Mededeling

Collapse
No announcement yet.

[NOV] Nothing comes easy

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

  • [NOV] Nothing comes easy





    Het is een grijze dag als ik thuis mijn inmiddels derde kop koffie opslurp. Het is niet mijn ding, koffie, maar als de stress de bovenhand neemt grijp ik er toch regelmatig naar terug. De wrange smaak die in de mond blijft zitten weerhoud me er niet van mijn vierde kop alvast in te schenken. Waarom ik zoveel stress heb? Ik heb net enkele mails gestuurd die mijn hele leven ondersteboven zullen gooien. Maar vooraleer ik daarover in detail treed neem ik jullie mee naar een stukje uit mijn verleden.

    Mijn naam is Olivier Libois, zoon van Charles en Sophia. Op vroege leeftijd werd ik al in het bedrijfswereldje geduwd. Ik moest en zou de opvolger worden van mijn vader. Elk familiefeest opnieuw moest ik aanhoren hoe het hem met trots zou vervullen moest het bedrijf binnen de familie blijven. Je zou het bijna niet durven zeggen, maar zijn beursgerelateerd bedrijf is zijn op één na grootste passie. De grootste passie van mijn vader is zowat het enige dat hij en ik gemeen hebben, namelijk voetbal. De hoogstaande dribbels, de prachtig uitgevoerde tackles, de haarfijne passes, de precieze schoten,.. Niets is beter dan een geweldige pot voetbal. Of misschien een geweldige pot voetbal met een immense sfeer naast het veld. Nochtans waren we beide geen roepers, hooguit eens vloeken wanneer nummer 8 voor de derde maal een simpel pasje weet te verprutsen. Maar ons geschreeuw kwam na de wedstrijd, ongeacht het resultaat. Wat telkens begint als een simpele analyse van de wedstrijd eindigt in een eeuwige strijd om het gelijk. Niet onlogisch als je weet dat het motto van mijn vader 'verdedigen is de beste aanval' luidt. Dit terwijl ik en mijn generatiegenoten meer fan zijn van het attractieve aanvalsspel. Ondanks dat we de rest van de avond niet meer met elkaar spraken, kon ik zo immens genieten van die momenten.

    Dat is nu niet meer zo. Op mijn 21e besloot ik mijn studie bedrijfsmanagement stop te zetten en trok ik samen met mijn vriendin Europa rond. De troebele relatie met mijn vader werd op dat moment verbroken en het bedrijf werd overgenomen door mijn neef. Het bleef dus in de familie, maar jammer genoeg had die de achternaam van mijn vader's schoonbroer. Toch genoot ik van elk moment dat ik weg was. Ik genoot ervan niet te doen wat er van mij verlangt werd. Om er niet elke dag aan herinnerd te worden hoe mijn toekomst er zou uitzien. Dat vond ik een heerlijk gevoel. Ik bezocht vele mooie steden over heel Europa, en natuurlijk bezocht ik ook vele stadia. Elke club heeft haar eigen verhaal, wat de sport alleen nog maar prachtiger maakte.

    Eenmaal terug viel ik in een zwart gat. Geen diploma, geen werk en geen familie om op terug te vallen. Mijn moeder belde af en toe, maar wat had ik daar aan? Ik mistte het intieme contact met mijn familie en probeerde het bij te leggen. Het intieme contact keerde niet terug, maar het feit dat ik terug langs mocht komen vervulde me met blijdschap. Ik nam een baan aan als bediende in het bedrijf van mijn neef en besloot ondertussen wat in het voetbal bij te werken. Al snel verdiepte ik mij in tactische analyses en volgde ik een avondcursus psychologie. Ik haatte het baantje dat ik aangeboden kreeg, en voetbal was mijn uitweg 's avonds. Ik was zelf zo'n slechte voetballer, dat ik dacht dat ik dan net exact wist wat een goede voetballer wel nodig had. Spelers analyseren en zwakke punten verbeteren werd een obsessie. Ik schreef me daarom in om mijn trainersdiploma te halen en slaagde met sprekend gemak. Mijn leraar vond mijn visie op voetbal inspirerend en innoverend. Hij voorspelde mij een grote trainerscarrière. Ik verwachtte me aan een stortvloed van aanbiedingen, maar luttele jaren later is mijn mailbox echter nog steeds leeg.

    Daarom dat ik zelf initiatief nam. De Europese rondtoer die mij langs verschillende interessante clubs leidde bezorgde mij de nodige contacten. Een motivatiebrief en een aanbevelingsbrief van de Belgische voetbalbond als bijlagen en verzenden maar. Toch een wrang gevoel op het moment dat ik op verzenden druk. Het is eindelijk zover, eindelijk ga ik mijn dromen najagen. Nu kan ik niets anders doen dan afwachten. Het valt te zien waar deze reis mij heen brengt, maar ik sta alvast voor alles open.

    Tijd voor een vijfde kop.




    Spoiler for Uitleg:
    Ik ben al even aan het denken om een novelle te starten, heb de afgelopen jaren als stille aanbieder genoten van enkele schitterende novelles. Zonder echt zelf actief te zijn. Deze novelle zal vooral beginnen als een verhaal, maar ik denk er zelf al aan toe te werken naar een presenterende novelle. Wanneer en hoe weet ik nog niet. Ik speel met FM14, ik hoop dat dit voor jullie niet al te lastig is. Het is ondertussen ook jaren geleden dat ik actief was, dus heb nog wat moeilijkheden met spoilers etc.
    Last edited by Jens.; 23 jan 2017, 10:32.

  • #2
    Inspirerend begin, succes.

    Comment


    • #3
      Veelbelovend begin hoor! Het maakt niets uit met welke FM-versie je speelt, als je het maar goed weet te brengen. Wat dat betreft heb ik er wel vertrouwen in

      Comment


      • #4
        Ik ben benieuwd waar dit verhaal je brengt. Veel succes!

        Comment


        • #5
          Leuk begin Jens

          Comment


          • #6
            Mooi begin. Ik hoop op een toffe Journeyman save.

            Comment


            • #7
              Ik ben erg benieuwd, succes!

              Comment


              • #8
                Mooie en interessante start. De versie van FM maakt niet uit, met 14 loop je nog altijd twee jaar op mij....
                Succes!

                Comment


                • #9




                  Ruim een uur zit ik naar mijn computerscherm te staren. Alsof het ervoor zou zorgen dat ik sneller antwoord zou krijgen. Elke minuut lijken er wel drie en mijn gedachten dwalen vaker af. Ze dwalen af naar de schitterende reizen die ik geboekt heb. We zijn werkelijk overal geweest. Van het warme Portugal tot het ijskoude Rusland. In elk land verbleven we enkele maanden. We klusten ergens in het zwart bij tot we weer verder konden naar de volgende locatie. En zo maar door, jarenlang. Eens je zo drie weken thuis zit verveel je je steendood. Die vaste routine is werkelijk verschrikkelijk. Kan je het in je inbeelden dat je elke ochtend vloekt op die verdomde wekker, zwerend dat je het rotding haat en het niet meer wilt horen? Je eet een magere boterham en vertrekt naar het werk. Het werk, waar je 8u aan een stuk achter een computer opdrachten zit uit te voeren waarvan je geen flauw benul hebt wat voor nut dat heeft. Dan kom je thuis om met je vrouwtje wat te eten en in de zetel tv te kijken tot je moe genoeg bent om in bed te kruipen. Nee, dat was niets voor mij.

                  Het eerste land dat we bezochten was het zonnige Griekenland. Op dat moment nog geen spoor van een crisis. Een idyllisch landschap, helderblauwe zee, verrukkelijk eten en een overweldigende gastvriendelijkheid. En natuurlijk een heerlijk zonnetje. Als je het koude Brussel gewend bent en je plant een reis, dan boek je de zon. Kos, Santorini, Rhodos, Kreta,.. We hebben het ervan genomen. Maar toen was al duidelijk dat drukke toeristische plekken het niet gingen worden. Buiten de drukte van deze toeristische plekken, waren de verhalen van deze plaatsen ook al lang heel gekend. En wat is er interessant aan iets dat je al weet?

                  Na enkele weken nachtclubs promoten hadden we het wel gezien. Op zoek dus naar een nieuwe plek. We gingen op zoek naar een dorp waar we iets nieuw konden ontdekken. Eenmaal terug in de hoofdstad Athene kwamen we al vrij snel op het eiland Attika, wat deel uitmaakt van deze regio. In een tocht op zoek naar een verblijfplaats voor enkele weken kwamen we in Oost-Attika aan, in het dorpje Arachnes. Hier viel werkelijk niks te beleven. Onze verre tocht had ons jammer genoeg te veel gekost, waardoor we hier toch op zoek zouden moeten gaan naar een plek om te werken.

                  Op een avond waar de wijn zich te weinig in mijn glas en te veel in mijn keel bevond kwamen we een vlot Engels sprekende Griek tegen. De man claimde eigenaar te zijn van het beste restaurant uit de buurt en nodigde ons uit om eens te komen eten. Uiteraard op zijn kosten, want zo vriendelijk zijn ze nu eenmaal. Nikos Barbis heette de beste man. Het feit dat hij een hele maaltijd gratis aanbood deed me al vermoeden dat deze man geen geld te kort kwam. Dit vermoeden werd bevestigd toen we de zaak binnenwandelden. Een imposante zaal, designstoelen en -tafels, een indrukwekkende bar, een team obers in gladgestreken wit hemd en een enorm aquarium waaruit de arme beestjes gevist werden om rechtstreeks in de pot te belanden. Nikos wist te imponeren en na een leuke avond en het doen van ons verhaal bood hij ons ook nog eens een job aan. Een geweldige avond die ik nooit meer zal vergeten.

                  Het jammere was dat Nikos zo weinig aanwezig was in de zaak. Al snel werd duidelijk waarom. Nikos was sinds kort directeur geworden bij een voetbalclub. Een echte zakenman, dus geknipt voor de job. Naarmate ik Nikos beter leerde kennen werden er al snel gemeenschappelijke interesses bekend. De man was al even bezeten van de voetbalmicrobe als ik. Logischerwijs nam hij me regelmatig mee naar zijn club: Acharnaikos F.C.. De ploeg was een vaste waarde in de Griekse derde divisie. Wekelijks spelend voor een trouwe aanhang van gemiddeld 2000 man en een club die voor aanvallend voetbal staat. Het duurde niet lang voor ik wekelijks met mijn vrouwtje en Nikos langs de zijlijn de ploeg naar voren schreeuwde. Ik ben nog altijd geen schreeuwend type, hoor. Maar het enthousiasme van de Grieken hitste me zo geweldig op dat het leek alsof ik niet anders kon. Het team eindigde dat jaar op een schitterende 3e plaats, maar grijpt jammer genoeg net naast promotie.

                  Ik was er destijds niet meer bij, doordat we al naar onze volgende locatie waren getrokken. Maar ik heb Nikos toch nog een postkaart gestuurd om het proficiat te wensen. Toen waren het nog postkaarten, ja. Dat kan je je nu niet meer inbeelden. Toch hield ik altijd contact met Nikos. Het opkomen van het internet was ook een geweldige kans om de club te blijven volgen. En wat bleek, de club had sinds enkele weken geen manager meer. Hierbij had ik meteen de bestemming van mijn eerste sollicitatiebrief.

                  Aan mijn goede vriend Nikos Barbis.



                  Spoiler for Uitleg:
                  Hierbij de tweede update en ineens een eerste clubje dat ik jullie voorstel! Ik wou ook nog even zeggen dat ik op een aanvraag heb ingediend om een banner, dus voorlopig zal deze eigen creatie jullie tevreden moeten houden.


                  Niejo101 Marius Bertje_15 Minitolluz ROEMM MisterX Wallemme Bedankt voor de reacties jongens! Ik sta zeker open voor opbouwende kritiek, dus houd jullie zeker niet in
                  Last edited by Jens.; 23 jan 2017, 10:32.

                  Comment


                  • #10
                    Interessant vervolg in ieder geval. Benieuwd waar je gaat belanden.

                    Comment


                    • #11
                      Schitterende club met een geweldige historie, een gespreid bedje.
                      Hmm, nee sorry nog nooit van gehoord.

                      Benieuwd of je sollicitatie de baan op gaat leveren.
                      Succes!

                      Comment


                      • #12
                        Opnieuw een goede update. Ik ben benieuwd of je oude maatje je de baan geeft.

                        Comment


                        • #13
                          Prima update weer hoor.

                          Comment


                          • #14
                            Mooie update!
                            Ik ken de club absoluut niet maar zou wel mooi voor je zijn als je er aan de slag kan.
                            Hoewel ik benieuwd ben naar eventuele andere clubs die je op je reizen bent tegengekomen en bij wie je nog gesolliciteerd hebt.


                            Comment


                            • #15
                              Toffe updates... als de banner aangeeft waar je naar toe gaat weet ik het al

                              Edit: Ah ik zie nu de uitleg vanwege de keuze van de banner.. maar wie weet kom je toch daar terecht..?
                              Last edited by ppflanel; 23 jan 2017, 08:04.

                              Comment


                              • #16




                                Achter elke man staat een sterke vrouw. Achter mij staat een nog vele sterkere vrouw dan dat dat gezegde ooit zal kunnen uitdrukken. Ze liet haar familie en vrienden achter om samen met haar jeugdliefde Europa rond te reizen. Al snel werd duidelijk dat dit geen jeugdliefde was. Onze lange relatie liep niet dood, integendeel. Elke dag kon ik haar aanzien en nog meer overtuigd geraken dat dit de liefde van mijn leven was. Wat niet betekend dat we geen mindere momenten hebben gekend, want oh wat waren die er zeker. We werden al eens boos op elkaar, maar zonder tegendoelpunten zal je nooit de defensieve pijnpunten kunnen blootleggen in je team. Het maakte onze relatie alleen maar sterker, waardoor onze tactiek nu onoverwinnelijk is.

                                Na onze trip naar Griekenland wou zij een totaal andere cultuur opsnuiven. Terwijl ik nu eenmaal verzot was van het lekker warme weer, en dus liever wat zuidelijker bleef. Mijn vrouw dacht altijd een stap vooruit, waarmee ik meteen toegeef toch wat kortzichtig te kunnen zijn. Wat zij voorstelde was om in de zomermaanden naar de koudere landen te gaan, en in de wintermaanden warmere oorden op te zoeken. Zo kon ik bijna het hele jaar door genieten van het zonnetje. Geen slecht idee, toch?

                                Viel dat tegen. We boekten ons een vlucht naar het Noorwegen. Je hoort het al komen, een hele zomer heeft het daar geregend. Je kan je misschien wel al voorstellen hoe vaak ik mijn vrouw op haar briljante plan heb gewezen. Ik kan je ook wel even vertellen dat het leven daar verschrikkelijk duur is. We belanden uiteindelijk in Fredrikstad, helemaal in het Zuiden van Noorwegen en dicht tegen de grens met Zweden. Ik had nog nooit zo’n mooie stad gezien. De frustraties liepen hoog op. Ik wou de stad heel graag verkennen, maar het weer liet dat niet toe. Ik kijk dus nog steeds met een wrang gevoel terug op dat half jaartje Noorwegen.

                                In Fredrikstad bevindt zich 1 grote club, Fredrikstad FK. Op dat moment net gepromoveerd naar de Noorse Eerste Divisie. Daar stopt het dan ook. Verder is op het derde niveau Ostsiden actief, net als Kvik Halden dat niet ver van Fredrikstad ligt. En een divisie lager werkt Lisleby haar wedstrijden af. Een beduidend laag niveau. Toch probeer ik regelmatig een wedstrijdje van deze laagvliegers mee te pikken. De tactieken in de Noorse derde divisie zijn hetzelfde als die in de eerste. Lange torens voorin, lange torens achterin en al wat iets van balgevoel heeft wordt er tussen gesmeten. Ik ben ervan overtuigd dat met een beetje voetbalintelligentie je deze clubs op 5 jaar naar de hoogste afdeling brengt.

                                Na kort opzoekwerk bleek zowel Ostsiden als Kvik Halden zonder manager te zitten. Dat ik in die periode Fredrikstad en omstreken nooit uitgebreid heb kunnen ontdekken zorgt ervoor dat ik niet twijfel en deze clubs meteen op de hoogte stel van mijn interesse in de vacature. Het gebrek aan kennis van de Noorse taal, ervaring op eender welk niveau en kennis van de clubs doet mij vermoeden dat dit een kansloze poging is. Maar niet geschoten is altijd mis. Maar hoe begin je aan zo’n verdomde mail als je vooraf al kansloos denkt te zijn? Anyway, here goes nothing.

                                Aerede herre



                                Spoiler for Uitleg:
                                Een iets kleinere update om iets meer clubs voor te stellen. Al wil ik mij niet vasthouden aan een bepaalde grootte van de inhoud. Dit zijn tevens de tweede en derde club waarbij ik gesolliciteerd heb.


                                Marius Wallemme ROEMM Minitolluz Bertje_15 ppflanel Doet me goed dat jullie het verhaal blijven volgen, bedankt! De banner heeft inderdaad niets met een potentiële club te maken, want het is maar iets wat ik snel snel in elkaar heb gestoken.

                                Comment


                                • #17
                                  Leuke analyse van het Noorse voetbal. Als liefhebber van het Scandinavische voetbal zou ik het enkel kunnen toejuichen dat je daar terecht komt.

                                  Comment


                                  • #18
                                    Weer een aantal interessante opties er bij. Succes met je verdere brief

                                    Comment


                                    • #19
                                      Noorwegen klinkt interessant, maar de zon in Griekenland lijkt de voorkeur te hebben.

                                      Succes!

                                      Comment


                                      • #20
                                        Hopelijk heb je je mail op tijd afgekregen!

                                        Comment


                                        • #21
                                          Twee goed updates erbij, de lengte van update twee zou ik ongeveer al;s maximum aanhouden. Te grote lappen tekst schrikken nieuwe lezers namelijk vrij snel af. Je hebt desalniettemin een prettige schrijfstijl, ga zo door!

                                          Comment


                                          • #22
                                            Benieuwd waar je terecht gaat komen

                                            Grote lappen tekst 'wall of tekst' kan trouwens heel simpel opgelost worden: Gewoon een paar afbeeldingen. Gewoon een screentje uit FM ofzo. Lekker simpel, maar wel doeltreffend.

                                            Comment


                                            • #23
                                              Leuk om nog een novelle tegen te komen. Je schrijfstijl is prettig en de teksten lezen lekker weg. Ik kies persoonlijk altijd voor 3 alinea's, maar erg storend vind ik de meerdere alinea's bij jou niet. Ga zo door!

                                              Comment


                                              • #24




                                                We trokken nog langs vele landen. Na Noorwegen volgden achtereenvolgend Finland, Tsjechië, Turkije, Italië, Rusland, Oekraïne en zo kan ik nog wel even doorgaan. In totaal trokken we 5 jaar rond en aan het einde van elk seizoen werd het tijd om een nieuwe bestemming te zoeken. Nu heb ik nog wel vele mooie verhaaltjes te vertellen over de meest bizarre, prachtige of afgelegen plekken van Europa. Maar als het niet essentieel is voor het verhaal dat ik hier wil brengen, krijg ik het gevoel dat ik jullie tijd verdoe. Wanneer de tijd rijp is, kan ik jullie nog wel verschillende leuke verhaaltjes vertellen.

                                                Ik had dus al 3 sollicitatiebrieven geschreven en telkens voegde ik daar de aanbevelingsbrief bij van de KBVB. De clubs koos ik niet zomaar, telkens zat er een zekere reden achter waarom ik net bij die clubs solliciteerde. Mijn goede vriend Nikos, het verschrikkelijk slechte Noorse voetbal, maar ook een misverstand. Ik hoor het jullie al denken, een misverstand? Niets is minder waar; mijn laatste sollicitatiebrief berust zich op een misverstand.

                                                Net voor we terugkeerden naar België bezochten we Noord-Ierland. Als grote fans van Liam Neeson vonden we het een goed idee om de acteur zijn geboortedorp te gaan bezichtigen: Ballymena. Dat er een verschil is tussen het Britse en het Noord-Ierse accent, dat was ons wel duidelijk. Maar toen we vroegen waar we de bus richting Ballymena konden nemen hadden we niet verwacht dat we niet veel later op de bus richting Ballymoney gingen zitten. Hoe een accent je op het verkeerde been kan zetten. Geen Liam Neeson dus voor ons. We besloten dan maar een bezoekje te brengen aan het plaatselijke voetbalteam: Ballymoney United.

                                                Het moest nu net lukken dat bij die wedstrijd de club voor het eerst in haar bestaan kon promoveren naar de Noord-Ierse tweede divisie. Honderden supporters zakten er die dag af en schreeuwden hun ploeg 90 minuten lang luidkeels naar voren. 90 minuten lang kippenvel en tot slot een winnend doelpunt in de laatste seconden van de match. Een waanzinnig moment. Misschien wel het mooiste voetbalmoment dat ik ooit heb mogen meemaken. Nu is de club in verval en door het recente ontslag van de manager lijkt het mij de ideale kans om deze mooie club terug naar hun glorietijden te brengen.

                                                Remember the 29th March 2008?


                                                Spoiler for Uitleg:
                                                Ik zal voortaan proberen de updates iets minder lang te brengen. Ik denk eenmaal ik met FM begin, dat dit veel beter zal gaan. Maar sorry jongens, voorlopig amuseer ik mij nog te hard met mijn eigen verhaal. Al probeer ik wel daar stilaan aan toe te komen




                                                Marius Ik hoop zelf dat ik er ook mag beginnen, al sta ik voor alles open.
                                                ROEMM Bedankt!
                                                Wallemme Het warme weer kan wel eens een extra aantrekkingsfactor zijn
                                                Minitolluz Hij is al verzonden
                                                Niejo101 Het lastige is dat ik te veel wil vertellen en te weinig geduld heb om het in twee updates te doen
                                                MisterX Dat is zeker de bedoeling eens FM er aan te pas komt
                                                willemnec Heb die van jou daarnet doorgenomen, je doet dat heel goed. Het leuke is dat we ze dan wat kunnen vergelijken!
                                                Last edited by Jens.; 24 jan 2017, 11:36.

                                                Comment


                                                • #25
                                                  Zou wel straf zijn mocht 1 van deze 3 sollicitaties al meteen bingo zijn.

                                                  Comment

                                                  Wat gebeurt er?

                                                  Collapse

                                                  There is currently 1 user online. 0 leden en 1 gasten.

                                                  Meeste gebruikers ooit online was 1.524, 9 nov 2010 om 17:04.

                                                  Working...
                                                  X