Mededeling

Collapse
No announcement yet.

[NOV] Milo

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

  • Mooi hoofdstuk over Milo bij Oranje. De strijd winnen tegen Janssen is al moeilijk genoeg en Dost is ook een geweldige concurrent. Maar van de Jong moet je kunnen winnen.

    Comment


    • Hopelijk ben je er bij, maar aangezien je lekker inviel tegen Egypte denk ik van wel.

      Comment


      • Patje! Jens. Bedankt voor de reacties, heren! Geen lap tekst deze keer, ditmaal een allesomvattende afbeelding



        HOOFDSTUK 44
        5 juni 2020. NOS Studio Sport (Hilversum, Nederland)


        Comment


        • Een sterke selectie, toch leuk dat je je daar tussen kan nestelen!

          Comment


          • Een mooi team. En natuurlijk knap dat Milo zich hier tussen heeft gewerkt.

            Comment


            • Een sterke selectie en leuk om te zien waar sommige zijn beland.

              Comment


              • Jens. Patje! Bully Bedankt voor de reacties, heren!




                HOOFDSTUK 45
                23 juni 2020. Amsterdam Arena (Amsterdam, Nederland)


                Het eerste EK dat in verschillende gespeeld zou worden en wij kregen de speelsteden München en Amsterdam toebedeeld. In een poule met underdogs als Wales, Polen en Schotland konden we de steun van het Oranje legioen goed gebruiken. Mijn rol was duidelijk: als Bas Dost niet presteert, moet ik er staan. De eerste openingswedstrijd tegen Polen was ik niet nodig. Dost rendeerde prima met één doelpunt en mede dankzij zijn goal wonnen we met 2-0. Gezien het spelbeeld hoefde ik ook niet op een invalbeurt te rekenen en zoals verwacht kwam deze ook niet. De tweede groepswedstrijd was tegen Wales, een taaie tegenstander met een enorme teamspirit. Het spelbeeld was compleet anders en Dost kon zich niet staande houden tegen de stugge verdedigers uit Wales en met een 0-0 stand werd ik ingebracht.

                Achteraf kan ik me voorstellen dat mijn invalbeurt veel vragen op riep. Ik, met mijn 1.82, vele malen kleiner dan Dost en daarbij ook mijn directe tegenstanders, maar toch gebeurde er iets. Vijf minuten voor tijd liet Daley Blind een vrije trap over de verdediging vallen. Ik had alleen oog voor de bal, sprong, maar twee seconde later lag ik op de grond. Ik rekende nergens op. Ik dacht dat de keeper me ondersteboven had gelopen, maar de arbiter wees naar de stip. De oude, ervaren verdediger had een onreglementaire duw uitgedeeld. Wie ging de pingel nemen? Memphis had het veld al verlaten, net zoals Dost. Wijnaldum liep naar de bal, maar ik was eerder. Hij keek me aan. 'Weet je het zeker?' vroeg hij. Ik knikte. Ik had bij AZ nog geen pingel gemist. De grote Gareth Bale, inmiddels spelend bij Manchester United, kwam achter me langs gelopen: 'Feel the pressure, baby face'. Ik keek om en glimlachte. Hij liep nog met zijn schouder tegen mij aan en ontving geel. Tien seconde later rende ik juichend voor hem langs. Ik had de pingel, zoals gewoonlijk, feilloos achter de doelman geschoten en daarmee de tweede overwinning binnengesleept.

                De derde poulewedstrijd was meer een formaliteit, maar toch hield de bondscoach vast aan zijn spelers. Enkele jongens werden gespaard, omdat ze op scherp stonden, maar een basisplaats zat er niet in. De stand was vijf minuten voor tijd 2-0 en Bas kreeg een publiekswissel. Hij had opnieuw gescoord, net als Memphis. Ik mocht de wedstrijd vol maken en was opnieuw aanwezig. Dit keer zorgde ik er voor dat Georginho 1-op-1 met de Schotse doelman kon komen en hij faalde niet: 3-0. Deze uitslag betekende 9 uit 3 en groepswinnaar. In de knock-outfase werden we gekoppeld aan Zweden met superspitsen Guidetti en Isaak. Logisch bleef ik op de bank en startte Dost. Hij verzette veel werk tegen de Zweedse verdediging, maar was onfortuinlijk. Hij hield ze echter wel genoeg bezig, zodat Bazoer en Van Dijk tot scoren konden komen. Nadat Isaak de aansluitingstreffer scoorde, gooide De Boer de deur op slot. Het werd billenknijpen, maar we hielden stand. Ik kwam niet in actie, maar vierde het feest mee. In de kwartfinale mochten we aantreden in Rome tegen niemand minder dan onze Zuiderburen. Een affiche waar iedere Belg en Nederlander van droomde.

                Comment


                • Mooi dat je je steentje kan bijdragen en met België loten jullie een ijzersterk land

                  Comment


                  • Je doet het prima met de minuten die je krijgt. Ook Dost presteert naar behoren dus logisch dat hij de eerste man is.

                    Comment


                    • Jens. Bully Bedankt voor de reacties. Milo is nog jong, dus iedere minuut speeltijd is waardevol!




                      HOOFDSTUK 46
                      2 juli 2017. Wembley (London, Engeland)


                      De wedstrijd tegen onze Zuiderburen was er een waar heel Nederland, inclusief de 23-koppige selectie waar ik onderdeel van was, naar uit keek. De chemie binnen de groep was goed. Dat was deels aan het succes te danken, maar een groot deel van de groep had ook de slechte tijden meegemaakt en dat had de band hechter gemaakt. De nieuwe jongens zoals Justin Kluivert, Owen Wijndal, Jasper Schendelaar en ik werden ook goed opgenomen en dat zorgde voor saamhorigheid. Ik trok het meeste op met Tonny Trinidade del Vilhena, terwijl Justin mijn kamergenoot was. Tonny en ik zaten op bijna alle vlakken op een lijn. We dachten hetzelfde en dat was op trainingen ook te merken. Daarnaast had ik ook steeds meer contact met Stefan de Vrij, die mij de verhalen over de Premier League vertelde waar ik aandachtig naar luisterde.

                      De media had hoge verwachtingen van zowel Oranje als België. De Belgen hadden nog steeds de gouden generatie tot hun beschikking. Lukaku was in bloedvorm, Tielemans bestormde de Engelse top en Hazard, De Bruyne en consorten waren ook nog steeds Wereldtop. Het zou een nek-aan-nekrace worden, maar ik wilde hoe dan ook winnen. De sfeer in Rome was immens. Oranje en rood kleurden de tribunes. Er was bijna geen neutrale fan te bekennen in het stadion. Terwijl ik het rondo’tje deed tijdens de warming-up zag ik Brooke zitten in een Oranje-shirt met mijn nummer 14. Ze zwaaide. Na de volksliederen nam ik weer plaats op de bank tussen Justin en Tonny Trinidade del Vilhena in. We zagen de wedstrijd op en neer gaan, maar niemand werd gevaarlijk. De defensie stond goed aan beide kanten. Alderweireld maakte het Dost lastig en andersom. Dat gold ook voor Van Dijk en Lukaku. Na de rust kreeg Hazard een dot van een kans, maar Cillessen liet zien waarom hij eerste keeper bij Barcelona was. Memphis was nog gevaarlijk met een afstandsschot, maar terwijl ik warm liep zag ik Courtois de bal over het doel tikken. Tien minuten voor tijd kwam ik het veld in voor Kenny Tete. Vol op de aanval betekende dit, terwijl de Belgen neutraal wisselden. Het ging hard tegen hard, maar vlak na mijn invalbeurt kregen we een corner. Ik nam plaats op de rand van het strafschopgebied. Koppen liet ik aan onze langere centrumverdedigers, maar deze werden afgetroefd door hun Belgische collega’s. De bal belandde voor mijn voeten, Tielemans kwam met een tackle invliegen, maar ik haalde uit. Ik werd geraakt, sloeg over de kop, maar de bal had mijn voet al verlaten: BOEM! In de bovenhoek achter Courtois. Ik had pijn, maar de adrenaline zorgde er voor dat ik niets voelde. We hadden het geflikt! We stonden in de halve finale tegen Frankrijk!

                      Na de wedstrijd tegen België had ik een status als supersub gecreëerd en hier bleef de bondscoach gebruik van maken. In de halve finale begon ik ook op de bank. Ditmaal konden we de nul niet houden. Het Franse wonderkind Mbappe was weergaloos in combinatie met Griezmann. Dost deed nog wat terug, maar tien minuten voor tijd keken we nog steeds tegen een achterstand aan. Ik mocht opdraven, maar het zat er niet in. Het lukte niet. Ik raakte gefrustreerd en kreeg het aan de stok met Kurzawa. Hij deelde een kopstoot uit. Ik gaf een duw en we kregen allebei geel. Hij zijn tweede, ik mijn eerste. Hierna spatte een afstandsschot van Bazoer nog uiteen op de lat en was finale een brug te ver. Na de wedstrijd stond Kurzawa mij nog uit te dagen, maar ik hapte niet. Ik was teleurgesteld en werd getroost door de broer van de bondscoach en tevens assistent Ronald de Boer. 'Je hebt een gouden toekomst voor je' zei hij. '2022 kom je sterker terug!' voegde hij er aan toe. Ik zat met betraande ogen op de middenstip. Ik kon het me niet voorstellen.

                      Comment


                      • Ik vind dit een ijzersterke novelle. Jou manier van schrijven is zo sterk de 'ik' vorm maar je weet toch ook op een goede manier het team erbij te betrekken en meteen over 'wij' te spreken. Erg knap!

                        Comment


                        • Wederom ijzersterk geschreven, zoals Ronald al zegt. 2022 wordt het jaar van Milo!

                          Comment


                          • Wat een prestaties van Milo zeg! Jammer van het resultaat natuurlijk maar zoals RdB al zegt, 2022 wordt Milo's jaar!

                            Comment


                            • jessy1107 FM_Lesly Bully Bedankt voor complimenten en reacties, heren!




                              HOOFDSTUK 47
                              5 juli 2017. Heathrow (London, Engeland)


                              In Nederland was men trots. Een paar azijnzeikers hadden kritiek op de laatste wedstrijd, maar het merendeel was trots en tevreden. Ik was gematigd tevreden. Bij thuiskomst werd ik hartelijk ontvangen door mijn tante, mijn grootvader en Brooke. Ze hadden slingers opgehangen en een oranje taart gehaald. In mijn oude buurt waren ook slingers opgehangen en in een boekje hadden mensen een stukje geschreven voor mij. Het was fantastisch om te lezen hoe deze mensen met me mee leefden. Terwijl ik aan de eettafel uit zat te buiken en druk in gesprek was met de mensen om me heen, werd het gesprek onderbroken door de trilfunctie van mijn telefoon. Het was Kees. Hij had groot nieuws en een klein kwartier zat hij naast me aan de eettafel. Kees was nog geen anderhalve minuut bezig met zijn verhaal of het trillen van mijn telefoon zorgde opnieuw voor een onderbreking. Ditmaal was het de naam Max Huiberts die op mijn scherm verscheen. Het was een kort en bondig gesprek waarin hij meldde dat de club akkoord was gegaan en dat hij me al het geluk van de Wereld toewenste.

                              Kees had zijn verhaal gedaan, de voor –en nadelen op een rijtje gezet en nog twee bakken koffie naar binnen gewerkt. Dit was in een tijdsbestek van een klein uur. Hierna vertrok hij en overlegde ik met mijn grootvader, tante en Brooke over het nieuws. Mijn grootvader zag het somber in. "Een nieuwe omgeving, ver weg van de bekende Wereld. Ik weet het niet, Milo" zei hij bezorgd. Brooke knikte. Zij was net begonnen aan haar studie psychologie op de universiteit en de transfer zou wel eens een bom onder onze relatie kunnen leggen. "Opa, alles wat ik nodig heb, is nu aanwezig. Ik ga straks genoeg verdienen om jullie allemaal over te laten komen. Dit is waar ik zo hard voor heb geknokt" zei ik. Hij knikte. Hij kon mij niets verwijten, want hij had zelf ook op jonge leeftijd de lange reis van Spanje naar Nederland gemaakt. Terwijl mijn tante en grootvader huiswaarts keerde, kropen Brooke en ik achter mijn laptop om te kijken naar mogelijkheden om te studeren in het buitenland. Deze waren er, maar niet in overvloed. De volgende avond zaten we in het privévliegtuig van mijn potentieel toekomstige werkgever. We werden op London Heathrow ontvangen door een grote SUV en daarmee werden we naar een hotel vlakbij gebracht. In het hotel zat een delegatie van de club die €30 miljoen voor mij over had, inclusief Duitse trainer en Nederlandse technisch directeur. De gesprekken werden in het Engels gevoerd en de coach roemde mij om mijn doorzettingsvermogen en durf. "Ik ken jouw verhaal wel, hoor. Je bent een vechter, een beetje gek. Net zoals ik" zei hij complimenteus.

                              Ongeveer twaalf uur later waren we weer onderweg naar Amsterdam. De voorwaarden waren perfect, het verhaal van de technische mensen stemde mij ook tevreden en dus was alles snel in kannen en kruiken. Een groeisalaris dat zou starten bij €3 miljoen per jaar, een tekenbonus van €250.000,- en nog enkele bonussen bij gewonnen prijzen enzovoort. Ik had niets te klagen. Toen ik landde bracht Kees het nieuws voorzichtig naar de media. Het NOS Sportjournaal opende er mee en op VI-site stond mijn transfer 24 uur als headline. De telefoontjes stroomden binnen, maar ik negeerde alles. Ik pakte mijn koffer in om met Brooke, mijn grootvader en mijn tante onze intrek te doen in ons tijdelijke verblijf. Op het vliegveld van mijn nieuwe woonplaats werd ik ontvangen door honderden fans. Voor het stadion van mijn nieuwe club hadden ook honderden supporters zich verzameld. Even later hield ik binnen het rode thuisshirt omhoog met nummer 7. Ik was de nieuwe spits van Liverpool en mijn doel was helder: kampioen worden!

                              Comment


                              • Mooie transfer in de pocket naar Liverpool!

                                Comment


                                • Mooie schrijfstijl, ik blijf het zeggen.
                                  De transfer naar Liverpool is natuurlijk een mooie kers op de taart. Nu moet wel de lat omhoog. Premier League of Eredivisie scheelt nogal.

                                  Comment


                                  • De transfer naar Liverpool is zeker een mooie stap richting de top. Hopelijk ga je het Rode kamp wat leuks bezorgen!

                                    Comment


                                    • jessy1107 Patje! FM_Lesly Bedankt weer voor de reacties! In Engeland zal het qua voetbal en leven sowieso wennen worden.




                                      HOOFDSTUK 48
                                      27 september 2020. Anfield Road (Liverpool, Engeland)


                                      Mijn eerste weken in het land van de Beatles, roddelpers, fish and chips en voetbal stonden vooral in het teken van wennen. Wennen aan de Engelse manier van leven en de Engelse manier van voetballen. Ik trainde op hoog niveau met gevestigde namen als Phillipe Coutinho, Jordan Henderson, Dries Mertens, Adam Lallana en Marcel Schmelzer. Het aantal Nederlanders in het rode deel van Liverpool was door mijn komst en het vertrek van Jeroen Zoet naar Atletico Madrid gelijk gebleven. Mijn eerste weken in het Verenigd Koninkrijk werd ik opgevangen door de Nederlandssprekende jongens. Ik woonde dicht in de buurt van Georginho Wijnaldum en ging regelmatig uit eten met Dries Mertens en Stefan de Vrij. Ik wende vrij snel aan het leven in Liverpool, maar dit gold niet voor iedereen.

                                      Tijdens de thuiswedstrijd tegen Queen Park Rangers werd ik voor het eerst opgenomen in de wedstrijdselectie van de Duitse oefenmeester Jürgen Klopp. Een echte spits ontbrak de weken daarvoor op de bank en Klopp vond mij de aangewezen persoon om een wedstrijd te doen kantelen. Mijn eerste twee wedstrijden bij de wedstrijdselectie bleek ik overbodig. Q.P.R. werd met 6-1 verslagen, terwijl in de uitwedstrijd tegen Burnley er geen vuiltje aan de lucht was totdat de thuisploeg in de laatste minuten twee goals maakte. De volgende wedstrijd op het programma was de absolute topper tegen Chelsea. De koopclub die niets voorstelde zonder hun Russische suikeroom. Klopp had een tactisch meesterplan: 5-3-2 met Emre Can als soort libero en Mertens en Origi als Belgische tandem voorin. Op het middenveld stonden twee harde werkers in de vorm van Wijnaldum en Henderson met creatieveling Coutinho daarnaast. De tactiek wierp zijn vruchten af, want Origi omspeelde na tien minuten spelen al zijn landgenoot in het Londonse doel en zette vervolgens de 1-0 op het scorebord. Het stadion staat in vuur en vlam. De fanatieke Klopp is door het dolle heen en het feest word uitbundig gevierd. Hetzelfde publiek, inclusief bank en spelers in veld, schrikt op als Mertens in botsing komt met een verdediger van Chelsea. De kleine Dries, nog geen 170 centimeter groot, klapt als een Fiat 500 tegen vrachtwagen en ligt twee minuten voor de rust langs de kant. Ik krijg de opdracht om me op te warmen voor de tweede helft, want ik moet vlammen.

                                      Het moment is dan eindelijk daar. Ik werp een blik op de tribunes. Kinderen, volwassen mannen en zelfs bejaarde vrouwen gehuld in het rode thuisshirt van Liverpool. Het is een imposant gezicht. Het is nu aan mij om te laten zien dat ik mijn transfersom van €25 miljoen plus afgesproken doorverkoopclausule en bonussen bij kampioenschap en Champions League-winst waard ben. Na vijf minuten wordt een corner slecht weggewerkt door de Londonse defensie. De bal stuitert aan de andere kant de zestien uit en ik sprint samen met Zouma achter de bal aan. Ik geef hem een duwtje, bewust of onbewust en hij raakt uit balans terwijl de bal wil controleren. Hij raakt uit balans, raakt de bal niet en geeft mij de kans om de bal mee te nemen. Ik draai richting het doel en haal met buitenkant links uit. De bal valt, buiten het bereik van Courtois, bij de tweede paal binnen. Overmand door emoties ren ik schreeuwend, terwijl ik kushandjes geef, richting de bank. Ik spring Klopp in zijn armen en we vallen samen op grond. We worden ondergedompeld in teamgenoten, terwijl op de tribunes het feest lost barst. De spelers van Chelsea inclusief trainer beklagen zich, maar "that’s football in the Premier League" verkondigde ik later voor de camera’s van de BBC. Het feest werd nog groter nadat invaller Lallana de 3-0 binnen schoof na een steekpass van ondergetekende. We hadden de titelfavoriet afgedroogd en mijn eerste optreden in het rood werd beschreven als een 10 met een gouden griffel. De media voorspelden een gouden toekomst, maar bij thuiskomst werd duidelijk dat mijn problemen niet op het veld lagen.

                                      Comment


                                      • Een schitterend debuut voor Liverpool FC. Als dit debuut staat voor het begin van wat komen gaat, wordt het inderdaad een succes bij The Reds

                                        Comment


                                        • Zo maak je natuurlijk een prima debuut vanaf de bank!

                                          Comment


                                          • Een mooi debuut! Wel benieuwd wat je bedoeld met de zin ' Bij thuiskomst werd duidelijk dat mijn problemen niet op het veld lagen..'

                                            Comment


                                            • Een schitterende transfer en wat een debuut zeg!

                                              Comment


                                              • Patje! FM_Lesly jessy1107 Bully Bedankt voor de reacties, heren! Het debuut was prachtig, maar gaat het privéleven de prestaties op het veld in de weg zitten?




                                                HOOFDSTUK 49
                                                9 oktober 2020. John Lennon Airport (Liverpool, Engeland)


                                                Twee weken na het afronden van mijn transfer naar Liverpool was de overtocht van mijn grootvader, mijn tante, Brooke en daarbij mijn inboedel ook compleet. Zoals eerder al was gezegd was het leven in Engeland wennen. Als eerste was het weer niet best. In Nederland was de regen al gewenning geworden, maar in Engeland was het juist de zon die als verrassing eens in de zoveel tijd voor de dag kwam. De herfst startte al vroeg en eind augustus was het al einde verhaal voor de zomer van 2020. Mijn grootvader en tante pikte hun levens in Engeland snel op en samen met Brooke waren de eerste weken een groot circus vol met media-aandacht en uitnodigingen voor premières en gala’s. Het Britse leven lachte ons toe.

                                                In mijn contract waren een onbeperkt aantal tickets opgenomen voor reizen van en naar Nederland. De meeste tickets kwamen op naam te staan van Brooke. Ze gebruikte ze in het begin vooral voor bezoekjes aan familie en vrienden bij belangrijke aangelegenheden, maar later werden tripjes steeds minder noodzakelijk. Hoe verder ik werd meegezogen in de zware trainingsroutine en andere verplichtingen, hoe ongelukkiger Brooke werd. De eerste weken waren we iedere avond samen. We gingen bijna dagelijks op uitnodiging uit eten, naar een gala of naar een première. We waren gelukkiger dan ooit, maar toen die uitnodigingen ophielden, ging het langzaam slechter. Brooke voelde zich eenzaam en werd met de dag ongelukkiger. Ze had haar studie gepauzeerd voor dit avontuur en zat daardoor dagenlang alleen thuis. Ze vluchtte op een gegeven moment drie, vier keer per maand naar haar familie en vriendinnen in Nederland. We zagen elkaar steeds minder, soms een hele dag niet. Ik trainde overdag, was ’s avonds gesloopt en ging daarnaast bij uitwedstrijden op trainingskamp en was zo ook soms een heel weekend weg. We leefden compleet langs elkaar op.

                                                Terwijl ik in Liverpool zat en Brooke in Amsterdam bij vriendinnen had ik telefonisch contact met de zus van Brooke. "Waarom zijn jullie nog überhaupt samen, Miel?" vroeg ze op een gegeven moment. "Brooke is meer hier in Amsterdam, jij bent altijd weg en ik merk dat jullie beide doodongelukkig zijn" legde ze uit. Ik ontkende het eerste nog. Ik wilde het nog niet toegeven, maar aan het einde van het gesprek viel er weinig meer te ontkennen. Diezelfde avond haalde ik op Brooke op van het vliegveld. Ze begon te huilen toen ze mij zag staan. "Je bent zo lief voor me" begon ze. Ik onderbrak haar. Ze bedoelde het goed, maar ik wist waar dit naar toe zou gaan. Brooke had ook met haar zus gepraat en de ontvangsthal van het vliegveld was niet beste plek om dit te bespreken. Onderweg was het stil. Brooke huilde, ik gaf haar, terwijl ik naar huis reed kusjes op haar hand. We wisten beide hoe laat het was. Eenmaal thuis kwamen tot de conclusie dat het leven in Liverpool zoals deze nu in elkaar stak op dit moment niet aan ons besteed was. Het laatste wat ik wilde, was haar ongelukkig maken en tegenhouden in het waarmaken van haar dromen en dus scheden onze wegen. Het contact tussen ons en onze families bleef, maar we gingen ieder onze eigen weg. Zij in Amsterdam, ik in Liverpool. De timing, bleek later, op z’n zachtst gezegd ongunstig.

                                                Comment


                                                • Jammer dat dit stuk loopt, Brooke was toch wel een persoon waar Milo op kon terugvallen wanneer hij dat nodig had. Ben benieuwd hoe Milo zich hier overheen gaat zetten.

                                                  Comment


                                                  • Bully Bedankt voor je reactie! Het zal na de komende gebeurtenissen zwaar worden, maar na regen komt meestal zonneschijn...




                                                    HOOFDSTUK 50
                                                    24 oktober 2020. Vauxhall (Liverpool, Engeland)


                                                    De start van mijn status als kersverse vrijgezel was niet denderen. Ik ging niet compleet op in het vrijgezellenleven. De vrouwen boden zich aan, maar ik liet ze links liggen en uitgaan was geen wekelijkse tijdsbesteding. Ik leefde voor een vrijgezelle jongen van 20 jaar met een miljoenensalaris een vrij burgerlijk leven. De kansen daarentegen waren er wel. Mijn lichaam was in topconditie, ik zag er goed uit, was een bekende voetballer en had een bijbehorend salaris, dus ik kreeg regelmatig het aanbod. Echter ging ik er niet op in. Dit tot ergernis van sommige teamgenoten. Na een overwinning werd een nachtclub afgehuurd door een deel van de selectie. De kosten? Een paar duizend euro per persoon, all inclusive. Onderweg naar de discotheek werden alle register open getrokken. Vrouwelijk schoon werd via social media, telefoontjes en gewoon op straat geregeld.

                                                    Bij binnenkomst was de verhouding tussen man en vrouw ongeveer 40/60. Inspanning was niet nodig. De aanwezige vrouwen wilden maar één ding: mee naar huis met een voetballer van Liverpool. Ik hield me een beetje afzijdig, maar raakte aan de praat met een blonde dame. Ze was twee of drie jaar ouder, misschien meer, maar dat vond zij geen probleem. Op aandringen van Asier Illaremendi, die in mij iemand had gevonden die ook Spaans sprak, maakte ik een praatje met de blondine die zich voorstelde als Georgia. Een klik wilde ik het niet direct noemen, maar ze speelde een beetje hard-to-get en dat beviel me wel in deze jungle vol gewillige dames. Het spelletje duurde niet al te lang, want na een uurtje hadden we een rustiger plekje gevonden waar we elkaar nog beter leerden kennen. De drank vloeide ondertussen rijkelijk en dat zorgde er voor ik in een snel tempo in beschonken toestand verkeerde. Na het voorspel in de lounge sets van de nachtclub werd het feestje door ons tweetjes verplaatst naar mijn woning. In de taxi richting mijn appartement konden we niet van elkaar afblijven. Het was een wonder dat alle kleren aanbleven. De deuropening halen met mijn overhemd dicht, was geen optie en nog geen seconde binnen stond ik in ontbloot bovenlijf. Het bed haalden we niet.

                                                    Het eerste intieme onderonsje volgde op de eettafel. De weg werd vervolgd naar de trap en inmiddels was zij ook ontdaan van haar shirt. Op de trap ‘verloor’ ik mijn broek en volgde het tweede intieme onderonsje. Onze kleding lag nu door het volledige huis en voor het derde intieme onderonsje doken we het bed in. Op het dakterras volgde, na het derde onderonsje, de nazorg in de vorm van kusjes en knuffels. De rust die er over de stad hing, werd bruut verstoord door sirenes en zwaailichten. ‘Zal waarschijnlijk een teamgenoot zijn, die niet tegen de drank kan’ grapte ik nog. Een halve minuut later trilde mijn telefoon. De ambulance was bedoeld voor mijn grootvader. Hij had me diezelfde ochtend nog verteld hoe trots hij op me was. Helaas bleek dat een van de laatste dingen te zijn geweest die hij tegen me gezegd had. In het ziekenhuis kreeg ik te horen dat de hulp te laat was geweest. Georgia, die met mij mee naar het ziekenhuis was gegaan, troostte me. De schouder die ik had om op te huilen, was die van een blonde one-nightstand.

                                                    Comment

                                                    Wat gebeurt er?

                                                    Collapse

                                                    There is currently 1 user online. 0 leden en 1 gasten.

                                                    Meeste gebruikers ooit online was 1.524, 9 nov 2010 om 16:04.

                                                    Working...
                                                    X