Mededeling

Collapse
No announcement yet.

[NOV] Milo

Collapse
X
  • Filter
  • Tijd
  • Show
Clear All
new posts

  • Ondanks dat dit 'maar' een novelle is over FM laat je me wel meeslepen en laat het je je volgers beseffen hoe snel het leven klaar kan zijn en dat je moet genieten en geloven wat andere over/tegen je zeggen. Ik vind het echt mooi Willem!

    Comment


    • Verrassend en heel treurig nieuws. Zijn een paar flinke tegenslagen momenteel voor Milo!

      Comment


      • Balen van de tegenslagen man, hopelijk komt Milo er snel weer bovenop!

        Comment


        • jessy1107 Bully FM_Lesly Mooie complimenten, heren! Mooi en leuk om te horen dat ik jullie weet te roeren met deze novelle. Sommige delen zijn gebaseerd op gebeurtenissen die echt hebben plaatsgevonden en die mij ook de levensles hebben gegeven om vooral te genieten van het leven en te vechten voor je kansen.




          HOOFDSTUK 51
          26 december 2020. Anfield Road (Liverpool, Engeland)


          In de dagen na het overlijden van mijn grootvader had ik veel steun aan mijn tante en de families van Stefan de Vrij, Georginho Wijnaldum, Dries Mertens en Asier Illaremendi, maar zodra ik weg was bij het gezelschap was ik een wrak. Soms belde ik Brooke, maar dit werd op een gegeven moment ook ongemakkelijk. Hoe graag ze het ook wilde en hoe goed ze het ook bedoelde, meer dan een paar troostende woorden kon ze me niet geven. Het viel al lang mee dat ze me wilde spreken, nadat foto’s van mij en mijn blonde verovering in de pers waren opgedoken. Door de plechtigheden rondom mijn grootvaders afscheid had ik twee wedstrijden gemist en om alles nog erger te maken was ik hierdoor veroordeeld tot de tribune. De concurrentie had de kansen gepakt en dus kon Klopp maar één ding doen. Ik bleef trainen, maar het uitgaan werd ook steeds meer een tweede natuur. Het nachtleven van Liverpool had op een gegeven moment geen geheimen meer voor me.

          De Engelse pers zat bovenop de situatie. Ik werd steeds vaker in het nachtleven gesignaleerd en telkens met een andere dame aan mijn zijde. Ik was volgens hen met alles bezig behalve voetballen. Ze zaten niet bij het verkeerde eind, maar de reden waarom ik mijzelf verloor in het nachtleven en de bijbehorende drank vroegen ze niet. Op een gegeven werd ik na weer een avond stappen wakker geschud door Kees. Mijn verovering van de avond ervoor sliep er doorheen en Kees nam me mee naar het leefgedeelte. Hij had een aanbod voor me. Hij had het geparkeerd na het overlijden van mijn grootvader, maar vond dat ik juist nu de afleiding nodig had, omdat ik mezelf niet kwijt kon in het voetbal. Toen ik volledig geestelijk aanwezig was, vertelde Kees dat Calvin Klein contact met hem had opgenomen en dat ze met mij een campagne wilde opzetten. Als eerste in West-Europa en Groot Brittannië en daarna uitbreiding naar andere continenten. Het stemde mij tevreden. Ik vond afleiding in iets waar geen drank bij betrokken was en kreeg er ook nog eens voor betaald. Voor de pers was het olie op het vuur. Waarom ging een nobody zich richten op een carrière als model? Ik mocht nog niet eens de veters strikken van spelers die zulke deals hadden gemaakt in het verleden. Ik kon vrij weinig met de kritiek en stopte mijn energie in de trainingen. Zo werd ik weer gepromoveerd naar de bank waar ik een wedstrijd of twee zonder speelminuten toekeek. De derde wedstrijd zag ik vanaf de bank hoe Divock Origi geblesseerd het veld moest verlaten. Ik mocht opdraven, maar kon geen potten breken. Het betekende wel dat ik op Boxing Day zou starten in de strijd der titanen.

          Tweede kerstdag was de feestdag waarop vele Engelse gezinnen naar voetbalstadions trokken om hun favoriete club aan te moedigen. In het rode gedeelde van Liverpool was dit niet anders. De North-West derby was het affiche en naast de eer streden ook beide teams mee om het kampioenschap. Ik moest mijn duels uitvechten met Bailly en Smalling en werd daarin bijgestaan door Dries Mertens. De 5-3-2 formatie van Klopp ontregelde de uitclub direct. Na vijf minuten ontving ik de bal in het strafschopgebied en met een lichaamsschijnbeweging stuurde ik Shaw, Bailly en De Gea het bos in. Het kunstje rondde ik af door de bal te stiften en zo de inkomende sliding van Smalling te omzeilen. Het stadion ontplofte en ik hief mijn armen omhoog en schreeuwde het uit. Jordan Henderson en Georginho Wijnaldum tilden me op. Het bleek een voorbode te zijn op een geweldige middag. Na 45 minuten stond het 3-0 en was er maar één naam te vinden op het scorebord. Via een intikker op aangeven van Nathaniel Clyne en een penalty schreef ik een zuivere hattrick op mijn naam. In de tweede helft was landgenoot Fosu-Mensah mijn directe tegenstander, maar hij kon mij ook niet van scoren afhouden. Hiervoor deed United nog wat terug, maar na een rush vanaf de middenlijn faalde ik 1-op-1 met De Gea niet en bepaalde ik de eindstand op 4-1. De overwinning vierde ik met de selectie, de staf en de supporters, inclusief de vrouwelijke toeschouwer waarmee ik bij thuiskomst het feest verder mee vierde. Ik was he-le-maal terug, zowel op het veld als privé.

          Comment


          • He's back! Knap dat je vier goals scoort tegen Man Utd nota bene!

            Comment


            • Back in Business! Nice!

              Comment


              • We zijn weer helemaal terug!

                Comment


                • Mooi hoe je je na zo'n zwarte periode weer sportief laat gelden.

                  Comment


                  • jessy1107 nasje92 FM_Lesly Patje! Bedankt voor de reacties, heren! Het blijft ook een eer om genomineerd te zijn voor de NvdW-award.




                    HOOFDSTUK 52
                    4 november 2020. Soho (London, Engeland)


                    Het avontuur met Calvin Klein ging eigenlijk direct nadat Kees mij over dit aanbod had verteld van start. Op het kantoor van Calvin Klein in London werd ontvangen door de mensen die Kees een paar weken daarvoor hadden benaderd. Tijdens het EK die zomer was mijn verschijning opgevallen en zagen ze in mij een voorbeeld voor zowel de mannen als vrouwen binnen hun doelgroep. "Mannen willen je zijn en vrouwen willen met je zijn" zei een van de heren aan de andere kant. Ik had zelf nooit stilgestaan bij een carrière in de modewereld, maar ik voelde me zeer gevleid door de complimenten. Het plan wat ze hadden was helder: ik zou een contract voor onbepaalde tijd tekenen. Mijn eerste campagne zou gelanceerd worden in de lente van 2021 en nadat deze tot een einde was gekomen, zou er verder gekeken gaan worden. De focus voor nu lag op de West-Europese markt, maar een Wereldwijde campagne lag in het verschiet.

                    Ik was totaal vreemd in de Wereld van mode, fotoshoots en modellen. Ondanks dat ik de laatste groep wel eens van dichtbij had mogen observeren en ik in de aanloop naar het EK ook een campagne met Oranje had gedaan voor Nike was ik hier een gevorderde amateur. Ik was een beginner en kwam er snel achter dat de modewereld keihard was. Spelersvrouwen, die bekend waren in de modewereld, waarschuwde me. “De kwaliteiten zitten in je of niet. Het jezelf aanleren en trainen is onmogelijk” zei een van de vrouwen. Ik kon als voetballer mijn zwakke punten trainen, maar als jij in de ogen van een castingbureau niet het juiste gezicht of lichaam had, dan kon je een carrière als model wel op je buik schrijven. Mijn onzekerheid gaf ik ook aan bij de producent en fotograaf. "Het komt allemaal goed. Wij geven je instructies en zo lang je deze volgt, kan er weinig misgaan" was het antwoord wat mij gerust moest stellen. Op weg naar de kleedkamer zag ik een aantrekkelijke brunette mij voorbij lopen. Ik lachte en ze lachte spontaan terug. Ik dacht het om een assistente ging van de kleding of make-up, maar toen ik mij met alleen een Calvin Klein-onderbroek en een spijkerbroek aan vertoonde op de set kwam de lief lachende brunette uit de kleedkamer gewandeld met alleen Calvin Klein-ondergoed en een spijkerbroek aan. Ze stelde zich voor als Thylane en bleek bekender te zijn in de modewereld. De klik was er vrijwel direct. Voor, tijdens en na de fotoshoot werd er honderduit gepraat over allerlei onderwerpen. Zij had van kinds af aan al modellenwerk gedaan voor vele grote merken en was nu gevraagd voor de campagne van Calvin Klein. Met haar ervaring nam ze mij op sleeptouw en zorgde ze er voor dat ik mij op mijn gemakt voelde. Ze was een professional, dus een halfnaakte man om haar heen was voor haar normaal. Door het gemak waarmee zij omging met de intieme foto’s en video’s werd het voor mij ook makkelijker om haar ontblote bovenlijf te omhelzen. Tussen de sessies door hadden we het grootste plezier. Het voelde totaal niet als werken.

                    Diezelfde avond, terwijl ik samen Kees een drankje deed aan de bar van het hotel, verscheen haar naam op mijn telefoonscherm. "Wat kan jij een kleedkamer vies maken, zeg" stuurde ze. Ik had met de rode lippenstift die ik in haar kleedkamer vond mijn mobiele nummer op de spiegel geschreven, dus dat verklaarde veel. Zij was, net zoals ik, nog in London en vroeg of ik die avond nog iets op de planning had staan. Een klein uur later, nadat ik Kees naar het vliegveld had gebracht, zat ik samen met Thylane in een lounge-set in een café met uitzicht over London en dronken we een veel te dure cocktail. Ik voelde mij voor het eerst sinds de dood van mijn grootvader weer veilig bij iemand. Ik vertelde haar over mijn verleden en mijn ontmoetingen met de man met de zeis. Ze luisterde geboeid. "Je bent een kanjer" begon ze. "De media kan schrijven wat ze willen, maar jij staat telkens weer op als het leven je naar de grond slaat" voegde ze er aan toe, terwijl ze me een kus op mijn wang gaf. De kus duurde een paar seconde en onze monden gingen langzaam steeds verder naar elkaar toe. We zoenden, eventjes. We glimlachten allebei. Ik vroeg of ik haar nog een keer zou zien. Bijna twee maanden later, met kerst, zat ze op de tribunes van Anfield Road en zag ze mij vier keer scoren.

                    Comment


                    • Dit is wel een van de betere zo niet beste verhalen die ik hier heb gelezen. Jammer dat er zo weinig erkenning voor dit verhaal is, het zo allang Novelle van de Maand en in de schijnwerpers moeten staan. Het is jammer dat je als Novelle zonder veel grafisch eigelijk een nadeel hebt omdat mensen over het algemeen een voorkeur hebben voor grafische verhalen met over algemeen minder tekst en verhaal

                      Comment


                      • Wederom een heerlijk geschreven stuk man!

                        Comment


                        • Prachtig stuk! Ik zag mezelf al bijna staan in het Calvin Klein "tenue". Toen schrok ik weer wakker

                          Comment


                          • Wat een heerlijk hoofdstuk met het model en de Calvin Klein kledinglijn. Het is ook weer een mooie afslag in je verhaal. Leuke wending!

                            Comment


                            • Wat een stukken weer en goed om te zien dat Milo back is! Ook mooi dat het op prive vlak weer wat beter gaat met Milo en z'n nieuwe verovering.

                              Comment


                              • bobjuh FM_Lesly nasje92 Patje! Bully Na een lange radio-stilte wegens drukte i.v.m. een verhuizing en werk hier eindelijk weer een update over het reilen en zeilen van de carrière van Milo. Bedankt voor de complimenten weer, heren!




                                HOOFDSTUK 53
                                21 april 2021. Parc des Princes (Parijs, Frankrijk)



                                Een van de redenen om voor Liverpool te tekenen was de Champions League. In dienst van AZ had ik twee seizoenen in het kampioenenbal mogen spelen, maar nooit echt om de knikkers. Door de derde plek in de Premier League in 2019/20 had Jürgen Klopp de ploeg de groepsfase in geloodst en kon ik beginnen aan mijn derde seizoen in de Champions League. De sfeer was anders, de druk lag hoger. Bayern München was de enige ploeg die de Engelse media sterker vonden. De andere twee teams: Celtic en Besiktas moesten we onder ons kunnen houden. Ik kwam in de groepsfase vier maal als invaller in actie. Vanaf de tribune aanschouwde ik hoe de eerste wedstrijd overtuigend werd gewonnen. De tweede wedstrijd ontvingen op Anfield Road de Duitse topclub Bayern. Vanaf de bank zag ik hoe we met strijd en passie stand hielden. Het laatste kwartier moest ik voorin voor dreiging zorgen, maar bruikbare ballen kwamen niet. Een troosteloze 0-0 was het eindresultaat en daar konden we dik tevreden mee zijn. De Britse titanenstrijd werd over twee wedstrijden door ons gewonnen. In Schotland ontsnapten we aan verlies doordat ik een breedtepass van Lallana binnen schoof. In Liverpool was er geen vuiltje aan de lucht en zat ik 90 minuten op de bank en zag ik ons winnen. De laatste twee wedstrijden zouden bepalen of we op 1 of 2 zouden eindigen. In München stolen we een punt waardoor we in de race bleven voor de eerste plek. In de slotseconde scoorde ik in buitenspelpositie de gelijkmaker. De zeskoppige arbitrage zag het niet. De laatste wedstrijd tegen Besiktas zou bepalen of we eerste of tweede zouden eindigen in de poule. Wij deden wat we konden. We wonnen 2-0 en Wijnaldum rondde nog een Nederlandse aanval op aangeven van mij af. Helaas was Celtic niet bij machte om Bayern te stoppen.

                                Tijdens de loting voor de knock-outfase werd ons balletje gekoppeld aan het balletje van Atletico Madrid, onze eerste horde op de weg naar eeuwige roem. De speelstijl van de tweede club uit Madrid kende veel gelijkenissen met die van ons. Veel vechtlust, kracht en passie. Vrouw en kinderen eerst als er punten uit het vuur gesleept moesten worden en soms ook magistrale aanvallen en goed voetbal. Supporters keken uit naar dit voetbalgevecht en op Anfield werd ook een spektakel. De Madrilenen werden overrompeld en binnen een kwartier keken ze al tegen een achterstand aan. Na lang balbezit kon Dries Mertens de vrije ruimte in duiken en belandde een lange bal van Stefan de Vrij bij de kleine Belg. De afronding was een koud kunstje en de Nederlander en oud-speler van Liverpool Jeroen Zoet was kansloos. Vlak voor rust werd het feest groter nadat Coutinho een vrije trap snoeihard binnen schoot. De tweede helft ging Atletico op jacht naar het felbegeerde uitdoelpunt en dit zorgde er voor dat ik ruimte kreeg. Vlak na rust ontving ik de bal net iets over de middenlijn en via een één-twee’tje met Georginho Wijnaldum had ik in eens een zee van ruimte. Ik omspeelde nog een Spaanse verdediger en tegendraads schoot ik de bal achter Zoet. Het was over én sluiten voor Atletico en dat gebaar maakte ik ook voor de camera. Hierdoor werd ik in Madrid minder hartelijk ontvangen. Het kon mij niet deren. Ik beantwoordde de Spaanse scheldkanonnade met mijn voeten. Na een paar combinaties tussen teamgenoten chipte Coutinho de bal over de defensie waar ik bij de tweede paal binnen kon schieten. Hiermee was Vicente Calderon stil en hadden wij ons ticket voor de kwartfinale te pakken. De volgende stop voor de rode trein uit Liverpool: Parijs.

                                Parijs bleek ook de laatste stop te zijn. Nota bene de thuisstad van mijn nieuwe liefde was de stad waar ik op een treurige dinsdagavond met tranen in mijn ogen stond. We hadden het in Engeland laten liggen. We kregen twee doelpunten om de oren en konden de schade nog herstellen tot 2-2. Ik assisteerde Origi bij de aansluitingstreffer en Henderson nam de gelijkmaker voor zijn rekening. Het was te weinig. Zo bleek achteraf in Parijs. We vochten als leeuwen, maar hadden de arbitrage tegen. Een doelpunt van mijn hoofd werd ten onrechte afgekeurd. In het veld was ik er zeker van en uit de beelden bleek ook dat ik bij lange na geen buitenspel stond. Het was mosterd na de maaltijd. De gele kaart voor protesteren was al gegeven en het doelpunt bleef afgekeurd. Ik kreeg mijn goal nog wel te pakken, maar de Parijzenaren schoten het leder ook tegen de touwen. We stonden met lege handen. We werden uitgeschakeld door de latere winnaar.

                                Comment


                                • Uitgeschakeld worden door de uiteindelijke winnaar is geen schande, al snap ik de teleurstelling.

                                  Comment


                                  • Heel jammer maar het is natuurlijk geen schande dat je verliest van de uiteindelijke winnaar van de CL

                                    Comment


                                    • Bully jessy1107 Patje! nasje92 FM_Lesly bobjuh Jens. Niejo101 Joske11 Terug van weggeweest. Mede door drukte i.v.m. met werk en ook deels de motivatie pak ik de draad toch weer op, omdat het al een tijdje kriebelt. Hierna zal ik overigens weer alleen de mensen die onder mijn update reageren, taggen in mijn bericht. De updates zullen wat meer door elkaar lopen qua data en wat meer gericht zijn op onderwerpen. Mochten er suggesties zijn hoor ik het graag!






                                      HOOFDSTUK 54
                                      20 juli 2021. Miami (FL), Verenigde Staten








                                      Een over het algemeen rustige, maar toch ook temperamentvolle Nederlander en een bevlogen Duitser? Als ik het zo zou stellen zou niet iedereen denken aan een perfecte combinatie. Toch was de klik die ik met Jürgen had en nog steeds heb de beste en meest unieke die ik had met een coach. Ik had John van den Brom gehad die ik hoog had zitten mede door de kansen die hij mij had gegeven. Mitchell van der Gaag had ik goede ervaringen mee, maar geen van allen wisten mij te raken zoals Jürgen dat deed. Meneer Klopp noemde ik hem het eerste halve jaar. 'Je mag mij coach of Jürgen noemen, hoor' zei hij na mijn vier goals tegen United.

                                      Jürgen wist mij, wanneer ik met mijzelf worstelde als twintigjarige, te motiveren. Hij gaf mij doelpunten maken als uitlaatklep, terwijl ik het in mijn tijd bij AZ zag als werk. Het plezier vond ik terug in voetbal in Alkmaar, maar was snel verdwenen toen de dood opnieuw zijn gezicht liet zien in mijn leven. Het laatste seizoen was ik, vooral de laatste maanden, in bloedvorm, maar plezier haalde ik er niet uit. Liverpool was een impuls en ik leefde een paar weken op. Het gedoe met Brooke, het overlijden van mijn grootvader en de hetze in de pers zorgde er voor dat het plezier weer snel was verdwenen. Manchester United was een geluksmoment waarin ik mij weer het jongetje op het pleintje in Mokum voelde. Die snaar wist Jürgen iedere wedstrijd weer te raken. Op een gegeven moment zelf iedere training. Ik kon bijna janken van frustratie als ik in 90 minuten geen doelpunt had weten te maken. Jürgen genoot hiervan. Ik ging voor Jürgen door het vuur en Jürgen deed hetzelfde voor mij. In de pers verdedigde hij mij zoals geen enkele trainer ooit had gedaan. Toen ik geblesseerd uitviel werd ik door verschillende journalisten en analisten fragiel en te licht gevonden voor de Premier League. Een spits moest zijn mannetje kunnen staan en niet door zijn enkel gaan na een zetje. Jürgen werd kwaad. Op nationale televisie snoerde hij Liverpool-grootheid Michael Owen de mond en zorgde hij er voor dat United-legende Rio Ferdinand zijn kant koos. Het was weer een bevestiging voor mij dat ik op mijn plek zat.

                                      Na mijn eerste seizoen in Liverpool reisden we ter voorbereiding op het seizoen 2021/22 af naar The States voor een tour door Amerika. De voetbalfans in dat land waren knettergek. In Engeland kon ik moeilijk over straat, maar hier werden we als goden behandeld. Het was fantastisch om mee te maken. Toen een van de eerste dagen ten einde was en veel spelers kozen voor hun bed of voor een potje FIFA, zocht ik de hotelbar op om tot rust te komen. Ik kon niet slapen. Aan de bar trof ik Jürgen aan. 'Spoken in je hoofd, Milo?' zei hij als eerste. Ik keek verbaasd. 'Je kan niet slapen, want het spookt in je hoofd' herhaalde hij. Ik ging zwijgend naast hem zitten. Hij had gelijk en ik luchtte mijn hart. Ik was alleen, had Thylane en mijn tante nog, maar verder had ik weinig om voor te leven. Nachten als deze, ver weg van de twee enige dierbaren in mijn leven, vielen mij ontzettend zwaar. Jürgen pakte mij stevig in mijn nek vast. 'Luisteren, jij! Die twee vrouwen zijn juist de reden om te leven, om steeds maar succesvoller te maken. Iedereen, ook de dierbaren die je hebt verloren, willen dat jij hen trots maakt. Dus kap met dat dramatische gedoe' schreeuwde hij bijna. Weer raakte hij de gevoelige snaar. Ook al zou ik Liverpool een keer verlaten, deze man zou ik altijd blijven volgen.
                                      Last edited by willemnec; 5 jul 2017, 22:01.

                                      Comment


                                      • Mooi dat je terug bent! Direct al weer een fijn te lezen tekst. De chemie tussen Milo en Jürgen zit wel goed!

                                        Comment


                                        • Blij dat je terug bent! Wederom een prima stuk en mooi dat de klik er zo is met Klopp! Dit zou wel eens de belangrijkste trainer in de carriere van Milo kunnen worden.

                                          Comment


                                          • ik ben het vanaf het begin aan het lezen nu maar wat leest het heerlijk weg zeg. ben nu ongeveer op je de helft en ik zie dat je een goede band hebt met de familie de boer erg toevallig want ik heb al een aantal updates van mijn novelle klaar liggen ( misschien worden we dus wel familie haha). ik ga nog zeker even verder lezen

                                            inmiddels bij en thylane blondeau is ook niet heel verkeerd hoor wat een heerlijk verhaal
                                            Last edited by mattihamstra; 6 jul 2017, 19:53.

                                            Comment


                                            • nasje92 Bully mattihamstra Bedankt voor de reacties, heren! Suggesties over onderwerpen zijn altijd welkom!



                                              HOOFDSTUK 55
                                              13 maart 2021. Merseyside (Liverpool, Engeland)


                                              Water en vuur, blauw en rood. Vaak is een stad verdeelt door de twee kleuren en brengen die kleuren de haat en rivaliteit binnen een straal van misschien twee kilometer snel naar boven. Ik ondervond het aan den lijve toen ik net tekende bij het rode deel van Liverpool. Het werd mij al afgeraden om blauwe kicksen te dragen. De man van middelbare leeftijd die nieuwkomers op weg hielp, gaf nog net niet aan dat spijkerbroeken ook taboe waren bij de supporters op Anfield. Ik kende rivaliteit niet of nauwelijks. In Alkmaar was er geen echte rivaal. De supporters hadden een hekel aan Ajax, maar dat kwam meer voort uit de tijd dat veel AZ-spelers werden weggekaapt door de Amsterdammers. Dat ik mij niet geliefd maakte in Amsterdam had meer te maken met mijn eigen vendetta tegen de Amsterdammers. In Engeland was alles anders. Ik hoefde geen voet in een 'blauw' restaurant te zetten. Ik kreeg gewoon geen tafel, als ik een echte Everton-fan had getroffen. Ik genoot er alleen maar van. De wedstrijden tegen blauw waren stuk voor stuk fantastisch en ik zocht graag het randje op tijdens deze wedstrijden.

                                              In mijn eerste seizoen kwam ik niet verder dan een assist op Goodison Park en bleven de rivalenstrijd steken op een gelijkspel. Ik had als twintigjarige de kat uit de boom gekeken en was een half jaar later opgeladen voor de thuiswedstrijd. Ik was in vorm en draaide de blauwhemden in de defensie dol. Het resulteerde in vele vernederingen en een doelpunt voor rust. De centrumverdediger, een Argentijn, verloor zijn focus en liet zich uitlokken toen ik hem uitspeelde en het vervolgens herhaalde. Het resulteerde in een schop die kleine worstelpartij ontkende. Die worstelpartij werd zijn redding. De arbiter was het overzicht kwijt en twee vechtersbazen kregen geel. Na rust ging ik weer verder op de automatisch piloot. Tien minuten lang na rust draaide ik de Argentijn en zijn collega-verdediger dol. Het resultaat: de voorzet op de 2-0 en een heleboel frustratie. Ik genoot. Ik lachte. Vlak na de 2-0 ontving ik een lange bal die ik ternauwernood kon aannemen. Terwijl ik de bal controleerde en hem net op doel had geschoten, voelde ik een harde schop op de achterkant van mijn standbeen. Ik zakte door mijn hoeven. Ik bleef liggen en wachtte op de medische staf. In mijn ooghoek zag ik dat de arbiter een gele kaart trok. Ik schelde binnensmonds op de klassieke Engelse manier. Het was einde wedstrijd voor mij, maar de drie punten waren binnen. Het seizoen daaropvolgende stond ik weer tegenover de Argentijn. Alles wees er op dat het opnieuw een oorlog zou worden. Dit begon al in de catacomben waar hij mij opzocht en mij wat verwensingen toebeet in het Spaans. Ik kon er alleen maar om lachen. "Don't keep the bridge open" antwoordde ik lachend, doelend op de eerdere ontmoeting waar ik de Argentijn vier keer door zijn benen speelde. Die dag was het geen ander verhaal. Ik kreeg Goodison Park stil met twee doelpunten en een assists voor rust. De Argentijn had al na een kwartier geel te pakken, maar haalde alles uit de kast om mij een kaart aan te kunnen naaien. Ik sprak met mijn voeten en toen de ogen niet aan het opletten waren deelde ik mijn tikjes uit. Vlak na rust plantte ik tijdens het wegdraaien mijn elleboog in zijn middenrif. De Argentijn ging neer, maar de arbiter liet doorspelen. Terecht. Zulke dingen kunnen gebeuren, toch? In gebrekkig Engels hoorde ik de Argentijn later zijn beklag doen bij de arbiter. Toen hij terug in positie kwam, stookte ik het vuurtje op. "Uitdelen en incasseren, he" zei ik lachend in het Spaans. Hij reageerde gepikeerd, waarop ik een huilgebaar maakte met mijn hand en hem meldde dat hij zich als een vent moest gedragen. "Puta" voegde ik er nog aan toe, wat vrij vertaald kon worden naar mietje. Hij kookte van woede, terwijl ik wegliep. Enkele minuten later kregen we een pingel en voor de fanatieke Everton-aanhang mocht ik mijn derde maken. Ik rondde af met een panenka en bleef bij de stip met mijn armen omhoog staan. Menig Everton-fan die daar zat kon zich inschrijven voor het kogelstoten op de Olympische Spelen, zoveel bier zag ik voorbij komen. Mijn manier zorgde er voor dat de stoppen doorsloegen bij de Argentijn waarop hij zijn tweede gele kaart ontving. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in 5-0 voor de Rooien.

                                              In de regio Merseyside ben ik geliefd bij het rode deel en gehaat onder de blauwhemden. In vijf wedstrijden tegen Everton kwam ik acht keer tot scoren en verloor ik geen enkele Merseyside-derby, wat een logische verklaring is voor de haat vanuit het Everton-kamp. Ik genoot er met volle teugen van. De kanonnen vol scheldwoorden bij de warming-up, de uitlokkende spreekkoren als ik een corner, vrije trap of pingel nam en natuurlijk de opstootjes. Ik ging voorop in de strijd en maakte mij gehaat door met mijn voeten te spreken. Ik was de speler waarvan heel Goodison Park wilde dat deze in hun selectie zat. De Merseyside-derby was pas het begin, want er zouden nog vele beladen wedstrijden volgen in mijn carrière.
                                              Last edited by willemnec; 9 jul 2017, 22:27.

                                              Comment


                                              • Heerlijke update weer en wat een lekker gevoel om zo te presteren tijdens de derby's zeg! Genieten!

                                                Comment


                                                • Twee heerlijke stukken weer, ben blij dat je weer terug bent!

                                                  Comment

                                                  Wat gebeurt er?

                                                  Collapse

                                                  There is currently 1 user online. 0 leden en 1 gasten.

                                                  Meeste gebruikers ooit online was 1.524, 9 nov 2010 om 16:04.

                                                  Working...
                                                  X