Mededeling

Collapse

.

.
See more
See less

(FM18/LLM) De laptopmanager

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

    (FM18/LLM) De laptopmanager

    De laptopmanager

    Al jaren speel ik FM (voordien CM) en vind sinds kort het schrijven van novelles leuk, die meer zijn dan de opsomming van wedstrijdresultaten maar een weergave van de belevenissen van een aankomende trainer/manager. In het spel start ik principieel altijd als werkeloze trainer die via sollicitatie bij een club terecht wil komen alsook in LLM waarbij ik altijd als een zondagamateur optreed en in de Engelse 6e divisie begin.
    Natuurlijk heb ik een aantal favoriete clubs waar ik zou willen “werken” maar om er te komen moet ik dat in mijn opinie als het ware verdienen. Dus als werkeloze zondagamateur starten in de laagste divisie, via sollicitaties bij een club terechtkomen en dan opwerken totdat de favoriete club je vraagt. Maximaal 2 jaar bij een club en als zijnde clubhopper naar je doel toewerken. Dat is min of meer de rode draad door mijn novelle.
    Verwacht geen grafische hoogstandjes wel pittige teksten mbt de belevenissen van een aankomende trainer.

    Mijn eerste pogingen tot het schrijven van een novelle met behulp van FMT (Die Gelbe Wand + De Hollandse School op zijn Duits) zijn helaas door een crash om zeep geholpen. Momenteel ben ik bezig met “De VoetbalTrainer” waarbij ik met Hoffenheim geweldige resultaten heb behaald en nu bij Arsenal zit. In de bovenste divisies ben ik alleen gestart omdat ik met een aanvallende 5-2-3 tactiek in LLM hele goede uitslagen heb gehaald en deze ook met subtop/top ploegen een keer wilde proberen.
    Hoe dan ook het liefst begin ik in LLM met strikte gebruikmaking van de LLM regels en omdat ik nogal ongeduldig ben verander ik in een soort clubhopper die zich naar de top opwerkt. Om eerlijk te zijn: ik ben een LLM fanaat.
    De Laptopmanager begint dan ook in de onderste regionen van het Engelse voetbal.
    ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



    In het Brabants Dagblad had ik ooit een artikel over een Nederlander gelezen, die alle amateurclubs in Nederland middels openbaar vervoer bezocht. Elk weekend besteedde hij aan deze quasi verslaving. Wij hadden ons hierover kapot gelachen en deze man toen voor gek verklaard. Wij dat waren mijn oude schoolvriend en ex collega Jim en ik dus.

    Ik moest aan deze man weer denken toen ik een oudere speciale editie van VI tegenkwam, met een artikelserie van journalisten die voor VI alle profclubs in Engeland bezocht hadden. Het was een uiterst boeiende artikelreeks over het land van de bakermat van het voetbal. Toen Jim voorstelde om een keer een weekendje Londen te doen en aldaar een wedstrijd te bezoeken, toonde ik hem de speciale VI editie. “Wat dacht je hiervan? Als wij nou eens ipv een wedstrijd zo’n 3 weken door Engeland toeren en 2 a 3 wedstrijden per week bezoeken van clubs uit alle divisies?”

    Jim was net als ik gek op voetbal maar dan alleen als toeschouwer. Ik had tot mijn 18e actief gespeeld en wel als rechtsbuiten maar moest door gezondheidsproblemen helaas stoppen. Omdat ik het spelletje niet los kon laten werd ik op 25jarige leeftijd jeugdtrainer van D-pupillen. Gediplomeerd en al. Feitelijk was het een ietwat uit de hand gelopen hobby die al meer dan 10 jaar duurde. Maar vreemd genoeg had ik geen trek om hoofdtrainer bij een amateurclub te worden want het was mij allemaal te vrijblijvend. Als je wat doet dan moet je er volgens mij voor gaan en niet zaniken. Het jeugdtrainersdiploma had ik alleen gehaald omdat ik een verschrikkelijke perfectionistische controlefreak was en alles moest kloppen.

    Aan de hand van de VI reportage puzzelden we een route in elkaar en besloten eind mei voor zo’n kleine 4 weken de trip door te voeren. Ondanks het verschrikkelijke eten, in sommige dorpen kregen we alleen Fish & Chips en die vette troep kwam al mijn oren uit, en het schuim kroonloze afschuwelijk getapte bier, hebben en hadden we overal veel plezier. Ik zag wedstrijden en trainingen waarbij de spelers, trainers en toeschouwers net zo fanatiek waren als ik en daar genoot ik van.


    We toerden al 2 weken door Engeland toen we in Bognor Regis arriveerden. Een kustplaatsje in het Engelse graafschap West Sussex. De plaats telt ca. 23.000 inwoners. De plaatselijke voetbalclub is Bognor Regis Town FC en dat was voor vandaag ons doel. Het plaatsje zelf, een toeristenplaats bij uitstek, deed me aan de TV serie Midsomer murders denken. Een Engelse politieserie die ik regelmatig keek en waarbij ik altijd zo heerlijk in slaap kon vallen ondanks het feit dat er per aflevering altijd een stuk of vier moorden plaatsvonden.
    Ze noemden B R een badplaats. Om eerlijk te zijn het was meer een uit de klauwen gegroeid soort vissersdorp a la Urk. Strand was er ook, nou ja wat je strand mag noemen. De Bognorianen of hoe je ze ook mag noemen waren er blij mee.
    ------------------------------------------------------



    Last edited by germandutch; 16 apr 2018, 10:22.

    #2
    Leuk stuk! Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat! Zelf ook een LLM-fan

    Comment


      #3
      (LLM FM18) De laptopmanager





      In het Navigator Hotel, waar we tijdelijk onze intrek hadden genomen, deelde de receptionist ons mede, dat ’s middags om een uur of 3 hun plaatselijke trots zou trainen. Naast de trainingsaccommodatie, in de verenigingspub annex kantine konden we alle info tbv training en wedstrijden krijgen. Dus maakten we ons op voor een kleine wandeling van een minuut of 5.




      Vanaf 15 uur druppelden de spelers binnen. Tenminste, we veronderstelden dat het de spelers waren want ze waren allen in trainingspak en in het bezit van een sporttas. In totaal telde ik 25 man, van jonkies tot diep in de 30 en drie ietwat gezette oudere mannen. Na een snelle pint verdwenen ze in de kleedkamer om 10 minuten later op het trainingsveld te verschijnen. Jim bleef in de pub en ik betrok positie langs het trainingsveld.

      Twee van de gasten gingen afwisselend op doel staan en een van de oudere gezette mannen, waarschijnlijk een trainer, deed pogingen de bal op het doel te schieten. Het bleef bij pogingen.

      Een paar van die gasten deden loopoefeningen onder begeleiding van eveneens een gezet mannetje, waarschijnlijk ook een trainer. En de rest tikte planloos tegen een bal onder leiding van gezette nummer 3, die er helemaal niets van kon.
      Ik heb al veel trainingen gezien maar zo een ongeregeld zooitje zie je zelden. Er zat geen structuur, lijn of plan achter. Ze deden maar wat.

      Ik had genoeg gezien en eerlijk gezegd was het de moeite van kijken niet waard. Hoofdschuddend wilde ik afdraaien en naar de pub terug lopen toen Jim in gezelschap van twee heren op me afkwam. Hij maakte ons met elkaar bekend. De heren waren directeur Simon Cook en TD Jack Pearce van Bognor Regis Town of te wel The Rocks.
      Na wat heen en weer geklets kwam de aap uit de mouw. "“De heren zoeken een manager voor hun club. Ik heb ze verteld dat je jeugdtrainer bent en de ambitie hebt om een betaalde club te runnen.”" Jim keek me grijnzend aan. "“Heb je zin om met de heren van gedachten te wisselen? Het is niet de bedoeling dat je hier trainer wordt maar ze zitten vreselijk omhoog wat betreft technische zaken, trainingen enz. Misschien kun je hun even uit de brand helpen tot ze de juiste manager gevonden hebben?”"

      Volgens mij was Jim helemaal van het padje geraakt. Ik vond van mezelf dat ik goed was in het geven van trainingen aan en het aansturen van Pupillen en ook tactisch wist ik me te helpen maar BRT of The Rocks hoe ze zich noemden was een semiprofclub en die zitten niet op nog een prutser te wachten. Ze hebben er al drie dacht ik maar aan de andere kant, waarom eigenlijk niet? Ik mag dan wel een Laptopmanager zijn en een goede FM speler maar ik was ook een goede jeugdtrainer. Als je kinderen goed kunt laten voetballen dan kan dat ook met volwassenen, dus waarom niet. Trainingsschema’s voor hun had ik volgens mij zo in elkaar gezet. Dat was geen probleem en gelukkig had ik mijn laptop mee op reis genomen. Zo stond ik er tenminste niet alleen voor want wat voetbaltechnisch en tactische zaken betreft had ik meer aan mijn laptop dan aan Jim. Ook al kon die lullen als Brugman.

      “"OK, mij best."” Mijn antwoord was kort en krachtig. En bovendien een paar gratis pinten gaan er altijd in tenslotte zijn we met vakantie.

      De man die Jim als TD Jack Pearce had voorgesteld nam het woord: "“ik zal de technische staf en de voorzitter erbij halen dan kunnen we onder het genot van een pint van gedachten wisselen.”"

      Het werd een lange namiddag met rijkelijk pinten, veel gepraat en uiteindelijk een gezamenlijk diner. Voorzitter Dominic Reynolds leek een rustige goed observerende zakenman. Directeur Simon Cook ontpopte zich als een gezellige peer. TD Jack Pearce was jarenlang hun manager geweest maar om het rustiger aan te kunnen doen werd die TD. Assistent manager Darin Kilpartrick was feitelijk het meisje voor alles, van materiaalman tot veldverzorger en moest het van zijn babbel hebben. Voetbaltechnisch had je weinig aan hem. Keeperstrainer Luke Cooper was een doodgewone vent die graag herinneringen ophaalde en bleef ophalen en dan was er nog conditietrainer Neil Cockcroft, die zou ik er volgens mij op krukken nog uit kunnen lopen.

      Normaal drink ik niets tot weinig maar vandaag raakte ik hem wel. Joost mag weten wat ik allemaal beloofd heb, mits ik überhaupt iets beloofd had want volgens mij zat Jim met Jan en alleman afspraken te maken over hetgeen ik de komende dagen zou doen. Enfin, toen we eindelijk huiswaarts keerden, naar het hotel, moest ik nog een hoop handen schudden zonder te weten van wie en waarom. Een van de aanwezigen bracht ons tenslotte naar het hotel terug.

      De volgende ochtend had ik een kater van hier tot Tokio. Ipv het gebruikelijke Engelse ontbijt, gebakken eieren met bacon en worstjes, beperkte ik met tot koffie, heel veel koffie. Gelukkig had het hotel gratis WiFi en dus kon ik wat trainingsschema’s in elkaar en op een USB-stick zetten.

      Toen ik wat nadere gegevens over de club wilde bekijken bleek dat die geen website had. In Nederland had haast iedere doedelzak een eigen website maar hier dus blijkbaar niet. Een semiprofclub zonder website, hoe bestaat het. Zo ouderwets als ik weet niet wat. Aan de hele entourage kon je zien dat ze nog nooit een echte prijs hadden weten te pakken als je het vanaf de 6e divisie bekijkt, waarin ze nu zitten. En dan te bedenken dat ze al sedert 1883 bestaan.
      Last edited by germandutch; 17 apr 2018, 08:35.

      Comment


        #4
        (FM18/LLM) De laptopmanager

        Tijdens de lunch vroeg Jim of ik wat trainingsstof had klaargemaakt voor vanmiddag. Terwijl ik een bevestigend antwoord gaf keek ik hem strak aan." “Wat heb je in godsnaam met die gasten afgesproken?”"

        “"Nou, gewoon.”"

        "“Wat gewoon?”"

        “"Dat je wat trainingsstof voor ze klaarmaakt en dat je die ouwe trainertjes een handje gaat helpen vanmiddag.”"

        “"Je bent toch niet goed bij je hoofd? We zijn op vakantie en willen wat wedstrijdjes kijken en dan ga ik niet met die ouwe knarren die gasten trainen? Dit zijn semiprofessionals en geen koekenbakkers. Die hebben een echte Coach nodig, een voetbaldier en geen pupillentrainertje uit Nederland.”" Ik had totaal geen zin in die ongein.

        "“Rustig aan, denk aan je hart.”" Jim lachte. “"Een beetje beweging kan geen kwaad. Jij lekker trainen en ik ga een beetje poolbiljarten en zondag kijken we de wedstrijd en dan zijn we weer weg. Op naar de volgende club.”"

        Om eerlijk te zijn, ik vertrouwde het voor geen cent. Jim had wel vaker van die absurde ideeën waarvan ik dan later de klos was.

        Stipt 15 uur doken we weer bij hun clubhuis, feitelijk een ietwat ruime kantine met enkele hokjes of bijgebouwen. Een serveerster annex clubsecretaresse ontfermde zich over de USB-stick en zorgde voor het printwerk en de verdeling. Terwijl we nog aan de koffie zaten dook AM Darin Kilpartrick op en vroeg naar mijn schoenmaat.
        "“43”" zei ik en keek Jim verwijtend aan.

        Een kwartier later stond ik op het trainingsveld en gaf een toelichting over de uitgeprinte oefenstof. Conditionele oefeningen, Stretching, looptraining gecombineerd met voetbaltraining, pasvormen, partijvormen met en zonder omschakeling, snelheidsoefeningen, positiespel en afwerking. Na een intensieve training van dik twee uur was ik kapot en ik was niet de enige.

        Later in de pub, waarbij ieder maximaal twee pinten dronk, zag ik een hoop tevreden gezichten.

        “"Als ik die Pearce goed heb begrepen was iedereen tevreden en niet alleen dat, maar ze vonden het nog leuk ook.”" Jim lachte. " “Je leert het wel. Is toch leuker dan kleine snotapen afsnauwen of Footbalmanager te spelen.”"

        Plots dook de voorzitter persoonlijk op. Hij bedankte me voor mijn medewerking en de oefenstof en vroeg terloops: “"Wat vind u van de selectie? Kun je daar een redelijk team van maken waarmee je bijvoorbeeld in de middenmoot terecht kunt komen?”"

        “"De selectie is niet slecht”" antwoordde ik diplomatiek “"maar ik ken de tegenstanders niet, dus daar kan ik niet op antwoorden.”"

        “"Morgen spelen we tegen het tweede team dan kunt u ze in actie zien.”" In plaats van mij keek hij Jim aan.

        "“Tweede team?" ” ik keek hem vragend aan. "“Volgens Darin heeft u 22 eerste selectiespelers en 5 tweede teamspelers. Voor een tweede elftal kom je tekort. Bovendien heeft een tweede team ook coaches en trainers nodig en die heeft u toch niet?”"

        "“Klopt" zei hij resoluut. " het probleem is dat we voor het eerste team volgens de TD nog een aantal technische krachten nodig hebben en om jeugd en een tweede team te handhaven moeten wij nog wat extra krachten aantrekken en daar hebben wij de financiële middelen niet voor. Bovendien is het bijzonder moeilijk hier in de regio jeugdspelers te vinden omdat we drie grote concurrenten in de directe omgeving hebben, die uiteraard met het zelfde probleem zitten."”

        "“Ik heb gelezen dat uw club als 15e geprognosticeerd staat en tot de mogelijke degradanten behoord. Aangezien handhaving vooropstaat en u sowieso personeel voor het eerste te kort komt zou ik alles op het eerste elftal concentreren, de 5 spelers overhevelen en het tweede team opdoeken. Jeugd en talenten zijn toch niet geïnteresseerd in een club die mogelijk naar de amateurs verdwijnt. Kunt u handhaving afdwingen en een solide 6e divisieclub worden dan komen de talenten en de jeugd vanzelf.”"

        Reynolds knikte instemmend terwijl hij aan zijn kop koffie nipte. "“Waarschijnlijk heeft u gelijk."”

        De pub liep langzaam leeg en wij namen afscheid van de voorzitter. Jim beloofde dat wij morgen ruim op tijd voor de wedstrijd zouden zijn.

        "“Ruim op tijd?"” Vroeg ik terwijl wij richting hotel liepen. "“Straks wil je zeker nog dat ik die gasten nog coach ook, gek!”"

        Jim antwoordde lachend: “"Dat zou toch leuk zijn. Stel je voor jij met je FM kennis moet plots een echt profteam formeren, de wei insturen en coachen.”" Hij sloeg me lachend op de schouder. "“Jongen dat gelooft thuis toch niemand.”"

        “"Doe effe normaal zeg!”" Reageerde ik pissig.

        “"Het zou zo maar kunnen.”" Grijnzend keek hij me aan en wees richting strand. “"Heb je zin in een van die strandtentjes nog wat te drinken?”"

        Natuurlijk had ik zin, wat een vraag. We hadden vakantie man.
        Last edited by germandutch; 17 apr 2018, 15:13.

        Comment


          #5
          Tof begin en ik ga je zeker blijven volgen ! Ben benieuwd en volg LLM novelles ook wel soms, maar heb er zelf nooit aan begonnen ! Let wel op om niet zo snel op mekaar te updaten, geef iedereen genoeg tijd om te lezen en eventueel een reactie achter te laten

          Comment


            #6
            (FM18/LLM) De laptopmanager

            Ruim voor begin van de oefenwedstrijd waren we al op het clubterrein van The Rocks aanwezig en ergens voelde ik dat er iets niet helemaal pluis was. Jims argumentatie dat de voorzitter ons voor de lunch had uitgenodigd leek me lulkoek. Hij had ons voor de oefenpot uitgenodigd maar niet voor de lunch want ik was er bij geweest.

            AM Darin stond ons tot mijn verbazing al op te wachten en loodste ons naar de kleedkamer. Toen iedereen me vol verwachting aankeek wist ik hoe laat het was. Darin legde aan de spelers uit dat de gasten uit Holland bij wijze van uitzondering de opstelling zouden maken en het team zouden coachen. Jim drukte me een viltstift in de hand en wees op het whiteboard aan de muur. “Ga je gang coach. Leg de jongens uit hoe je wilt spelen. Darin doet het andere team.”

            Het scheelde niet veel of ik was gewoon weggegaan maar omdat iedereen rustig afwachtte vermande ik me en stapte op het whiteboard toe. Over de te spelen tactiek hoefde ik niet lang na te denken. 4-3-3 a la HOLLANDSE SCHOOL leek me niet juist want op de training had ik niet veel snelheid en ook niets wat ook maar enigszins spectaculair was gezien en veel techniek evenmin. Met mijn D-pupillen in Tilburg speelde ik de laatste tijd 5-2-3, omdat ik hele matige verdedigers had. Dus werd het 5-2-3. Binnen 10 minuten had ik een opstelling + back-ups op het bord staan en een duidelijke uitleg gegeven hoe ik ze wilde zien spelen. Ik hield het simpel, tenslotte waren het semiprofs en ze speelden niet voor het eerst.

            "Bij balbezit wil ik veel beweging zien, de centrumverdedigers links en rechts maken het veld breed zodat de keeper de bal aan hun kwijt kan, staan ze in de dekking speelt de keeper de lange bal richting spitsen. De vleugelverdedigers schuiven door naar de middenlijn. De linker of rechter centrumverdediger speelt de bal naar zijn vleugelverdediger en als die in de dekking staat op een van de twee middenvelders. De vleugelverdediger in balbezit zorgt voor een lage voorzet op de spitsen of een pas naar de middenvelders. De middenvelders geven een steekpas op de spitsen of een pas in de ruimte achter de verdedigers." Blijkbaar begrepen ze me want ik zag ze allen instemmend knikken.
            "Heeft onze keeper de bal blijven de 3 spitsen compact of te wel dicht op elkaar spelen/lopen ingeval hij de lange bal moet spelen. Dit geldt ook als de vleugelverdedigers in balbezit zijn. Hebben de middenvelders de bal dan gaan de spitsen uit elkaar en houden het veld breed waardoor openingen voor steekpasses komen." Ik voelde me ineens een soort van Gaal. Lekker belerend uitleggen wat je wilt zien.
            "Heeft de tegenstander de bal dan pressen we en geven druk. De spitsen blokken de verdedigers van de tegenpartij. De vleugelverdedigers schuiven op naar de middenlijn, knijpen naar binnen en ondersteunen de middenvelders. Onze verdedigers blijven compact en de middelste verdediger geeft altijd rugdekking aan de linker of rechter centrumverdediger. De keeper beperkt zich tot verdedigende acties binnen de 16 mits nodig."

            Als jongens van een jaar of 10/11 deze instructies uit kunnen voeren dan moeten deze gasten dat zeker wel kunnen. En zo niet… tja waar maak ik me druk om? Ik was hier gast of te wel een eenmalige noodcoach uit Holland die door zijn maat er ingeluisd was. Jim ontpopte zich steeds meer als een soort regelneef waar ik de dupe van werd. Maar vreemd genoeg werd ik niet kwaad. Integendeel, ik vond het ineens nog spannend ook.




            Een echte wedstrijd werd het niet. De tegenstander was te zwak. Er speelden slechts 3 spelers van de club mee, waar Darin de overige spelers vandaan had gehaald, ik weet het niet. Sommigen konden aardig ballen, leken wel straatvoetballers en enkele konden er helemaal niets van. Mijn team had het redelijk gedaan maar dat was het dan ook. De tegendoelpunten kwamen voort uit domme individuele fouten en je kon duidelijk zien dat ze nog nooit in een 5-2-3 formatie hadden gespeeld. Maar ondanks de uitslag was iedereen min of meer tevreden.

            Een handvol toeschouwers en clubmensen langs de lijn kwam me ineens feliciteren, handjes schudden en ik kreeg een hoop schouderklopjes. Plots was ik het mannetje, voor iets wat de spelers op het veld hadden laten zien werd ik bedankt. Hoe gek kan het worden. Het was een bijzonder vreemde gewaarwording voor me, maar wel hartstikke leuk. "Goed gedaan coach!" Hoorde ik Jim roepen en zag dat hij zijn duim opstak.
            Last edited by germandutch; 18 apr 2018, 08:35.

            Comment


              #7
              goed begin

              Comment


                #8
                Tof geschreven, echt een verhaalvorm. Ik blijf je volgen

                Comment


                  #9
                  Toffe update weeral en de manier waarop je het beschrijft kan ik me echt de details voorstellen ! Doe zo verder dus zou ik zeggen

                  Comment


                    #10
                    Prima start en inderdaad mooi beschreven

                    Comment


                      #11
                      Leuk geschreven, de moeite om te gaan volgen.

                      Comment


                        #12
                        (FM18/LLM) De laptopmanager

                        Vreemd genoeg was Jim na de wedstrijd nergens te bekennen, noch langs de lijn, noch in de kantine. Ik zat net aan mijn tweede kop koffie toen hij ineens op kwam draven.
                        “"The Rocks zijn in paniek en willen haast maken met het aantrekken van een nieuwe coach/manager."” Hij bestelde ook een kop koffie. “"Het probleem is alleen dat ze niemand kunnen krijgen. Wie heeft er al trek in een club die in de pers als degradatiekandidaat wordt afgeschilderd en als ze heel veel, ik zeg heel veel, mazzel hebben misschien net de dans kunnen ontspringen en maximaal 15e kunnen worden.”" Hij keek me vragend aan: "“of denk jij dat er meer inzit?”"

                        "“Ik zou het niet weten?”" Ik schudde het hoofd. “"Ik ken hun tegenstanders niet en wat we tot nu toe hebben gezien waren clubs uit de vierde en vijfde divisie. Die waren uiteraard een heel stuk beter dan The Rocks, maar zo heel slecht zijn ze nu ook weer niet. Mijns inziens valt er iets van te maken.”"

                        "“Denk je?”" Jim keek een beetje bedenkelijk. “"Misschien met een goede coach die hier de puntjes op de “i” kan zetten. Die er structuur in kan brengen en die het vertrouwen van het bestuur, de spelers en de fans heeft.”"

                        "“Het zal me een zorg zijn."” Ergens voelde ik weer nattigheid. "“Waar was je eigenlijk, na de wedstrijd was je nergens te bekennen?”"

                        “"Ik heb met het bestuur en de technische staf gesproken."” Hij lachte zachtjes. “"Ze denken hier allen dat ik je zaakwaarnemer ben en we hebben over eventuele mogelijkheden gesproken.”"

                        "“Eventuele mogelijkheden?"” Vroeg ik. " “Waar heb je het in godsnaam over? Je gaat toch hier geen lulkoek verkopen?" ”

                        “"Nou ik weet hoe gek je op voetbal bent en hoe graag je trainer van een seniorenploeg wilt zijn.”" Jim nam een slok koffie en liet een korte stilte vallen. " “Luister goed, ik heb het volgende bedacht: je neemt bijvoorbeeld een jaar onbetaald verlof. Met de voorzitter heb ik afgesproken dat je een normaal contract krijgt en dat hij voor huisvesting en een huurauto zorgt.”"

                        "“Leuk bedacht.”" Ik schudde het hoofd. "“Ik heb alleen een jeugdtrainersdiploma en ik denk niet dat ik daarmee hier een semiprofclub kan leiden?”"

                        "“Jongen"” Jim lachte “"ze willen je hebben. Ze zien in jou de oplossing van hun problemen. De voorzitter heeft wat invloedrijke fans, de spelers, de technische staf en wat mede bestuursleden gepolst. Allen zijn het er mee eens: ze zien in jou de juiste man om het team te trainen en te coachen.”"

                        “"Je luistert niet"” antwoordde ik: " “ik heb niet de juiste papieren.”"

                        “"De AM en de TD wel. Hun fungeren als een soort stroman en jij leidt de boel. Simpel toch? Dat gebeurt in Nederland en België toch ook regelmatig.”"

                        Bedenkelijk keek ik in het lege koffiekopje. " “Ik weet het niet. Je verrast me hiermee.”"

                        "“Maak je niet druk, ik regel alles."” Jim voelde zich op zijn gemak en ging helemaal op in zijn zelfbedachte rol als zaakwaarnemer. "“Jij doet hier de hele voorbereiding en dan besluit je of je doorgaat of niet. Ik zorg ervoor dat je onbetaald verlof krijgt en ik bekommer me om je huis. Jij betaalt van hieruit je maandelijkse hypotheek en mijn vriendin zorgt ervoor dat je huis schoon blijft. Desnoods huren we een Poolse schoonmaakster in die 1x per 2 weken of 1x per maand alles schoon maakt en schoon houd. En als je blijft krijg je van de voorzitter de kans om trainerscursussen te volgen zodat je uiteindelijk over de juiste papieren beschikt.”" Hij wreef tevreden in zijn handen. "“kan het nog mooier? En vergeet niet, ik heb je droom gerealiseerd." “ Jim lachte bulderend en sloeg me op de schouder. “"Je mag er over nadenken en morgen tekenen we het contract. Deal?”"

                        Het aanbod was verleidelijk. Hier had ik feitelijk altijd van gedroomd. Trainer/Manager van een profclub ook al was het voorlopig gewoon een semiprofclub. Wat kon er misgaan? Leiding geven aan trainingen en een paar proefwedstrijden en als het niet bevalt stap ik op en even goede vrienden. Ga ik niet op mijn bek en bevalt het, dan ga ik door. Tussendoor volg ik de cursussen en met de juiste papieren kan ik later ook in Nederland terecht. Wie weet zelfs in de Jupiler league? “"Ik zal er vanavond over nadenken en morgen ochtend beslissen.”"

                        De volgende ochtend zat ik al aan het typisch Engelse ontbijt, gebakken eieren met veel spek, worstjes en toast, toen Jim opdook. " “Goede morgen makker.”" Hij zat amper toen die al naar de koffiekan greep. Heet, zwart en toch zoet, dat was zijn manier om de dag te beginnen. "“En? Wat gaan we doen?”"

                        “"Je hebt het gisteren niet over salaris gehad? Wel over huisvesting en een huurauto.”"

                        "“Was ik in mijn enthousiasme totaal vergeten. Ze willen bruto € 2,800 per maand betalen. OK het is geen vetpot maar toch niet slecht voor een 6e divisieclub. En je mag de eerste maanden hier in het hotel blijven wonen, volpension. Plus de huurauto. Nou wat denk je ervan?”"

                        “"Het is zeker niet slecht.”" Tenminste dat dacht ik. Weet ik veel wat de clubs voor salarissen betalen? De topclubs zoals Manchester Utd en of City betalen tussen de 300K en 400K per maand, daar kun je alleen maar van dromen.

                        “"ik heb afgesproken dat jij, als je hier in de smaak valt en blijft je een huurwoning ter beschikking krijgt. De eigenaar van dit hotel en een hoop panden in de stad is fan en sponsor van de club. Dus dat zit goed.”"

                        "“OK, laten we met de voorzitter gaan praten."” Waarom niet, trainer/coach/manager was mijn droombaan en dat was mijn kans. Een club in het land van de bakermat van het voetbal. Dat was pas een goed begin.


                        Terug op de club The Rocks werden we al verwacht door de voorzitter, enkele leden van de RVC en de TD. Jim was in zijn element en speelde zijn rol als zaakwaarnemer/belangenbehartiger met verve. Ik verbaasde me steeds meer over zijn innemend gedrag. Dat hij kon praten als Brugman wist ik maar dat die ook heel slim kon onderhandelen als een topautoverkoper was voor mij nieuw. In elk geval kreeg hij voor elkaar dat ik het contract tekende en dat iedereen tevreden was. Er werd afgesproken dat ik thuis in Tilburg mijn zaken kon regelen en op 2 juli, 11 uur weer op de club moest zijn. ’s Middags om 15 uur speelden we thuis een oefenwedstrijd tegen Worthing.

                        Op de terugweg naar Tilburg vroeg ik me steeds weer af waar ik in godsnaam mee bezig was. Een training geven en wedstrijdvoorbereiding treffen kon iedereen, mits je van te voren wat Zeister leerboeken en lesmateriaal had bestudeerd. Veel verschil in dit geval tussen pupillen en senioren was er niet, behalve het feit dat je bij senioren met een duidelijk tactisch plan en zinvolle instructies aan moet komen. En je moet goed overkomen. Ze moeten vertrouwen in je hebben Als ze je niet pruimen ben je al snel uit geluld.

                        Binnen 3 dagen had ik, met behulp van Jim, diens vriendin en wat familieleden, alles geregeld wat geregeld moest worden om 1 jaar in Engeland trainer/manager te kunnen spelen. Mijn werkgever was akkoord met een jaar onbetaald verlof, ik nam afscheid van mijn club en pakte wat spullen voor een voorlopige periode van 3 maanden. Als ik wat nodig had hoefde ik maar Jim te bellen die mij om de 3 maanden zou bezoeken. Er bleef tevens nog tijd voor een zogenaamd afscheidsfeestje waar we hem nog eens aardig raakten.

                        Toen ik mijn laptop voor het inpakken nog even nakeek, zag ik dat ik 3 weken geleden nog FM18 had gespeeld, conform de LLM regels. Straks speelde ik LLM alleen nog maar in mijn vrije tijd in de avonduren en overdag in het echt. Eigenlijk te gek voor woorden. De LLM regels van het game kon ik gewoon straks in het echt uitvoeren.

                        Last edited by germandutch; Gisteren, 23:35.

                        Comment


                          #13
                          mooi geschreven

                          Comment

                          Wat gebeurt er?

                          Collapse

                          There are currently 2 users online. 0 leden en 2 gasten.

                          Meeste gebruikers ooit online was 1.524, 9 nov 2010 om 16:04.

                          Working...
                          X