spelers konden ongeschonden het strijdtoneel verlaten.
                                          Legati had ik ook al op verzoek van Aldo gewisseld en dat was de 4e wissel. Rocca werd de vijfde. Eerlijk gezegd verkeerde ik in de veronderstelling dat we maar 3 wissels mochten toepassen en tot nu toe heb ik altijd maximaal 3 wissels per wedstrijd toegepast. Wist ik veel dat je in de serie C maximaal 5 wisselspelers mag inbrengen? Hiervan had mij niemand op de hoogte gebracht. Dus vanaf nu zou ik van deze wisselmogelijkheid gebruik maken.





                                          --------------------------------------------------------------

                                          Comment


                                            #46
                                            Wel aardig wat spelers die beginnen te zeuren omtrent speeltijd, maar voorlopig leiden de prestaties er nog niet onder ! Twee wins en je blijft het gewoon goed doen

                                            Comment


                                              #47
                                              [FM18/LLM] la passione e il calcio in Italia




                                              Geen slechte reeks zou ik zeggen. En dan te bedenken dat het mijn eerste jaar als hoofdcoach bij een betaalde club is. En in het Buitenland! En in een land waarvan ik de taal noch kon spreken noch kon verstaan. Inmiddels kan ik me al aardig redden en ook de nieuwsberichten en sportkranten lezen, weliswaar nog niet vloeiend en nog te vaak met behulp van mijn woordenboek. Manager of te wel hoofdcoach is een pracht job als alles goed gaat en je blijft winnen, maar desondanks soms ook verrekte moeilijk. Want je mist wel je familie, vrienden en kennissen.
                                              ---------------------------------------------------------------------


                                              In de 2e Ronde van de Beker moeten wij op woensdag, 22 november om 20.45 uur thuis tegen Piacenza spelen.

                                              Ondanks het regenachtige weer en de slechts 52 toeschouwers wilden wij Piacenza, met de bijnaam Lupi – de Wolven, de bijtgrage tanden trekken en ze een rammeling verkopen. Want wij konden vanavond in de sterkst mogelijke opstelling spelen en dat zou tegenstander Lupi gauw te merken krijgen.

                                              Binnen 31 minuten was de wedstrijd gespeeld dankzij doelpunten van Ponce (11e en 27ste minuut) en Marco Martin (31ste minuut). Na de 3 : 0 namen we gas terug en gebeurde eigenlijk niets meer, behalve twee wissels in de 87ste minuut. Rocca en Balde mochten gaan douchen en Dettori en Mastour kregen nog wat speelminuten. Wij waren tevreden met de stand en de tegenstander blijkbaar ook, want ze verdedigden alleen nog maar.








                                              Last edited by germandutch; 21 sep 2018, 23:24.

                                              Comment

                                              Wat gebeurt er?

                                              Collapse

                                              There is currently 1 user online. 0 leden en 1 gasten.

                                              Meeste gebruikers ooit online was 1.524, 9 nov 2010 om 16:04.

                                              Working...
                                              X